Πατήστε στη δεξιά στήλη, στα εξώφυλλα, για να διαβάστε τo κάθε τεύχος ξεχωριστά.

Δυστυχώς δεν έχουν διασωθεί όλα τα άρθρα και πολύ περισσότερο τα άρθρα του αείμνηστου «Δισολύμπιου»

που ήταν γραμμένα σε πολυτονικό.

1ο ΤΕΥΧΟΣ


ΤΥΦΛΑ ΣΗΜΕΙΑ

Μια βροχή ειναι δυνατόν να σε κάνει να μελαγχολήσεις. Και ξαφνικά το σπίτι σου μοιάζει σαν γιορτή που σε μια στιγμή εξαερώθηκαν όλοι οι καλεσμένοι. Μια μικρή, προσωπική Χιροσίμα.
Ποιός φταίει για τη μοναξιά μας; Μέχρι πρότινος κατηγορούσαμε τους άλλους. Το περιβάλλον. Τα σκυλάδικα ήθη. Τους πάντες και τα πάντα θέλοντας απλώς να μεταθέσουμε το πρόβλημα.
Αλλά δεν ξέραμε τι μας περίμενε. Γιατί την ερημιά του την έχει ο καθένας μέσα του. Είναι σαν τη μοίρα μας. Είναι σαν μια ουλή.
Τι την προκάλεσε;
Οταν είσαι μικρός και άβγαλτος και θές να μάθεις τη ζωή και να κατακτήσεις τον κόσμο, βγάζεις τις κεραίες σου, όπως το σαλιγκάρι και παίρνεις τους δρόμους. Και τρέχεις, ρουφάς εικόνες και εμπειρίες, μέχρι να συναντήσεις το πρώτο εμπόδιο. Κλείνεσαι τότε στο καβούκι σου και αναμετράς τον κίνδυνο. Αν η περιέργειά σου είναι πιο δυνατή απ’ το φόβο σου, απλώνεις πάλι διστακτικά τις κεραίες σου μέχρι να φάς την επόμενη σφαλιάρα.
Σιγά σιγά ο φόβος συσσωρεύεται, οι υπολογισμοί πυκνώνουν, το αίσθημα της περιπέτειας χλωμιάζει και η εξερεύνηση γίνεται όλο και πιό δύσκολη. Κάθε δυσκολία, κάθε σφαλιάρα αφήνει ένα μικρό τραύμα πάνω σου, μιά ουλή.
Το θέμα είναι τι κάνεις μετά. Υποκύπτεις στο φόβο και κλείνεσαι στον εαυτό σου ή απλώνεις τις κεραίες και δεν τις ξαναμαζεύεις ποτέ πιά;
Στην προσωπική μας ζωή, ο φόβος μας κυβερνά και οι ουλές έχουν γίνει πάνω μας αρκετές. Είναι που τα περισσότερα πράγματα ανακόπηκαν την ώρα που έπρεπε να ενθαρυνθούν.
Αυτές οι ουλές φτιάχνουν τις παραμορφώσεις.
Άλλους τους κάνουν σκληρούς, φασίστες ή βλάκες, άλλους φανατικούς στο τίποτα, κακούς και παθολογικά ανεπαρκείς στα αισθήματα. Κι οι περισσότεροι βιώνουν τη ζωή τους ζώντας σε μια γοητευτική σκοτοδίνη.
Σχεδόν όλοι οι άνθρωποι έχουν αυτά τα τυφλά σημεία. Είναι εκείνες οι κρίσιμες στιγμές που μπροστά σ’ ένα εμπόδιο σταμάτησε η ελπίδα. Αυτό άλλους τους έκανε γουρούνια κι άλλους ποιητές και κάποιους άλλους (που πιστεύω ότι εκεί ανήκουμε και μείς) απλώς μας έκανε λιγάκι πένθιμους. Αυτό το πένθος μας έσπρωξε να αντιδράσουμε μηχανικά, να βγούμε απ’ την νάρκη και την αηδία και να κάνουμε κάτι.
Παρ’ ότι είναι δύσκολο να πας κόντρα στο περιβάλλον σου (αφού κάθε τι νέο είναι εύθραυστο κι αβοήθητο), βγάλαμε ένα περιοδικό αλλιώτικο, γεμάτο ομορφιά, πνεύμα και μέλλον. Αλλά πολλοί θα πούν οτι βγήκαμε απο ένα καπρίτσιο. Πιστεύω οτι δεν θα υποκύψουμε στο φόβο της στιγμής. Θα μιλάμε γιαυτά που αγαπάμε, γιαυτά που πρέπει να γίνουν, για πράγματα που αξίζουν και δίνουν στο μάταιο κόσμο νόημα. Και κυρίως θα λέμε αυτά που μέχρι τώρα δεν μπορούσαν ή δεν τολμούσαν να πούν αυτοί που κατα καιρούς είχαν και έχουν στα χέρια τους ένα μολύβι ή ένα πληκτρολόγιο.
Γιατί την ελευθερία της έκφρασης δεν θέλουμε να την χάσουμε ποτέ. Κι επειδή εχθρός της ελευθερίας της έκφρασης είναι η βία που εκφράζεται μέσω της όποιας μορφής εξουσίας γιαυτό και μείς δηλώνουμε αντιεξουσιαστές και αναρχικοί. Κι ας μας πληγώνει η πατρίδα μας μέσω αυτών που την εξουσιάζουν, ας μας περιθωριοποιεί. Εμείς θα είμαστε εδώ να σας θυμίζουμε το πετυχημένο σύνθημα σε τοίχο : «αποποινικοποιήστε την ελεύθερη σκέψη»
Χωρίς να ξαναμαζέψουμε τις "κεραίες" μας.

Κι όπως είπε κι ένας απ’ τους σημαντικότερους Γάλλους σκηνοθέτες, ο Μορίς Πιαλά, όταν παραλάμβανε τον χρυσό φοίνικα στο φεστιβάλ των Καννών το ’87 και δέχτηκε την αποδοκιμασία μερίδας του κοινού:
"Άν δεν σας αρέσουμε, μπορούμε να πούμε πώς ούτε και σείς μας αρέσετε"
ιδεοδρόμιο

-------------------------------------------------------------

ΜΕ ΛΕΝΕ "ΕΞΕΓΕΡΣΗ"

Η ηλικία μου απροσδιόριστη.

Πρέπει να γεννήθηκα τότε που φύτρωσε το παράπονο στο στήθος του σκλάβου και η αδικία έγινε το καθημερινό ψωμί στα τραπέζια του κόσμου. Το σώμα μου τράφηκε με ποτάμια αίματος, με αλυσίδες, με θυσίες, με ανισότητες.

Με λένε εξέγερση

Απόκτησα χίλια πρόσωπα, πότε γροθιά, πότε κραυγή, πότε παράπονο, πότε οδόφραγμα, πότε ντουφέκι, πότε πλακάτ και πύρινος λόγος, μα πάντα παρούσα και καλπάζουσα στα σταυροδρόμια της ιστορίας.

Με λένε εξέγερση

Αφουγκράστηκα τους μύχιους πόθους της ανθρώπινης δυστυχίας και έγινα αποκούμπι, λυτρωτής και φωτοδότης σε καθημερινούς Γολγοθάδες που γίνονται Αναστάσεις και Λυτρώσεις.

Έγινα αμέτρητες φορές το καθαρτήριο της ανθρώπινης συνείδησης, η νέα αυγή σ’ έναν κόσμο σκοτεινό και απάνθρωπο.

Με λένε εξέγερση

Γύρισα όλα τα μέρη του κόσμου. Άλλοτε στη Ναζαρέτ, άλλοτε στην Αγία Πετρούπολη κι άλλοτε στην Τιέν αν Μεν. Εγινα έφοδος στα χειμερινά ανάκτορα, κατάληψη στο κάστρο της Βαστίλης.

Μάης Παρισιάνικος, Άνοιξη στην Πράγα, ροβόλημα στους δρόμους της Αβάνας. Πότε σπαθί στο χέρι του Σπάρτακου, πότε βόλι στο καρυοφίλι του Καραϊσκάκη, πότε λόγος

θεϊκός στης Ιερουσαλήμ τα τείχη, πότε αντάριασμα πότε σφεντόνα παιδική στης Παλαιστίνης την ιντιφάντα και πότε κεφάλι ανοιγμένο στου Βιετνάμ τους ορυζώνες, στου Σιάτλ το μετερίζι.

Με λένε εξέγερση

Αδίκησα κι αδικήθηκα, εμπιστεύθηκα κι απογοητεύτηκα, ξεκίνησα μα δε τερμάτισα, κοιλοπόνεσα μα δε γέννησα, γονάτισα μα σηκώθηκα, γιατί ταυτίστηκα με τους ανθρώπους, γιατί είμαι δικό τους έργο.

Με λένε εξέγερση

Κι αγάπησα τους Έλληνες, έγινα σύντροφος κι ιδρώτας στην πονεμένη πορεία τους στο χρόνο.Ήμουνα ράσο λυτρωτικό στην άγια Λαύρα τους και πύρινα λόγια Βελεστινλήδων

στα Βαλκάνιά τους, τα ματωμένα στάρια τουςστο Κιλελέρ τους, τα νεκρά κορμιά των καπνεργατών στη Σαλονίκη του ’36 τους.

Κι έπειτα έγινα ΟΧΙ βροντερό στα χείλη τους κι αντάρτικο τραγούδι στα θρυλικά βουνά τους.

Κι αργότερα πυρπόλησα τις καρδιές τους στη Λευκωσία και την Κερύνεια, κι έγινα αγώνας Ανένδοτος και βήμα γοργό στα πόδια του Λαμπράκη και 1-1- 4 στις διαδηλώσεις της ψυχής τους.

Με λένε εξέγερση

Με φυγάδευσαν στη σιωπή και στο βόλεμα τα σκοτεινά χρόνια των αμερικανόδουλων πρακτόρων. Χώθηκα και πλαδάρεψα εφτά χρόνια μαζί με τους Έλληνες στις πολυθρόνες της ντροπής και της υποταγής. Μου ρούφηξε το αίμα ο Άγνωστος πόλεμος της τηλεόρασης και η αποβλάκωση των γηπέ-δων. Έκανα πως δεν άκουγα τις κραυγές αυτών των λίγων που σάπιζαν στις Γυάρους και τις Μακρονήσους

Με λένε εξέγερση

Και ξανάνιωσα στις φλογισμένες καρδιές των φοιτητών. Ξανάδα τον ήλιο στην ταράτσα της Νομικής, ξαναγεννήθηκα στα αμφιθέατρα και τους διαδρόμους του Πολυτεχνείου το ’73.

Με λένε εξέγερση, με λένε «Εδώ Πολυτεχνείο - Εδώ Πολυτεχνείο, σας μιλά ο ραδιοφωνικός σταθμός των ελεύθερων αγωνιζόμενων φοιτητών, των ελεύθερων αγωνιζόμενων Ελλήνων»

Τρεις μέρες γιόρταζα την άνοιξή μου κι ήταν Νοέμβρης.

Έκλεισα την τηλεόραση, άνοιξα το ραδιόφωνο, άνοιξα τις πόρτες, βγήκα στους δρόμους.

Με λένε εξέγερση

Έσφιξα τα δόντια και χαμογέλασα στη Μεταπολίτευση και πριν προλάβω να ξαποστάσω είδα φίλους χτεσινούς να με εξαργυρώνουν, πολιτικάντηδες να μου κάνουν στριπτήζ στα μπαλκόνια, χτεσινούς εραστές να μ’ απατάνε στην αγκαλιά της εξουσίας.

Έγινα εμπόρευμα και φανφάρες, κόκινα παχιά χαλιά επισήμων, λόγοι δεκάρικοι σε καλοταϊσμένα στόματα ψευδεπίγραφων αγωνιστών.

Ασέλγησαν στο κορμί μου, με κάναν γιορτή καθεστωτική και με αποστέωσαν αυτοί που στην ουσία ποτέ δεν μύρισαν το άρωμά μου.

Με λένε εξέγερση

Λένε πως τώρα δεν έχω ζωτικό χώρο στα όνειρά σας. Λένε πως η ζωή σας έγινε

εικονική πραγματικότητα, φαστ φουντ, κινητή ψευδεμονία, τζόγος χρηματιστηριακός

και πασαρέλα μιας ομορφιάς επίπλαστης, ντυμένης με τα σινιέ ρούχα της μοναξιάς σας Κι όμως, εγώ είμαι πάντα εδώ, κρυμμένη σε κάποια σκοτεινή γωνιά σας. Όταν θα τελειώσετε με τα “limit up” σας, όταν θα σας λιώσει το ελαστικό ωράριό σας, όταν θα σας πνίξει η μπόχα των αποβλήτων του τεχνικού πολιτισμού σας, όταν χτυπήσει και τη δικιά σας πόρτα ο ρατσισμός και ο αποκλεισμός για τον οποίο τώρα αδιαφορείτε, όταν θα γίνετε και σεις θύματα τούτης της παγκοσμιοποίησης που τώρα θεοποιείτε, όταν συνειδητοποιήσετε οτι είστε τα αναλώσιμα υλικά στην κρεατομηχανή των πολυεθνικών . . .

τότε θα με θυμηθείτε.

Γιατί με λένε εξέγερση και είμαι η συνείδησή σας.

Γιατί πάντα θα σας φλογίζω τις ψυχές με τα λόγια του Τσε :

«Μας φαίνονταν μεγάλοι γιατί ήμασταν γονατιστοί.
. . . Άς εγερθούμε»


-------------------------------------------------------------

ΠΕΡΙ ΑΜΕΡΙΚΗΣ,

ΑΡΕΤΗΣ ΚΑΙ ΤΙΝΩΝ ΑΛΛΩΝ


Επι σκοπόν ! ΠΥΡ ! Τέζα τα "νομιστεράκια". Έτοιμη λοιπόν η πολεμική μηχανή της υπερατλαντικής υπερδύναμης να βεβαιώσει και να αυτοβεβαιωθεί για άλλη μια φορά πως αυτή είναι το αφεντικό. Και αν τολμήσει κανείς να την αμφισβητήσει, βαρύς πέφτει ο πέλεκυς της τιμωρίας. Τόσο βαρύς που που δεν ξανασηκώνει κανείς κεφάλι. Ηχούν λοιπόν και πάλι τα τύμπανα του πολέμου. Προσπαθεί ο πρόεδρος Μπούς να πείσει όλον τον κόσμο ότι ο πόλεμος είναι αναγκαίος. Πρέπει να αφοπλιστεί, λέει, ο Σαντάμ Χουσείν. Να συμμαχήσουν όλοι οι παρατρεχάμενοι του Αρχηγού για να καταστραφούν τα όπλα μαζικής καταστροφής που κατέχει το ΙΡΑΚ. Διότι αυτά τα όπλα αποτελούν κίνδυνο για την ανθρωπότητα. Τα όπλα του ΙΡΑΚ. Τα όπλα της Αμερικής δεν αποτελούν κίνδυνο για την ανθρωπότητα. Διότι τα κατέχουν οι κατέχοντες. Αυτοί ξέρουν. Ξέρουν να τα χρησιμοποιούν. Χωρίς κίνδυνο για την ανθρωπότητα. Όπως π.χ. στην Σερβία. Το απεμπλουτισμένο ουράνιο δεν αποτελεί κίνδυνο και δέν προκαλεί καταστροφές στην ανθρωπότητα. Διότι το έριξε η Αμερική. Το έριξε εκτός Αμερικής. Διότι ανθρωπότητα για του Αμερικανούς είναι η Αμερική. Οι άλλοι είναι . . . . τίποτα. Αμελητέα ποσότητα. Εμείς να είμαστε καλά.

Είναι να γελά κανείς με την λογική των Αμερικανών. Ετοιμαστείτε, λένε, για πόλεμο. Διότι είναι πόλεμος καλός. Βέβαια δεν ξέρουν τον Ηρόδοτο που λέει : "Ο[υδείς γάρ ο{υτως [ανόητος [εστίν {η }οστις πόλεμον πρό ε[ιρήνης α[ιρέεται". Οι φωνές της λογικής πληθαίνουν και ειδοποιούν οτι πρέπει να εξαντληθούν όλα τα περιθώρια πριν γίνει πολεμική ενέργεια. Σήμερα κιόλας μεταδίδεται απο τα μέσα μαζικής επικοινωνίας ότι σε δημοσκόπηση που έγινε, το 82% των πολιτών της Ε.Ε. είναι εναντίον του πολέμου. Βεβαίως υπάρχουν και αυτοί που ενδίδουν στις πιέσεις των ιεράκων του πενταγώνου και συμπλέουν μαζί τους. Υπάρχουν και αυτοί που ζητούν ο ΟΗΕ να παίξει το ρόλο του.

Αυτούς τους οικτείρω περισσότερο. Μα δεν γνωρίζουν οι καημένοι ότι ήδη ο ΟΗΕ παίζει το ρόλο του. Αυτόν τον ρόλο τον παίζει από της ιδρύσεώς του! Τι είναι άλλωστε ο ΟΗΕ. Ένας καθρέφτης που αντανακλά συσχετισμούς δυνάμεων που βρίσκονται έξω από αυτόν. Ουδέποτε ο ΟΗΕ μπόρεσε με την όποια παρέμβασή του να αποτρέψει έναν πόλεμο. Αντίθετα πόλεμος, αποτέλεσμα του συσχετισμού και της αντιπαράθεσης δυνάμεων έξω από αυτόν επηρέασε την λειτουργία του ΟΗΕ. Κλασικό παράδειγμα ο ψυχρός πόλεμος. Οι εκάστοτε γενικοί γραμματείς παρακολούθησαν την εξέλιξη του ψυχρού πολέμου ανήμποροι για οτιδήποτε.

Μόλις ο πόλεμος έληξε με την αθόρυβη πτώση της ΕΣΣΔ, ο ΟΗΕ έγινε πιόνι στα χέρια των καουμπόϋδων. Τον γράφουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους και πράττουν αναλόγως. Ως άρχοντες.

Με τα λόγια του λαού: ό,τι θέλουν κάνουν. Η αλαζονεία της εξουσίας στο απώγειο της βλακείας τους. Παντελής έλλειψη αυτής της αρετής που οι πρόγονοί μας την είχαν θεά: της ΦΡΟΝΗΣΗΣ. Της φρόνησης που τιθασσεύει την ισχύ. Γι’ αυτό και ο Μένανδρος από τα βάθη των αιώνων αναφωνεί: " [ Ισχύς νο~υν ο[υκ {εχουσα, τάφω τούς [εμπίπτοντας παραδίδωσιν ".

Διότι πράγματι η άφρων ισχύς, η άμετρος έπαρσις οδηγεί στον τάφο αυτούς που την έχουν. Λείπει η φρόνηση απο τους πολεμοχαρείς ηγέτες των ΗΠΑ. Αυτοί βέβαια το μόνο που θέλουν είναι ο πόλεμος, η εκμετάλευση των πετρελαίων του Ιράκ και η εμπέδωση της εξουσίας τους στην Μέση Ανατολή. Και για να επιτύχουν τον σκοπό τους, χρησιμοποιούν άφρονα αλογισία, χωρίς μέτρο την κτηνώδη ισχύ των όπλων. Θα έλεγα αν μπορούσα σε όλους αυτούς : Εσείς έχετε δίκιο ή ο Σωκράτης που προειδοποιεί : "] Ά πάσχοντες παρ’ ]ετέροις [οργίζεσθε, τα~υτα το~ις }αλλοις μή ποιε~~ιτε". Αυτά που παθαίνετε εσείς απο τους άλλους και οργίζεστε, μην τα κάνετε εσείς σε άλλους. Τώρα θα μου πείτε τι σχέση έχουν οι Αμερικανοί με τον Σωκράτη. Μα αν είχαν δεν θα ήταν Αμερικανοί. Για έναν λαό που εκλαμβάνει

τα μεταδιδόμενα του CNN ως θέσφατα,

που κοιμάται απο την άγνοια και την παραπληροφόρηση, που θεωρεί ως αρετή την συσσώρευση δολαρίων – αυτό είναι το American dream – όλα αυτά τα σοφά λόγια είναι κενές λέξεις. Χωρίς περιεχόμενο. Ο πρόεδρος έχει δίκαιο. Γιαυτό κι αυτός αναφωνεί, αφού πρώτα επαγγέλεται την καταστροφή του Ιράκ : God save America. Ο θεός να σώσει την Αμερική. Η Αμερική θέλει τα πετρέλαια του Ιράκ και θα τα πάρει διότι είναι για το καλό. Το καλό ΤΗΣ. Έτσι απλά. Και ωμά. Με σκαιότητα και αλαζονεία. Χωρίς σύνεση, χωρίς φρόνηση, χωρίς αρετή. Εδώ τελειώνοντας θα τους θυμίσω ότι ο αρχαίος Έλληνας έλεγε : ΑΡΕΤΗΝ ΜΕΝ ΕΧΩΝ , ΠΑΝΤΑ ΕΞΕΙΣ, ΚΑΚΙΑΝ ΔΕ, ΟΥΔΕ ΣΕΑΥΤΟΝ. Όταν έχεις αρετή, έχεις τα πάντα. Άν έχεις κακία, χάνεις και τον εαυτό σου

Στέλιος Σατραζάνης


-------------------------------------------------------------
-------------------------------------------------------------

ο ΤΟΙΧΟΣ είχε τη δική του ιστορία

  • Η πραγματικότητα είναι μια παραίσθηση που την δημιουργεί η έλειψη αλκοόλ.
  • Μή σκοτώνετε τα κουνούπια, άλλοι σας πίνουν το αίμα
  • Πάρτε νερό μαζί σας, το μέλλον θα έχει ξηρασία
  • Ο θάνατος είναι κληρονομικός.
  • Δεν μπορεί ν’ ανέβει κανένας στην πλάτη σου, εκτός άν σκύψεις εσύ
  • Ο καρκίνος βοηθάει να κόψεις το κάπνισμα.
  • ΤΟ ΠΟΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ. Και ποιός βιάζεται;

· Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΑ. Και που να δεις και τις φίλες της.

· Δεν είναι όλες οι γυναίκες σαν τις γκόμενες του Mari Clair, είναι πιο ωραίες

· Αριστερά ειναι να κανεις το καλο για τους αλλους Δεξια ειναι να κανεις το καλο για τον εαυτο σου

· Οταν δεν εχεις λεφτά το πρόβλημα ειναι το φαϊ Οταν εχεις λεφτα το πρόβλημα εινα το σεξ Οταν εχεις και τα δυο το πρόβλημα ειναι η υγεία Οταν ολα πανε καλά το πρόβλημα είναι ο θάνατος.

· Ξοδεύουμε την υγεία μας για ν’ αποχτήσουμε περιουσία και μετά ξοδεύουμε την περιουσία μας για να ξαναποχτήσουμε την υγεία που χάσαμε.

· Αυτός που δεν βιάζεται ποτέ, βρίσκει πάντα καιρό για όλα.


-------------------------------------------------------------


ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ απ' τον Αντώνη Παρταλιό


Βιβλίο -Ο Παπαλάγκι

· Μιά καταπληκτική μαρτυρία ενός "αγρίου" φύλαρχου απο το νησί Τιαβέα του Ειρηνικού.

Ένας "απολίτιστος", ο φύλαρχος Τουιαβιί, ήρθε στην Ευρώπη στις αρχές του αιώνα μας και κατέγραψε όσα είδε να συμβαίνουν με σκοπό να τα πεί στους υπηκόους του. Ήθελε μ’ αυτόν τον τρόπο να δείξει πόσο ο σύγχρονος τρόπος ζωής έχει αποβεί σε βάρος της ουσιαστικής υπόστασης του ανθρώπου πάνω στη γη όσο αυτός ο άνθρωπος απομα-κρύνεται απο "πρωτόγονες" καταβολές του και να προειδοποιήσει τους ιθαγενείς ότι ο λευκός αποικιοκράτης μπορεί να παρουσιάζεται σαν διαφωτιστής ενώ στην πραγματικότητα είναι διαφθορέας των

τελευταίων κατάλοιπων αθώας και γνήσιας ζωής.

Τα λόγια του φύλαρχου μετέφερε και τύπωσε στην Ευρώπη ο Έριχ Σόερμαν που είχε πάει εκεί σαν ιεραπόστολος. Σήμερα επανεκδόθη-

καν και κυκλοφορούν σε εκατοντάδες χιλιάδες αντίτυπα στην Γερμανία και Ελβετία.

· Παπαλάγκι σημαίνει ο λευκός, ο ξένος, στην κυριολεξία όμως θα πει "αυτός που διαπέρασε τον

ουρανό". Ο πρώτος λευκός ιεραπόστολος που κατέφθασε στη Σαμόα ήρθε με ιστιοφόρο. Οι ιθαγενείς νόμισαν οτι το άσπρο ιστιοφόρο στο μακρυνό ορίζοντα ήταν μια τρύπα στον ουρανό μέσα απο την οποία ο λευκός ήρθε κοντά τους. Οτι δηλαδή διαπέρασε τον ουρανό.

· Ποιός είναι ο Παπαλάγκι; Σύμφωνα με τον Έριχ Σόερμαν αυτό το όνομα δίνουν οι "άγριοι" και

"απολίτιστοι" στον σύγχρονο άνθρωπο. Είναι αυτός που χάνει τη ζωή του κάνοντας συνέχεια δουλιές

για να βγάλει λεφτά, φοράει ρούχα γιατί ντρέπεται να δείξει το σώμα του, μένει σε πέτρινα "μπαούλα" και δέν ξέρει τον διπλανό του, σκέφτεται απ’ το πρωί μέχρι το βράδυ γιατί δεν θέλει να θεωρείται κουτός, πηγαίνει στο σινεμά νομίζοντας οτι διασκεδάζει, διαβάζει εφημερίδες δήθεν για ενημέρωση, έχει θεοποιήσει τις μηχανές και το επάγγελμά του, με άλλα λόγια ο Παπαλάγκι είναι ο Ευρωπαίος, ο σύγ-χρονος άνθρωπος. Είναι αυτός που προσπαθεί να γλυτώσει απο την πρσδιορισμένη και περιχαρακωμένη ζωή του δικαιολογόντας την αλλοτριωμένη και υποδουλωμένη καθημερινότητά του.

Μιά καταπληκτική μαρτυρία Εκδόσεις : ΥΨΙΛΟΝ


Μουσική -Μάκης Αμπλιανίτης - "ΒΑΗΑΡ"

Η δημιουργία του BAHAR όπως μας τη διηγείται ο μουσικός παραγωγός Άλκης Βαφιάς απο την LIBRA MUSIC.

· Το 1997 μπαίνει για πρώτη φορά στη LIBRA ένας μουσικός του οποί-

ου το όνομα μου ήταν ήδη γνωστό και μου αφήνει ένα ντέμο για να το ακούσω. Δυο χαρακτηριστικά του έχουν εντυπωθεί απο την πρώτη εκείνη συνάντηση στη μνήμη μου : η σεμνότητα και το συμπαθέστατο χαμόγελό του. Ακούγοντας το ντέμο ήμουν σίγουρος πως στο εξής θα αντίκρυζα πολύ

συχνά εκείνο το χαμόγελο. Η μουσική του Μάκη με κέρδισε απο την πρώτη στιγμή. Την ίδια εποχή βρί-σκομαι να παρακολουθώ μαγεμένος τον Hariprasad Chaurasia αυτόν τον μύθο της ινδικής μουσικής σε μια συναυλία του στην Ελλάδα. Κάποια απ’ τις επόμενες μέρες συναντώ τον Chaurasia σ’ ενα φιλικό σπίτι στο Καπανδρίτι. Του προτείνω να συνεργαστούμε και ο Chaurasia μου κάνει την μεγάλη τιμή να δεχθεί.

Εκείνη την περίοδο ηχογραφούσαμε το άλμπουμ "ΓΑΙΑ" του Μιχάλη Νικολούδη.

Θυμάμαι ακόμα ενα απόγευμα του Σεπτέμβρη όταν πίνοντας ελληνικό καφέ στο στούντιο, απολαμβά-ναμε με τον Μιχάλη το παίξιμο του Dragan Dautovski, του σημαντικότερου μουσικού στην βαλκανική γκάϊντα.

Τρεις μικρές παράλληλες ιστορίες που μοιάζουν να μην έχουν τίποτα το κοινό. Μέχρι τη στιγμή που γεννήθηκε η ιδέα του "ΒΑΗΑR" και τις ένωσε σαν τα ασύμμετρα κομμάτια του πολύμορφου παζλ που όντας τόσο διαφορετικά μεταξύ τους, όταν συντίθενται αναδεικνύουν μια τόσο συμπαγή και ολοκληρω-μένη εικόνα. Το "ΒΑΗΑR" έφερε τον Dragan απο τα σκόπια στην Αθήνα. Ταξίδεψε τον Μάκη στην Ινδία, μεταφέροντας στην επιστροφή ως ενθύμιο ένα μικρό πέτρινο ελεφαντάκι που εγκυμονεί ! Πήρε μια ανάσα απο την Αρμενία μέσα απο το ούτι του Haig Yazdjian. Κάλεσε τον Πέτρο Ταμπούρη να χαράξει τη δική του ευδιάκριτη γραμμή με το κανονάκι. Ένωσε σε ενα κοινό μουσικό τόπο την Τάνια Νικολούδη, τον Νίκο Καπηλίδη, τον Βαγγέλη Καρύπη και τον Σόλη Μπαρκή. Το BAHAR μας ταξίδεψε με τη μουσική του. Όμως δεν αρνήθηκε να μας μιλήσει και για το κρυμμένο αστέρι του. Κι όταν ο Μάκης και η Μάγδα έγραψαν τους στίχους, συναντηθήκαμε για να επιλέξουμε τον ερμηνευτή.

Τότε καταλάβαμε πως και οι τρεις ακούγαμε μόνο μια φωνή. Ήταν η φωνή του Μανώλη Λυδάκη.

Σε λίγο καιρό η ηχογράφηση του "BAHAR" ολοκληρωνόταν στην Κρήτη.

Αυτή είναι μια απο τις ιστορίες του "BAHAR". Κάθε ένας απο τους συντελεστές του θα μπορούσε να διηγηθεί μια άλλη ιστορία. Μετά απο ένα πλούσιο και επεισοδιακό ταξίδι, το "BAHAR" επέστρεψε στη βάση του. Μα το ξέρω καλά πως αυτό δεν είναι το τέλος του ταξιδιού. Αυτό ήταν μόνο η αρχή.

ΜΑΚΗΣ ΑΜΠΛΙΑΝΙΤΗΣ

Ο Μ. Αμπλιανίτης είναι εμπνευσμένος συνθέτης και ένας απο τους καλύτερους κιθαρίστες στην Ελλάδα σήμερα. Η σχέση του με την μουσική άρχισε στα δεκαπέντε του χρόνια όταν πήρε την πρώτη του κιθάρα. Σπούδασε ανώτερα θεωρητικά αποφοιτώντας απο τις τάξεις της "Φούγκας" και της Ενορχήστρωσης με άριστα. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο "Berklee College Of Music" της Βοστώνης παίρνοντας υποτροφία απο το κολέγιο. Η περίοδος αυτ’ή είναι καθοριστική για την μετέπειτα πορεία του γιατί παράλληλα με τις σπουδές, είχε τη δυανατότητα να παίξει με σημαντικούς μουσικούς της εκεί τζαζ σκηνής. Το 1997 κυκλοφορεί το άλμπουμ "Flame Keeper" με το συγκρότημα "Jazz Crew". Την περίοδο 96-98, συμμετείχε στο ethnic σχήμα των Νικολούδη – Tekbilek, λαμβάνοντας μέρος στις συναυλίες που έδωσε το σχήμα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Σημαντική στην πορεία του ήταν η συνεργασία με την "Arts Dance & Music Productions" το Νοέμβρη του ’99. Πρόκειται για τις πολύ πετυχημένες εμφανίσεις του Broadway στην Ελλάδα με αμερικανούς συντελεστές.


Σινεμά -"Ήσυχος Αμερικάνος"

Είναι μια ταινία βασισμένη στο Best Seller του Graham Green που δικαίως θα στρέψει την προσοχή του κόσμου πάνω της.

Ένα ερωτικό – πολεμικό δράμα με τον Μάϊκλ Κέιν να συγκινεί για άλλη μια φορά με την ερμηνία του αλλά και με το πάθος με το οποίο υποστήριξε την ταινία, την οποία η Miramax δεν θα έβγαζε στις ΗΠΑ ως αντιαμερικάνικη.

Σταχυολογώντας μια σκηνή του έργου ακούμε τον δημοσιογράφο (Μάϊκλ Κέιν) να λέει :

"Δεν παίρνω το μέρος κανενός, απλά γράφω αυτά που βλέπω.

Ως πότε όμως κάποιος μπορεί να μένει αμέτοχος ; "

Μια αναφορά στο υπο Γαλλική κατοχή Βιετνάμ γύρω στα 1952

Σκηνοθεσία : Φίλιπ Νόις

Παίζουν : Μάικλ Κέιν, Μπρέντον Φρέιζερ, Ρόντε Σερμπέτζια, Ντο Θι Χα Γιέν

Διάρκεια : 1 ώρα και 41 λεπτά

-------------------------------------------------------------


ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ


Η αστυφιλία, η εσωτερική και εξωτερική μετανάστευση. Η συγκέντρωση του γιγαντιαίου πληθυσμιακού όγκου των Ελλήνων στις πόλεις.

Η έλλειψη υποδομής για την αναγκαία υποδοχή. Οι επεμβάσεις θεμιτές και αθέμιτες στα ρυμοτομικά σχέδια με αποτέλεσμα τη δημιουργία τσιμεντοπόλεων, άναψε το πράσινο φως για την αντίστροφη πορεία.

ΣΤΟΧΟΣ ΤΟ ΚΕΡΔΟΣ

Ο σύγχρονος άνθρωπος παγιδευμένος στο στρεβλό περιβάλλον αναζητά διεξόδους φυγής, γαλήνης, ηρεμίας, ξεκούρασης από το άγχος την καθημερινότητας, το καυσαέριο τους ρύπους.

Η συνεχής εκμετάλλευση του χώρου, ο εκβιασμός για την μεγιστοποίηση του κέρδους οδηγεί τον ίδιο τον πλανήτη σε μαρασμό με επιπτώσεις στην ψυχική και πνευματική υγεία των ανθρώπων.

Πρέπει οπωσδήποτε να πειστεί να επιστρέψει στη φυσική ροή της ζωής, να αγαπήσει τη φύση, να τη χαρεί, να την απολαύσει και να τη θαυμάσει.

Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Η Θεσσαλονίκη που αναγκαστικά, μεγεθύνεται μονοδιάστατα, λόγω ύπαρξης βιομηχανικής ζώνης , Θερμαϊκού και δάσους, οριοθετείται ανατολικά. Τα προάστια που στο πρόσφατο παρελθόν ήταν τόπος παραθερισμού, σήμερα με την εκμηδένιση των αποστάσεων μετατρέπονται σε τόπους μόνιμης κατοικίας.

Το ερώτημα είναι :

Ποια είναι η προσφερόμενη ποιότητα ζωής στην ανατολική περιαστική Θεσσαλονίκη;

ΟΑΣΕΙΣ

Μερικά χιλιόμετρα μακριά από την πόλη, η αίσθηση της αλλαγής είναι προφανής. Άλλος αέρας. Ανοικτός ορίζοντας. Η επέμβαση του ανθρώπου στη φύση σε ορθολογιστικά πλαίσια.

Αυτός είναι ένας από τους πιο κύριους λόγους της αντίστροφης πορείας. Όλοι μετακινούνται ανατολικά .

Η ζωή σε άλλο επίπεδο, σε ζωντανούς ρυθμούς. Αναμοχλεύει εμπειρίες του παρελθόντος. Μνήμες που έντονα καταγραμμένες εστιάζουν την συνισταμένη της σύγχρονης πραγματικότητας με ρομαντική διάθεση. Το παιχνίδι στις γειτονιές για τα παιδιά ! Το επιθυμητό άγγιγμα της φύσης! Το όνειρο της γήινης επαφής !

Τα κατοικίδια ζώα, τα λουλούδια τα δέντρα, ο κήπος!

Το όνειρο που σ’ανταμώνει μόλις έξω από το τσιμέντο της Πόλης, στις οάσεις ανατολικά της Θεσσαλονίκης.

Γάνος Θεολόγος


-------------------------------------------------------------

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ

" ΚΡΟΥΣΙΔΑ ΓΗ "

«Εμείς χρειαζόμαστε τη φύση κι όχι η φύση εμάς»


Μια ομάδα πρωτοβουλίας αποφασίσαμε τη δημιουργία περιβαλλοντικής κίνησης στους τέσσερις όμορους δήμους της ΝΑ πλευράς του Νομού Θεσσαλονίκης, της Επανομής, της Μηχανιώνας, του Θερμαϊκού και της Μίκρας, με την επωνυμία « Κρουσίδα Γη ».

Η αδιάσπαρτη ενότητα του φυσικού αλλά και δομημένου περιβάλλοντος αντικατοπτρίζεται στην αδιάσπαστη ενότητα που παρουσιάζουν τα ποικίλα περιβαλλοντικά προβλήματα της κάθε περιοχής.

Στη δική μας περιοχή ο ρυπασμένος Θερμαϊκός κόλπος μαζί με την έξοδό του προς το Αιγαίο, οι αλυκές του Αγγελοχωρίου και η σκάλα της Ν. Μηχανιώνας, οι παραλίες της Επανομής και ο υδροβιότοπός της, ο σκουπιδότοπος στους Ταγαράδες, η εξάντληση των υδροφόρων οριζόντων όλης της περιοχής και η υφαλμύρωση του πόσιμου νερού της, η ραγδαία και άναρχη οικιστική ανάπτυξη σε όλα τα διαμερίσματα των παραπάνω Δήμων είναι λίγα μόνο δείγματα των πάμπολλων περιβαλλοντικών προβλημάτων που υπονομεύουν την ποιότητα ζωής μας και που επιβάλλουν τη συσπείρωσή μας για την απο κοινού αντιμετώπισή τους.

Κι αν ακόμη είχαμε να κάνουμε με την καλύτερη κυβερνητική εξουσία, κι αν ακόμα είχανε θεσπιστεί οι καλύτερες ρυθμίσεις για την προστασία του περιβάλλοντος, κι αν ακόμα η κρατική επιτήρηση για την εφαρμογή αυτών των ρυθμίσεων ήταν η πληρέστερη, πάλι τα κενά για τα τόσο ζωτικά θέματα θα ήταν τόσα πολλά, ώστε να επιβάλλεται ευαισθητοποίηση και επαγρύπνηση, πολύ περισσότερο βέβαια όταν έχουμε να κάνουμε με ασαφείς κυβερνητικές προθέσεις, με ανεπαρκείς νομοθετικές ρυθμίσεις και ανυπαρξία κάθε επιτήρησης εφαρμογής τους.

Πέφτει λοιπόν σε μας η κύρια ευθύνη για την προστασία του περιβάλλοντος και της ζωής μας, που είναι μεταξύ τους αδιάσπαστα συνδεδεμένα.

Αν επομένως θέλουμε να προστατέψουμε τη ζωή μας, πρέπει να προστατέψουμε το περιβάλλον μας, κι αν θέλουμε να προστατέψουμε το περιβάλλον πρέπει να διαθέσουμε μέρος απο τη ζωή μας, να αναλάβουμε ενεργό δράση, να ενεργοποιηθούμε, να διαμορφώσουμε οικολογική συνείδηση και να ευαισθητοποιηθούμε όλοι απέναντι στα οικολογικά προβλήματα που απειλούν ακόμα και την ίδια την ύπαρξή μας.

Καλούμε λοπόν όλους τους κατοίκους των παραπάνω Δήμων, που έχουν τη διάθεση να πλαισιώσουν την περιβαλλοντική κίνηση της περιοχής και να στηρίξουν με τη δράση τους τον αγώνα μας, να γραφούν μέλη στην : περιβαλλοντική κίνηση KΡΟΥΣΙΔΑ ΓΗ”

το Διοικητικό Συμβούλιο

Πληροφορίες : Τηλ – Φαξ : 23920 63661 e-mail : vassiliadou@hotmail.com


-------------------------------------------------------------

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΕΩΡΓΙΑ

Σημερινή κατάσταση

Την τελευταία σχεδόν 10ετία, ο μόνιμος αναβρασμός που επικρατεί στο γεωργικό πληθυσμό της χώρας, εξ αιτίας της δεινής οικονομικής θέσης που περιήλθε, εκδηλώθηκε με δυναμικά συλλαλητήρια & μπλόκα των εθνικών οδών που οδήγησαν σε μια σφοδρή μετωπική σύγκρουση με την κυβέρνηση. Αυτή η οξεία αντιπαράθεση είχε σαν αποτέλεσμα, αφ’ ενός μεν τη δημιουργία μιας μεγάλης κοινωνικής αναταραχής – με υψηλό κόστος και για την εθνική οικονομία – αφ’ ετέρου δε τη λήψη αποσπασματικών μέτρων στήριξης του γεωργικού εισοδήματος. Μέτρων άλλοτε μη σοβαρών, όπως π.χ. δανειοδότηση για αγορά τζιπ με ευνοϊκούς όρους, άλλοτε προκλητικών, όπως η ρύθμιση των χρεών μεγάλων συνεταιριστικών ενώσεων που δημιουργήθηκαν λόγω κακοδιαχείρησης και οικονομικής κατάχρησης (βλ. Ελαιουργική) και άλλοτε πάλι μέτρων σε εντελώς λάθος κατεύθυνση που αντί να βελτιώσουν, χειροτερεύουν την ήδη δυσμενή κατάσταση. Σ’ αυτή την κατηγορία ανήκουν η μείωση της ποσότητας σποράς πιστοποιημένου σπόρου/στρέμμα δηλ. υποβάθμιση της ποιότητας παραγόμενου σίτου σε μια εποχή όπου συζητείται έντονα η σύνδεση ποιότητας-επιδότησης, όπως επίσης και η ικανοποίηση του συμβουλίου υπουργών της Ε.Ε., του Ελληνικού αιτήματος για χορήγηση χρηματικής αποζημίωσης απο εθνικούς πόρους προς ενίσχυση των βαμβακοκαλ/τών, που αποτελεί ένα πρώτο βήμα προς την κατεύθυνση της επανεθνικοποίησης της κοινής αγροτικής πολιτικής (πάγια επιδίωξη της Γερμανίας).

Τα λάθος αιτήματα

Τα λάθος αιτήματα και ο λάθος τρόπος διεκδίκησης ενός καλύτερου μέλλοντος από πλευράς γεωργών, η λανθασμένη αντίδραση του πρωθυπουργού (δηλώσεις περί κοινωνικών αντανακλαστικών), η ανυπαρξία κυβερνητικής πολιτικής στον γεωργικό τομέα, η προσπάθεια πολιτικής εκμετάλλευσης του προβλήματος και η απουσία ουσιαστικών προτάσεων από τα κόμματα της αντιπολίτευσης, η κάκιστη προσέγγιση και παρουσίαση του προβλήματος από τα ΜΜΕ, οδήγησαν ένα μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης σε εσφαλμένα συμπεράσματα για τη διάσταση και τη σοβαρότητα του θέματος. Το γεωργικό πρόβλημα σήμερα δεν αφορά μόνο μια συγκε-κριμένη επαγγελματική κατηγορία αλλά όλους ανεξαιρέτως τους Έλληνες. Η ερήμωση της υπαίθρου οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε αύξηση του κύματος αστυφιλίας, αύξηση ανεργίας, περαιτέρω υποβάθμιση των συνθη-κών διαβίωσης των κατοίκων των μεγάλων πόλεων, αύξηση της εγκληματικότητας, μείωση της κοινωνικής συνοχής και το κυριότερο, αυξημένο κίνδυνο εθνικών περιπετειών σε ευαίσθητες περιοχές όπως η Θράκη, η Μακε-δονία και η Ήπειρος. Οι παραπάνω λόγοι λοι-πόν, ανάγουν το γεωργικό ζήτημα σε ΜΕΙΖΟΝ ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΜΑ, το οποίο χρήζει της σοβαρότερης και αποτελεσματικότερης προσέγγισης όλων μας και κυρίως όμως της κυβέρνησης η οποία ασκεί και την εξουσία. Η κυβέρνηση πρέπει ν’ αφήσει κατά μέρος τις σαθρές και αίολες θεωρίες περί κομματικώς υποκινούμενων διαμαρτυριών μιας συγκεκριμένης ομάδας παραγωγών (βαμβακοκαλ/τές), να παραδεχτεί ότι το πρόβλημα αφορά όλα τα προϊόντα και όλους τους εμπλεκόμενους στην αλυσίδα παραγωγής - μεταποίησης - εμπορίας, να εντοπίσει τα λάθη που έγιναν την τελευταία 20ετία και κυρίως να βρει τη δύναμη να αγνοήσει το πολιτικό κόστος ώστε να προχωρήσει σε βαθιές και επώδυνες τομές οι οποίες θα συμβάλλουν στο να παραμείνει ο πληθυσμός της υπαίθρου στις εστίες του και να μην εισβάλει πεινασμένος και εξαθλιωμένος στα μεγάλα αστικά κέντρα.

Αίτια της κρίσης

Από την ημερομηνία ένταξης της χώρας μας στην τότε ΕΟΚ μέχρι και σήμερα έγιναν ολέθρια σφάλματα στον γεωργικό τομέα. Το κυριότερο όλων όμως ήταν η εσφαλμένη στρατηγική επενδύσεων που ακολουθήθηκε όλο αυτό το διάστη-μα. Ο πακτωλός χρημάτων που εισέρευσε στην Ελληνική γεωργία, δόθηκε από την Κοινότητα με σκοπό να προετοιμάσει τους γεωργούς μας ώστε να ανταποκριθούν με επιτυχία στο σημερινό δύσκολο και ανταγωνιστικό περιβάλλον της παγκοσμιοποιημένης αγοράς. Όλα αυτά τα χρήματα δόθηκαν με στόχο να επιτευχθεί η ποιοτική αναβάθμιση των προϊόντων μας, η τυποποίησή τους και η δημιουργία αναγκαίων δομών για την τελική διάθεσή τους στην αγορά. Αντί αυτών όμως οι Έλληνες παραγωγοί –κατόπιν παρότρυνσής τους από την πολιτεία- στράφηκαν μαζικά προς την αύξηση της παραγωγής εις βάρος πάντα της ποιότητας, με τελικό αποτέλεσμα, σε πρώτη φάση την αύξηση του κόστους παραγωγής και ακολούθως το σταδιακό χάσιμο των διεθνών αγορών (την τελευταία 5ετία, το ισοζύγιο εισαγωγών-εξαγωγών αγροτικών προϊόντων είναι ελλειμματικό). Τα παραπάνω σε συνδυασμό με μια σειρά δυσμενών αποφάσεων σε επίπεδο Συμβ. Υπουργών, λόγω της διαπραγματευτικής ανικανότητας της Ελληνικής πλευράς για όλα τα βασικά προϊόντα μας (βαμβάκι, σιτηρά, λάδι, καπνός, κτηνοτροφία) την ενδιάμεση αναθεώρηση της ΚΑΠ και την επερχόμενη δραστική μείωση των επιδοτήσεων, αποτελούν τα γενεσιουργά αίτια του αναβρασμού και της ζοφερής κατάστασης που υπάρχει στο χώρο μας.

Μέτρα στήριξης

Η Ελληνική γεωργία σήμερα χρειάζεται γενναία μέτρα ώστε να ξαναγίνει ανταγωνιστική. Μέτρα θεσμικά & οικονομικά, μακρυπρόθεσμα & βραχυπρόθεσμα, μέτρα που θα θίξουν συμφέροντα και που θα έχουν πρόσκαιρο πολιτικό κόστος για όποιον τα εφαρμόσει. Πολλά είναι αυτά που πρέπει να γίνουν. Πρώτα απ’ όλα όμως πρέπει να αποκτήσουμε ως χώρα, σοβαρή και εις βάθος γεωργική πολιτική, να δημιουργήσουμε όλες εκείνες τις διοικητικές δομές που θα μας επιτρέψουν να εφαρμόσουμε με συνέπεια και χωρίς παλινδρομήσεις, τις όποιες επιλογές κάνουμε, να αποσυνδέσουμε την γεωργική μας οικονομία από το καθεστώς των επιδοτήσεων, να την προσαρμόσουμε στα νέα διεθνή δεδομένα και κυρίως στα νέα καταναλωτικά πρότυπα. Σήμερα που παγκοσμίως επανέρχονται δυναμικά θέματα στο προσκήνιο, όπως η οικολογική ισορροπία, η ποιότητα ζωής και η υγιεινή των τροφίμων, επ-βάλλεται να στραφούμε στην παραγωγή προϊ-όντων που θα ικανοποιούν τις παραπάνω ανά-γκες. Προϊόντα όπως λάδι, φρούτα, κηπευτικά, όσπρια, κρασί, που αποτελούν τη βάση της Μεσογειακής διατροφής, καλλιεργημένα με φιλικές τεχνικές προς το περιβάλλον (βιοκαλλιέργεια, σύστημα ολοκληρωμένης διαχείρισης), τυποποιημένα και μεταποιημένα κατάλληλα, σωστά προωθημένα στην διεθνή αγορά, μπορούν να πετύχουν τη στροφή από την ποσότητα στην ποιότητα, από την ανωνυμία στην επωνυμία, μπορούν να ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητα, να συσσωρεύσουν προστιθέμενη αξία στο γεωργικό εισόδημα, να αποσυμφορήσουν καλλιέργειες που βρίσκονται σε οριακό σημείο (βαμβάκι, σιτηρά, καλαμπόκι). Για να πετύχουμε τα παραπάνω, το Υπ. Γεωργίας πρέπει να μετατραπεί από υπουργείο διαχείρισης πόρων της Ε.Ε. σε ένα υπουργείο με στρατηγική που θα θέσει ως στόχους : την δυναμική στήριξη των μεσογειακών προϊόντων, την μέγιστη δυνατή αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτωντης χώρας, την άμεση αναδιάρθρωση των καλλιεργειών, την αυστηρή επίβλεψη για την τήρηση των κανόνων που θα επιτρέψουν στα προϊόντα μας να είναι ποιοτικά και επώνυμα, την ίδρυση ενός εξαγωγικού φορέα που θα προβάλει και θα προωθεί με συνέπεια το προϊόντα μας στο εξωτερικό, την εφαρμογή πολιτικής για τη χρήση αγροτικής γης, τον επαναπροσδιορισμό του ρόλου της ΑΤΕ, την αναδιάρθρωση των υπηρεσιών του (που σήμερα είναι διασκορπισμένες ανάμεσα σε υπουργείο, περιφέρεια & νομαρχιακή αυτοδιοίκηση), τη σύνδεση έρευνας & τεχνολογίας με την παραγωγή, την προώθηση της δια βίου εκπαίδευσης των γεωργών μας.

Όλα αυτά δυστυχώς έπρεπε να έχουν πραγματοποιηθεί εδώ και χρόνια. Άλλωστε κατά καιρούς έχουν εξαγγελθεί απ’ όλες ανεξαιρέτως τις κυβερνήσεις της τελευταίας 20ετίας. Σήμερα όμως από μόνα τους δεν επαρκούν να συγκρατήσουν το γεωργικό πληθυσμό στα χωράφια του. Σήμερα δυστυχώς πρέπει να παρθούν κι άλλα μέτρα, οικονομικά επώδυνα για μια ομάδα πολιτών που έχουν παράλληλα και αγροτικό εισόδημα, μέτρα όμως που θα δώσουν ανάσες ζωής στη γεωργία, για όσο διάστημα χρειαστεί να καρποφορήσουν οι στρατηγικές επιλογές μας. Η δημιουργία πραγματικού μητρώου αγροτών και η σύνδεσή του με το κόστος παραγωγής, η πολιτική χρήσης αγροτικής γης, η εξυγίανση και εύρυθμη λειτουργία των συνεταιρισμών, είναι μέτρα τα οποία μπορούν και πρέπει να θεσπι-στούν άμεσα. Σήμερα από το 18% του πληθυσμού που ασχολείται στον αγροτικό τομέα, μόνο το 8% είναι κατ’ αποκλειστικότητα γεωργοί, που μην έχοντες άλλες πηγές εισοδήματος, ασφυκτιούν οικονομικά και κυρίως δεν έχουν προοπτικές εξόδου από την κρίση, λόγω ανυπαρξίας γεωργικής πολιτικής και μέριμνας. Το μητρώο αγροτών πρέπει να εφαρμοστεί για να διαχωριστούν οι καθαροί γεωργοί απο τους αγρότες ώστε να στηριχθούν οι πρώτοι άμεσα απο την πολιτεία με το μικρότερο δυνατό οικονομικό κόστος για το κοινωνικό σύνολο. Όσοι βιαστούν να υποστηρίξουν οτι η σημερινή παγκόσμια οικονομική πραγματικότητα απαγιρεύει κάθε είδους παρεμ-βατισμό στη γεωργία πρέπει να ξέρουν οτι οι μεν ΗΠΑ με τον νέο αγροτικό τους νόμο (Farm Bill) αυξάνουν κατά 80% την υφιστάμενη στήριξη στη γεωργία τους, οι δε Ευρωπαίοι εταίροι μας φθάνουν να επιδοτούν, με διάφορα μέτρα, έως και 90% της εμπορικής αξίας που απολαμβάνουν τα προϊόντα τους στη διεθνή αγορά.

Όσοι ασκούν τη γεωργία και δεν είναι ασφαλι-σμένοι στον ΟΓΑ ή έχουν οικογενειακά μη αγροτικά εισοδήματα πάνω απο 5.800 € (~ 2.000.000 δρχ) και κατοικούν σε εύφορες περιοχές πρέπει να χαρακτηριστούν ως ετεροεπαγγελματίες και να εξαιρεθούν απο τα ευνοϊκά μέτρα ενίσχυσης των κατ’ αποκλειστικότητα γεωργών. Στις ορεινές περιοχές, το όριο αυτό πρέπει να αυξάνει γιατί ούτως ή άλλως το καθαρό γεωργικό εισόδημα δεν φτάνει απο μόνο του να προσφέρει ένα υψηλό επίπεδο ζωής και πρέπει να στηριχτεί με συμπληρωματικά εισοδήματα που θα προέρχονται απο αγροτουρισμό, οικοτεχνία ή άλλες πηγές. Οι επαγγελματίες γεωργοί πρέπει να χαίρουν μειωμένων τιμών στα καύσιμα και στην ηλεκτρ. ενέργεια, μείωση του ΦΠΑ για τα αγροτικά εφόδια, απαλλαγής καταβολής ΦΠΑ για τις αγορές γεωργικών μηχανημάτων, προταιρεότητα ένταξης στα αναπτυξιακά προγράμματα της ΕΕ. Με τον τρόπο αυτο θα μπορέσουμε να περιορίσουμε κάπως το κόστος παραγωγής (απο τα υψηλότερα στην ΕΕ) και να δώσουμε μια πρώτη αναπτυξιακή ώθηση στον γεωργικό τομέα. Στην γεωργική ανάπτυξη θα συμβάλλουν επίσης καθοριστικά : η μείωση των επιτοκίων δανεισμού της ΑΤΕ, η εξυγείανση των συνεταιρισμών και η αλλαγή της ισχύουσας νομοθεσίας για τις ομάδες παραγωγών (χρειάζονται 250 άτομα για την ίδρυση μιας ομάδας, αριθμός εξωπραγματικός για τα Ελληνικά δεδομένα). Για τους συνεταιρισμούς εδικότερα πρέπει 1ον να θεσμοθετηθεί η πρόσληψη γεωπόνων αγροτικής οικονομίας και να διαχωριστεί η διοικητική απο την οικονομική διαχείρηση και 2ον να απαγορευθεί δια νόμου το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι στους ετεροεπαγγελματίες ώστε οι διοικήσεις που θα προκύπτουν και θα ψηφίζουν για τις δευτεροβάθμιες και τριτοβάθμιες συνεταιριστικές οργανώσεις, να απαρτίζονται μόνο απο γεωργούς.

Στην Επανομή απο τις 1000 περίπου δηλώσεις καλλιέργειας που υποβάλλονται κάθε χρόνο, περίπου το 1/3 είναι απο καθαρούς γεωργούς. Απ’ αυτούς τώρα λιγότεροι των 100 είναι κάτω των 45 ετών. Όπως φαίνεται και απο τους αριθμούς, το πιό δυναμικό κομμάτι των γεωργών της Επανομής αποτελεί την ισχνή μειοψηφία εντός των δύο συνεταιρισμών που υπάρχουν, δεν μπορεί να προχωρήσει μέσω αυτών των οργανώσεων τις αναγκαίες επενδύσεις που θα αυξήσουν το εισόδημά του, δεν μπορεί να προχωρήσει σε σύσταση ομάδας παραγωγών αφού απαιτούνται τουλάχιστον 250 άτομα και το μόνο που μένει είναι να περιμένουν καρτερικά την χρεωκοπία των γεωργικών τους επιχειρήσεων.

Το παραπάνω παράδειγμα νομίζω αρκεί για να καταλάβουμε την αναγκαιότητα του παραπάνω

μέτρου, που πολλοί θα σπεύσουν να χαρακτηρίσουν αντισυνταγματικό και αντιδημοκρατικό. Όπως όμως οι γεωργοί δεν μπορούμε –και πολύ σωστά- να ψηφίζουμε για την ανάδειξη συνδικαλιστικών οργάνων άλλων κλάδων, έτσι λοιπόν απαιτούμε να μην ψηφίζουν άτομα άλλων κλάδων για την ανάδειξη των δικών μας συνδικαλιστικών οργάνων. Το μητρώο αγροτών τέλος, πρέπει να συνδεθεί με την πολιτική χρήσης αγροτική γης. Ένα απο τα σημαντικότερα διαρθρωτικά προβλήματα είναι ο μικρός και κατακερματισμένος κλήρος. Για να λυθεί κάπως αυτό το πρόβλημα πρέπει οι προς ενοικίαση γαίες για αγροτική χρήση, να ενταχθούν υποχρεωτικά σε μια τράπεζα γης απ’ όπου οι επαγγελματίες γεωργοί θα νοικιάζουν αγροτεμάχια μέσα σε αυστηρά καθορισμένα πλαίσια τιμών. Όσα αγροτεμάχια δεν ενταχθούν στην τράπεζα γης, δεν θα μπορούν να ενοικιαστούν για αγροτική χρήση, ενώ όσα απ’ αυτά μετά την ένταξή τους μείνουν ανενοικίαστα, θα μπορούν να διατεθούν στους ετεροεπαγγελματίες μάσα στα καθορισμένα πλαίσια τιμών. Με τον τρόπο αυτόν εκτός απο την αύξηση του κλήρου θα πετύχουμε περαιτέρω μείωση του κόστους παραγωγής, όπως και μείωση της φοροδιαφυγής στον συγκεκριμένο τομέα.

Προοπτικές

Ο γεωργικός κόσμος σήμερα απαιτεί απο την ελληνική εξουσία να αποσαφηνίσει τις προθέσεις που έχει για το αγροτικό ζήτημα. Άν ευθυ-γραμιστεί πλήρως με τις αντιλήψεις της παγκοσμιοποίησης, παραβλέποντας τις όποιες εθνικές και κοινωνικές ιδιαιτερότητες, τότε η αγροτική παραγωγή θα περάσει στα χέρια μερικών πολυεθνικών κολοσσών που θα ελέγχουν όλη την αλυσίδα παραγωγής-εμπορίας και η ελληνική ύπαιθρος θα ερημώσει. Αν όμως σεβαστεί τις ελληνικές ιδιαιτερότητες και αντιμετωπίσει το αγροτικό ζήτημα με οικονομικό ρεαλισμό και κοινωνική ευαισθησία, θα επιτύχει την πολυπόθητη περιφερειακή ανάπτυξη, την μείωση της ανεργίας, την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής, την οικολογική ισορροπία, την οικονομική και κοινωνική συνοχή. Συμφέρον ολόκληρης της ελληνικής κοινωνίας είναι το δεύτερο. Υποχρέωση όλων των σκεπτόμενων ενεργών πολιτών είναι να πιέσουν προς αυτήν την κατεύθυνση. Ποιά τάση θα υπερισχύσει θα το ξέρουμα στα επόμενα χρόνια. Ως τότε ας αναλάβουμε όλοι τις ευθύνες μας.

Μαυροσκάς Βασίλης γεωργός

-------------------------------------------------------------


"ΙΔΕΟΔΡΟΜΙΟ"

Δίμηνη κατάθεση

λόγου, αντιλόγου, σκέψεων, ανησυχιών και προβληματισμών.

Θέματα : περιβάλλον, παιδεία, πολιτισμός, ιστορία, τέχνη,

Ελληνισμός…. και όχι μόνο.

Η παρούσα εκδοτική προσπάθεια είναι μια απο τις δραστηριότητες

του υπό ίδρυση Σωματείου :"Ιδεοδρόμιον"

Υπεύθυνος έκδοσης : Γιώργος Σφυρής

ηλεκτρονική διεύθυνση : sfiris1@otenet.gr

Τηλέφωνο και τηλεoμοιότυπο (Fax) : 23920 44287

------------------------------------

Εξώφυλλο :

NATIONAL GEOGRAPHIC

Αφγανιστάν 1984

"Τα κουρελιασμένα ρούχα και τα έντρομα μάτια

μιας Αφγανής προσφυγοπούλας μαρτυρούν

την τραυματική εμπειρία του πολέμου"

Φωτοργαφία : Steve McCurry