Πατήστε στη δεξιά στήλη, στα εξώφυλλα, για να διαβάστε τo κάθε τεύχος ξεχωριστά.

Δυστυχώς δεν έχουν διασωθεί όλα τα άρθρα και πολύ περισσότερο τα άρθρα του αείμνηστου «Δισολύμπιου»

που ήταν γραμμένα σε πολυτονικό.

Υπατία η Γεωμετρική

Εν Αλεξανδρεια 370 – 415 μ. Χ.

Θυγατέρα του μαθηματικου και φιλοσόφου Θέωνος.

Γεννήθηκε σέ μιάν εποχή ταραγμένη. Τότε πού ο Ιουδαιοχριστιανισμός θέριευε, εις βάρος του αρχαίου παγανιστικου κόσμου καί των εφεστίων λατρειων και συνηθειων του. Τότε πού οι νεοφώτιστοι καί ρασσοφορεμένοι ζηλωτές, αντιμετώπιζαν τήν επιστημονική ερευνα, τά μαθηματικά, τήν αστρονομία, τήν φιλοσοφία, συλήβδην δέ, τό σύνολο της αρχαιοελληνικης γραμματείας ωσάν αποδιοπομπαίους τράγους, καταδικάζοντάς τα στο πυρ τό εξώτερον.

Η Υπατία αποτέλεσε γιά 15 αιωνες μοναδικό φαινόμενο παγκοσμίως, γυναίκας πανεπιστημόνισσας. Κι επρεπε νά παρέλθουν χρόνοι καί καιροί για να φτάξουμε, στο τρίτο τέταρτο του 19ου, οπου η μαντάμ Κιουρί, με τις εργαστηριακές ερευνές της γιά τις ιονίζουσες ακτινοβολίες και την ραδιενέργεια, απέσπασε τό ενδιαφέρον της διεθνους επιστημονικης κοινότητας. Ειχε την τύχη, ν΄ αποκτήσει σπάνια μόρφωση, σ΄ εποχές που η θέση της γυναίκας, κοινωνικά ηταν υποδεέστερη καί απαξιωτική.

Τα πρωτα γνωστικά της βήματα τα απέκτησε από τις παραδώσεις του πατρός της Θέωνος, κοσμήτορος των βιβλιοθηκων της Αλεξάνδρειας.

Το 392 μ. Χ. βρέθηκε στην Αθηνα , ακουστική στην νεοπλατωνική στοά του Πλούταρχου του νεώτερου και της κόρης του Ασκληπιγένειας, αλλά και του μέγιστου Πρόκλου και του ένθεου Ιεροκλέους. Στην Ρώμη, το χναρι της υπηρξε ανεξίτηλο. Φορωντας τον ενδεή φιλοσοφικό τρίβωνα, εξέπλητε με την χάρι της, την ενάργεια, τ΄ απέριττο κάλλος της και την διδακτική της πληθωρικότητα. Δίδασκε με περισσή μαστοριά κι άλλη τόση σαφήνεια, σε πολυφυλετικά ακροατήρια, την τέτρακτυ. Δηλαδή, μαθηματικά, αστρονομία, φιλοσοφία και μουσική.

Το 398 μ. Χ. επέστρεψε στην Αλεξάνδρεια. Πολύ σύντομα αναδείχθηκε σε μεγίστη δασκάλα και η θαυμαστή της επίδοση στην γεωμετρία, εξηγει την προσωνυμία : Υπατία η Γεωμετρική.

Το 400, ανέλαβε την εδρα της φιλοσοφίας, διαδεχόμενη τον υπατο των φιλοσόφων νεοπλατωνικό Πλωτινο.

Δίδασκε πέραν πάσης θρησκείας, γιαυτό το ακροατήριό της αποτελειτο, από Εθνικούς, Χριστιανούς, εβραίους, Βουδιστές κι όχι μόνον. Η σπάνια ομορφιά τούτης της υπέροχης γυναίκας, ενσάρκωνε ότι καλύτερο ειχε να επιδείξει ο Ελληνισμός. Η ενασχόλησή της με τακοινά κι η εμμονή της στα νάματα του κλασσικου ιδεώδους, προκάλεσε την μηνιν του Χριστιανικου ιερατείου. Με προτροπή και καθοδήγηση του Πατριάρχη Αλεξανδρείας Κύριλλου, το 415, μιάν αποφράδα μέρα της σαρακοστης, αυτοί που χρηστηκαν ενθεοι, ερήμην κάποιου Θεου, ενεργοποίησηαν τους παρακρατικούς τους τραμπούκους. Κάποιον καλόγερο ονόματι Πέτρο και μια συμμορία λιμανίσιων παραβολάνων* πού προσέφεραν τις επαίσχυντες εκδουλεύσεις τους, εναντι πινακίου φακης. Ενθυμούμαστε παρακαλω πολύ, τις παρακρατικές οργανώσεις Χ, ΕΚΟΦ, ΚΑΡΦΙΤΣΑ, κλπ, των δεκαετιων πενηντα κι εξηντα.

Στήσανε λοιπόν παγάνα εξω από το σπίτι της και την κατακρεούργησαν με κοφτερά οστρακα. Την τεμάχισαν ωσάν σφάγιο, με πρωτόφαντο μένος και κατόπιν την κάψανε. Την αποτρόπαια και βάναυση δολοφονία της Υπατίς, ακολουθησαν γενικευμένες σφαγές, δηώσεις και λεηλασίες εις βάρος του ανεξίθρησκου κι Εθνικου κόσμου. Προκάλεσαν δε το κλείσιμο των ακαδημιων του Μουσείου και την καταφυγλη των Ελλήνων Φιλοσόφων στην Αθηνα, υστατο και υστερο προπύργειπ του κλασσικου πνεύματος.

(Παραβολάνος : αχθοφόρος.)

Δισολύμπιος