Πατήστε στη δεξιά στήλη, στα εξώφυλλα, για να διαβάστε τo κάθε τεύχος ξεχωριστά.

Δυστυχώς δεν έχουν διασωθεί όλα τα άρθρα και πολύ περισσότερο τα άρθρα του αείμνηστου «Δισολύμπιου»

που ήταν γραμμένα σε πολυτονικό.

4ο ΤΕΥΧΟΣ

ΠΡΟΣΜΟΝΗ ... (Γιά μας πού παραμένουμε νέοι και αισιόδοξοι)


Αυτές τις μέρες, το μέλλον του τόπου ενταγμένο σε “κατευθύνσεις”, καλείται σ’ ένα δεκαήμερο παρόν να καταγράψει όσα κατάφερε να απομνημονεύσει στο πρόσφατο παρελθόν και να αποδείξει πως ο πετυχημένος ή ο αποτυχημένος είναι θέμα μορίων. Κι αυτό δυστυχώς δεν είναι υπερβολή. Είναι πραγματικότητα.

Κι ας ξέρουμε ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα όλων των εξεταστικών συστημάτων είναι ο εξοντωτικός ανταγωνισμός. Ότι δε γίνεται ένας αγώνας για την απόκτηση γνώσεων, αλλά για την ήττα του αντιπάλου. Ένα πρόβλημα πού δε μπόρεσαν να εξαλείψουν οι αλεπάλληλλες αλλαγές των εξεταστικών συστημάτων πού γίνονται για τους μαθητές, χωρίς αυτούς όμως.

Αντί λοιπόν να κεραυνοβολούμε τα παιδιά πού χάνονται στην εφηβική τους σύγχυση ή τα ΜΜΕ που υποδαυλίζουν "φιλότιμα" τη σύγχυση αυτή – άς κοιτάξουμε να αποκαταστήσουμε τους λόγους για τους οποίους αξίζει στα παιδιά μας ένα καλύτερο αύριο. Ένα καλύτερο αύριο, πού μπορεί να ‘ρθεί και χωρίς την "απαραίτητη" επιτυχία στα ΑΕΙ.

Ας καθήσουμε λοιπόν να τους εξηγήσουμε πως πρέπει να φτιάξουν ένα κόσμο καλύτερο απ’ αυτόν πού βρήκαν από μάς. Ώστε πάνω του άλλες γενιές, σαν και των παιδιών μας, να χτίσουν ένα κόσμο λίγο καλύτερο. Λίγο πλουσιότερο. Όχι σε χρήμα. Όχι σε κοινωνίες πλουσιότερες στο "έχω" και φτωχότερες σε Ανθρώπους. Κοινωνίες πλούσιες μόνο σε Ανθρώπους. Έχουν δεν έχουν.

Ολόψυχα καλή επιτυχία, στις εξετάσεις, στο αύριο, στη ζωή σας.

Και μή σταματήστε να ονειρεύεστε.

-----------------------------------------------------

ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΕΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ





-----------------------------------------------------

«Πολίτες εν δράσει,

για έναν δρόμο που δεν πρέπει να έχει τη δική του ιστορία…»

«Γιατί πρόκειται για ένα δρόμο που καταστρέφει την οικιστική ανάπτυξη του Μεσημερίου. .

Γιατί αυτός ο «περιφερειακός» περνάει μέσα, δίπλα, απέξω από σπίτια σε μια αμιγώς οικιστική περιοχή. Και οι ενεργοί πολίτες αντέδρασαν…»

Αυτή είναι η ουσία από την περιπέτεια που βιώνουν οι δημότες του Μεσημερίου, ύστερα από τις διαδι-κασίες απαλλοτρίωσης που ξεκίνησαν στο πλαίσιο εφαρμογής της μελέτης για τη βελτίωση των γεωμε-τρικών χαρακτηριστικών του δρόμου Επανομής-Μεσημερίου, που υποθηκεύει το μέλλον της οικιστικής περιοχής του χωριού. Για ποια μελέτη όμως μιλάμε; Για ποιες διαδικασίες δημοσιοποίησης μιλάμε, που υποχρεωτικά εφαρμόζονται όταν συντάσσονται οι μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων, ώστε να μαθαί-νει ο κάθε ενδιαφερόμενος για τις επιπτώσεις που θα έχει ένα έργο δίπλα του; Όταν οι ενδιαφερόμενοι και οι ευθέως θιγόμενοι από την όλη ιστορία έμαθαν ότι οι περιουσίες τους θα απαλλοτριωθούν τρεις και τέσσερις ημέρες πριν λήξει η προθεσμία για τις ενστάσεις;

Οι ευθύνες είναι πολλές για την αποσιώπηση του θέματος κάποια χρόνια πριν, όταν η μελέτη ήταν υπό εξέλιξη. Μια μελέτη που δε λαμβάνει υπόψη της βασικές παραμέτρους: α) την υποβάθμιση περιοχής που βρίσκεται μέσα στον θεσμοθετημένο και εξελισσόμενο οικιστικό χώρο, β) τη λειτουργικότητα για την εξυπηρέτηση των κατοίκων του Μεσημερίου μετά την κατασκευή της οδού που είναι πλάτους 23 μέ-τρων ταχείας κυκλοφορίας, γ) την ασφάλεια των κατοίκων, δ) το κόστος απαλλοτριώσεων.

Η κατασκευή κάθε περιφερειακού δρόμου θα πρέπει κατ’ αρχάς να συμβάλει στην ασφάλεια των κινού-μενων σ’ αυτό οχημάτων και την ασφάλεια των κατοίκων του οικισμού στον οποίο κατασκευάζεται. Αρχή η οποία καταστρατηγείται. Τα ερωτήματα είναι εύλογα για την εμμονή να κατασκευαστεί ο δήθεν «περιφερειακός» δρόμος εντός του οικισμού:

α) μήπως προωθείται από κάποιους παράγοντες που θα χάσουν κάποια προνόμια ή οικονομικά οφέλη αν δεν πραγματοποιηθεί η κατασκευή του δρόμου στη συγκεκριμένη περιοχή;

β) Οι μελετητές δεν ήξεραν την ύπαρξη χαρακτηρισμένου επαρχιακού δρόμου μικρότερου μήκους κατά 4 χλμ που ενώνει σε ευθεία γραμμή τον κόμβο του Σχολαρίου με την Επανομή;

γ) ή μήπως απλά πρόκειται για ένα λάθος των μελετητών; Όπως και να έχει όμως, αυτή η μελέτη δεν πρέ-πει να εφαρμοστεί, ασχέτως αν η ακύρωσή της αναιρεί την ωριμότητα για τυχόν ένταξή του δρόμου στο Γ΄ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης.

Η αντίδραση των ενεργών πολιτών του Μεσημερίου και η στήριξη της νέας δημοτικής αρχής στην προ-σπάθεια αυτή, θα δώσει το επιθυμητό αποτέλεσμα. «Και ο αγώνας συνεχίζεται….»

Χάρης Αμμανατίδης - Μηχ. Χωροτάκτης-Πολεοδόμος


-----------------------------------------------------

Ο ΔΙΑΤΤΟΝΤΑΣ ΚΑΙ Η ΕΥΧΗ


Είναι κάτι πέπλα, αέρινα θαρρείς που πετώντας έρχονται σιμά σου αθόρυβα σχεδόν κι απλώνονται πάνω στο θερμασμένο μέτωπό σου, σαν χάδι απαλό, δοσμένο από αέρινα ακροδάχτυλα μητέρας ή σαν ένα θερμό φιλί στα χείλια σου αφημένο από χείλια απαλά, θερμά, ερωτικά, μα ύστερα καταλαβαίνεις, πως όλα εκείνα δεν ήταν τίποτα άλλο, παρά μόνο ένας εκκωφαντικός και καταστροφικός συνάμα δυναμίτης, που έδειχνε έκπληκτα πως δεν είχε καταλάβει ποια ήταν τα όνειρά σου, γι αυτό και τα άφησε να χαθούν(!…) και που ξέσχισε απότομα ό,τι μπροστά του βρήκε - δικό σου, δικό μου, ποια η σημασία τάχα; - και πήρε, μαζί με το άγουρο χνούδι του αγοριού, σάρκες και οστά του μεστωμένου άντρα.

Είναι κάτι λόγια, που έρχονται σε πλάνους χρόνους, τότε που πιστεύεις πως «κάτι άλλο» θα συμβεί, από ανθρώπινα χείλια ειπωμένα - διπλανά, φιλικά, συγγενικά - και ταλανίζουν τις δόλιες - μα απόλυτα άδολες - ψυχούλες αγνών ανθρώπων, που προσδοκούν με καρτερία κάποια σπουδαία μετάλλαξη της μίζερης καθημερινότητάς τους, κι ώσπου να χαθεί ο «διάττοντας αστέρας», ξεχνιούνται όλα με την ίδια ευκολία που ξεχάστηκε και η ευχή που είχε έτοιμη από πριν ο έφηβος κι ο μεστωμένος άντρας προτού το άστρο πέσει.

Ο διάττοντας και η ευχή έφηβου!…

Ο διάττοντας και η ευχή του μεστωμένου, που δεν πρόλαβε να κλείσει το ορθάνοιχτο από άφατη έκπληξη στόμα του απ’ όπου πριν λίγο έβγαιναν κραυγές ανέλπιστης ελπίδας για ό,τι πήρε σαν απάντηση στο αίτημά του και η απαισιοδοξία τώρα!… Θεέ μου!… Εκείνη, τι δεν κάνει!…

Κόβει φέτες - φέτες όνειρα και προσδοκίες και χωρίς οδύνη τις ρίχνει βορά στα αδηφάγα ράμφη των όρνιων, μα με οδύνη ανείπωτη η ψυχή δεν αποδέχεται - προσωρινά! - τα όσα επάνω της έχουν συντελεστεί!…

Μα ποια λαχανιασμένη βάρβαρη ανάσα ακούει την ψυχή;

Ποια λαχανιασμένη ανηλεή ανάσα ακούει την άυλη ουσία, όταν απέναντί της καραδοκεί η υλική υπόσταση της ανείπωτης ασυδοσίας, με δόντια-νύχια τόσο γαμψά κι απέραντα - αλίμονο! - μεγαλωμένα, για να μπορεί να αρπάξει ό,τι βρει!… Και να ξεσχίσει ό,τι βρει!…

Αλήθεια!… Πού σεργιανάει εκείνος ο «…δίκης οφθαλμός, ός τα πάνθ’ ‘ορά»; Και ποιους τιμωρεί;

Και να το πιάτο!…

Σερβιρισμένο και κατάμεστο πάλι με λάγνες λιχουδιές και γευστικές ουσίες όπως και τότε!… Όπως και τότε!…Και είναι καπακωμένο και πάλι προσεκτικά, μη μπει μέσα σκόνη ή μη λάχει και φύγει ίχνος από τη θερμότητά του και χαθεί η νοστιμιά της απροσδόκητης υπόσχεσης που ο διάττοντας σοφίστηκε για να προσφέρει πρόθυμα στο νηστικό στομάχι του άμεστου ή του μεστωμένου θηράματός του!…

Και όταν η γεύση της νόησης - επόμενο δεν είναι; - αντιληφθεί το μέγεθος της ταπείνωσής της και στείλει μήνυμα έντονης διαμαρτυρίας προς το παμφάγο, το παμφάγο τότε δίνει ξανά υπόσχεση για την επόμενη φορά πως θα είναι περίσσια συνετό και θα φροντίσει να τιμωρηθούν οι κατεργάρηδες, διότι η… συνείδησή του «τέτοια» δεν ανέχεται!…

Μα αλήθεια!… Ποια άυλη ουσία δεν υπακούει ξανά και ξανά στη στανικά επίμονη ανάσα, όταν η εισπνοή εκείνης αναρουφά τα δικά σου οξυγόνα, σπέρνοντας παντού την αφασία, και όταν η εκπνοή της αγγίζει ξανά και ξανά όχι μόνο την επιδερμίδα, μα από τον ευαίσθητο λαβύρινθο του αυτιού εισχωρεί μέσα βαθιά και τσακίζει τα κατάδικά σου άυλα;

Μα αλήθεια!… Ποια αγνή ύπαρξη δεν υποκύπτει ξανά και ξανά στη στανικά επίμονη φωνή του διπλανού, του φίλου, του συγγενή; Κι ας το ξέρει πως δεν πρέπει!… Κι ας ματώνει κατόπιν η ψυχή του!…

-Και ο τόπος; Πού πηγαίνει;

-Πουθενά!… Ο τόπος απομένει πίσω!…

-Και ο τόπος; Ο τόπος πού πηγαίνει;

-Πουθενά!…Ο τόπος δυστυχώς πέφτει ακόμα..πιο..πίσω!…

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΡΔΑΣ


----------------------------------------------------

----------------------------------------------------

§ Πάντα έχουμε καιρό μπροστά μας, αλλά όχι τόσον όσο είχαμε χτές.

§ - Βλέπω καλύτερες μέρες να έρχονται. – Ηλίθιε, αφού κοιτάς προς τα πίσω.

§ Άν τα λάθη μορφώνουν, τότε έχω μια καταπληκτική μόρφωση.

§ Αυτοί που νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα, εκνευρίζουν εμάς που τα ξέρουμε.

§ Το "Βιάγκρα" να απαγορευτεί στους πολιτικούς για να μην περπατάμε τοίχο – τοίχο.

§ Λευτεριά στους φυλακισμένους τηλεθεατές.

§ Το Πάσχα φέτος ματαιώνεται. Βρέθηκε το πτώμα.

§ Δύο είναι παρέα. Τρείς το αποτέλεσμα.

§ Ο γάμος είναι το τίμημα που πληρώνουν οι άντρες για το σεξ. Το σέξ είναι το τίμημα που

πληρώνουν οι γυναίκες για τον γάμο.

§ Η αμφισεξουαλικότητα διπλασιάζει τις πιθανότητες , να έχεις παρέα το Σαββατοκύριακο.


----------------------------------------------------
ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ - ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΑΝΟ



Όταν η θάλασσα βαριέται ν’αλλάζει χρώματα . . . . . .

Το καλάθι μου γεμίζω μ’ασβέστη, στην τεντωμένη μου παλάμη ρίχνω το λουλάκι και ψάχνω γιά ντουβάρια.

Αφρούς κόβω απ’ τ’ απορρυπαντικό, γλάρους φτιάχνω και τους πετώ στο χώμα πού δεν μυρίζει βροχή.

Σ’ ένα τσιφτετέλι αφήνεσαι μιά νύχτα στα κλαρίνα . . . . αλληλούϊα .–

----------------------------------------------------



ΠΕΤΡΟΣ ΤΑΤΣΟΠΟΥΛΟΣ - Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΚΤΗΝΟΥΣ


ΣΧΟΛΙΑ

" Μυθιστόρημα-έκπληξη, ένα αληθινά στυλίστικο έργο, με χιλιάδες κρυμμένες λογο-

τεχνικές πονηριές κι επιδεξιότητες, μια ζωηρή έκλαμψη παρωδίας, πεισματική, κατα-

στροφική, και απόλυτα ελεγχόμενη, που σου θυμίζει τον Μπϊόι Κασάρες και τον

Μεντόθα".

ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΑΡΑΝΙΤΣΗΣ Ελευθεροτυπία

" Ο Πέτρος Τατσόπουλος είναι δοκιμασμένος συγγραφέας και όλα φέρουν την

σφραγίδα του. Η γλωσσική επάρκεια, το χιούμορ, ή δομή, το στήσιμο των προσώπων, οι διάλογοι, όλα αυτά μαζί με μια κοινωνική διερεύνηση είναι στοιχεία που συγκλίνουν προς την άποψη ότι " Ή καρδιά του κτήνους " δεν είναι βιβλίο ευκαιριακό".

ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ Διαβάζω

" Ένα βιβλίο γεμάτο απρόοπτα, μ' εκλεπτυσμένο έως μαύρο χιούμορ, με μια γλώσσα που δίνει βαρύτητα στο λόγιο καθαρευουσιάνικο ύφος χωρίς να παραμελεί τη δημοτική, θυμίζοντας λογοτεχνικές περιπέτειες του περασμένου αιώνα στην σημερινή όμως Αθήνα".

ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΙΔΑΛΗΣ Ελευθεροτυπία

" Τίποτα στατικό δεν υπάρχει σ' αυτό το μυθιστόρημα. Τα πάντα μετατοπίζονται συνεχώς, η σοβαρότητα της πλοκής αναιρείται από το περιπαιχτικό ύφος της αφήγησης και το καταλυτικό χιούμορ της, η ομαλή εξέλιξη των γεγονότων υποσκάπτεται από την ειρωνεία του ήρωα έναντι πάντων, αποκαλύπτοντας την άλλη διάσταση των συμβάντων, και η ανάπτυξη των χαρακτήρων τίποτα δεν χάνει από την κωμική, σχεδόν, περιγραφή τους. Τελικά : μιλάμε για ένα μυθιστόρημα ανοιχτό σε πολλαπλές αναγνώσεις, ένα μυθιστόρημα που επαναφέρει το αίτημα της απόλαυσης του διαβάσματος κι απαντά σ' αυτό μ' έναν τρόπο παραπάνω από ικανοποιητικό".

ΑΚΗΣ ΔΗΜΟΥ Πολιορκία

Ο Πέτρος Τατσόπουλος γεννήθηκε το 1959. Έχει δημοσιεύσει τα βιβλία : Οι Ανήλικοι (1980), Το Παυσίπονο (1982), Κινούμενα Σχέδια (1984) και Η Καρδιά του Κτήνους (1987). Έγραψε σενάρια για την τηλεόραση και τον κινηματογράφο.

Εκδόσεις Εστία Αθήνα 1989 - Εξώφυλλο :Αλέξης Κυριστόπουλος

Αντώνης Παρταλιός

----------------------------------------------------


" ΑΜΑΝ - ΑΜΗΝ "

· 'Ετσι τά άκουσα !

· Τα ρεμπέτικα τραγούδια του πάθους,του έρωτα,του οράματος για ανθρώπινη και θεία δικαιοσύνη.

· Τα ρεμπέτικα τραγούδια της αιώνιας αμφισβήτησης ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας.

Τα ρεμπέτικα τραγούδια της γέννησης και της αναγέννησης της ζωής και της ελπίδας.

· Τα ρεμπέτικα τραγούδια του οράματος για μια καλύτερη ζωή, τα ρεμπέτικα

τραγούδια της διάψευσης των ονείρων, τα ρεμπέτικα τραγούδια της αιώνιας νοσταλγίας της ομορφιάς, τα ρεμπέτικα τραγούδια της ιερότητας του πόθου, τα ρεμπέτικα τραγούδια της περιφρόνησης του τρόμου, τα ρεμπέτικα τραγούδια της πρόκλησης της μοίρας και της ατάραχης αντιμαχίας με το θάνατο.

· 'Ετσι τα άκουσα ! ….και το άκουσμά τους ήταν συγκλονισμός.

Και μέσα απ' αυτόν καταβύθιση στα βάθη του χρόνου και του χώρου και ταυτόχρονα εκτίναξη στο γαλακτικό σύμπαν, εκεί που συγκρούονται αέναα οι κόσμοι του αχανούς.

Εκεί που περιστρέφεται το διαρκές ΑΜΑΝ της ανθρώπινης προσκαιρότητας και το επίσης, διαρκές ΑΜΗΝ της θεϊκής αιωνιότητας.

'Εμεινα κατάπληκτος !

Ένα ΑΜΑΝ πάθους, παθημάτων, ερωτημάτων, εκπλήξεων, θαυμασμού, οργασμού, εξιλασμού αίματος, ψυχής και σώματος και χαρά θλιμμένη γι'αυτό που χάνεται στη νόηση, στην παρανόηση, στην απελπισία και υψώνεται σαν έσχατη απειλή όταν προβάλλει στο ΑΜΗΝ της ευχής, της προσευχής, της κραυγής, της σφαγής του ασώματου.

Ένα ΑΜΑΝ - ΑΜΗΝ που εκπορεύεται από την ψυχή της πάμφωτης Ανατολής για να φωτίζει στη σκοτεινή Δύση, που κάθε βράδυ σκοτώνει και διαμελίζει τον πόθο τον ιερό για να υψώνει στα πεδία της νυχτερινής απόγνωσης, το τέρας του ανίερου, ένα τέρας εφιαλτικό, που το κατασπαράζουν τελετουργικά οι ρεμπέτες με τα πανίερα τραγούδια τους.

· Αυτόν το διαχρονικό ανθρώπινο συγκλονισμό τραγουδάνε φωνές τραγικής αισθαντικότητας, τραγουδιστές με την αληθινή φωνή του λαού της πολυδύναμης και πολύπαθης Ελλάδας. Και τις φωνές αυτές τις συνοδεύουν μουσικοί ανεπανάληπτης εκφραστικότητας που συνενώνουν τραγούδι και μουσική έκφραση, σ' ένα άκουσμα που ταυτόχρονα γίνεται και ορατό στα μη βλεπόμενα της κοινωνίας του φρικτού θεάματος, που αντιπαλεύεται όμως με τραγούδια της λαϊκής ψυχής, τραγούδια ΑΜΑΝ - ΑΜΗΝ.

· Λοιπόν…. 'Ετσι τά άκουσα ! Αθήνα 10 Φεβρουαρίου 1995

Σταύρος Ξαρχάκος

ΑΜΑΝ - ΑΜΗΝ

Έτσι το είδα.! Το ρεμπέτικο του πάθους, της πρόκλησης, του έρωτα,του περιθωρίου.

Έτσι το είδα.! Σαν αρχαία τραγωδία, στο σανίδι του Δημ.Θέατρου Πειραιά. Αιώνιες μορφές, αρχέγονα πάθη, μια παράσταση, μια τραγωδία.

Είδα την Πόλυ Πάνου, το Σπύρο Λιόση, τη Σωτηρία Λεονάρδου, το Κώστα Τσίγκο, τον Κώστα Μαντζιόπουλο, τη Μαρία Σουλτάτου, αιώνιους μύστες στην κορύφωση του χορού τους.

Τους εκπληκτικούς μουσικούς στο μεγαλείο των εγχόρδων τους, διαχρονικούς αιμοδότες στη μεγάλη μουσική των Έλλήνων.

Παρταλιός Αντώνης

----------------------------------------------------


ΜΟΥΣΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ - ΣΑΖΙ


Τα έγχορδα όργανα της οικογένειας του σαζιού ή ταμπουρά έχουν τα εξής χαρακτηριστικά : Απιδόσχημο ηχείο, μακρύ και λεπτό χέρι συνήθως μονοκόμματο με το ηχείο, κινητούς μπερντέδες και ξύλινα κλειδιά σε σχήμα Τ. Παλαιότερα παιζόταν με τα δάκτυλα, χωρίς πένα. Αργότερα παιζόταν με πένα από φλούδα κερασιάς ή άλλων δέντρων.

Τα είδη και οι ονομασίες

Τα ονόματα των διαφόρων παραλλαγών του οργάνου διαφέρουν:

ταμπουράς, μπουζούκι, μπαγλαμάς, γιογκάρι, μπουλγκαρί, κίτελι, καβόντο, τζιβούρι, καραντουζένι, τζουράς, τσογούρι, κ.ά. Οι ονομασίες αυτές,στον ελλαδικό χώρο, δεν αντιπροσωπεύουν τύπους οργάνων (με διαφορετικές διαστάσεις, χαρακτηριστικά, κ.λπ.), αλλά τοπικές ονομασίες, πιθανώς του ίδιου οργάνου.

Τα όργανα αυτά έχουν δυο ή τρείς διπλές χορδές. Το κίτελι ή κιντέλι (από το τουρκικό ικιτελλί που σημαίνει διπλόχορδο ), έχει δυό χορδές κουρδισμένες σε διάστημα πέμπτης.

Στη γειτονική περιοχή της Μικράς Ασίας, τα είδη - του πολύ διαδεδομένου εκεί οργάνου - είναι: τζουρά (το μικρότερο), μπαγλαμά,ταμπουρά, τσογιούρ (είδος του μπαγλαμά ) και ντιβάν σαζ (το μεγαλύτερο). Η ονομασία του τελευταίου - που παίρνει έως και 12 χορδές - προέρχεται από την παρουσία του στις κρατικές συνελεύσεις. Επίσης το μεϊντάν σαζ, που είναι παραλλαγή του παραπάνω παίρνει την ονομασία του από το χώρο των συνελεύσεων της Οθωμανικής αυλής. Οι παραπάνω παραλλαγές υπάρχουν διότι ποτέ δεν υπήρξε τυποποίηση στα λαϊκά αυτά όργανα.

Κατασκευή

Το σκάφος (ηχείο) του σαζιού φτιάχνεται με ντούγες (φέτες ξύλου) ή σκαφτό. Για να γίνει το σκαφτό σάζι υπάρχουν δυο τρόποι:

Για να σκαλιστεί το σκάφος το ξύλο κόβεται έτσι ώστε να έχει της διαστάσεις του σκάφους αλλά και το μήκος του χεριού και το εσωτερικό σκαλίζεται.

Ο κορμός του δέντρου κόβεται στη μέση. Τα δυο κομμάτια σκαλίζονται συμμετρικά, από μέσα προς τά έξω και μετά ενώνονται. Τα καλύτερα ξύλα για την κατασκευή αυτή θεωρούνται η μουριά και η καστανιά, γιατί τα νερά τους είναι παράλληλα με το πλάτος του σκάφους. Το ξύλο δεν πρέπει να είναι πολύ ξερό για την διαδικασία αυτή. Πρέπει επίσης η διατομή του σκάφους να είναι ίδια σε όλα του τα σημεία.

Για να γίνει το σκάφος με ντούγες χρησιμοποιείται καλούπι. Στο επάνω μέρος του καλουπιού βιδώνεται ένας τριγωνικός ντάκος από φλαμούρι ή άλλο μαλακό ξύλο. Πάνω σ' αυτό το ντάκο - που θα παραμείνει στο εσωτερικό του ηχείου ως στήριγμα και όπου, αργότερα,θα ανοίξουν ένα αυλάκι (εισδοχή) για να θηλυκώσει το χέρι - στερεώνονται οι ντούγες που για να λυγίσουν θερμαίνονται. Στη μέση του ντάκου προσαρμόζουν την ντούγα-μάνα και κατόπιν τις άλλες ντούγες,μια δεξιά, μια αριστερά,κολλώντας τις πάνω στο ντάκο και μεταξύ τους με ψαρόκολλα. Για τη σκάφη του χρησιμοποιούν ξύλα σκληρά: κέδρο ή μαόνι.

Το σάζι στον ελληνικό χώρο

Όργανα της οικογένειας του σαζιού ανιχνεύονται στον ελλαδικό χώρο από τον 4ο π.χ. αιώνα, όπως δείχνει το ανάγλυφο της Μαντινείας - και οι ελληνικές τερακότες της ρωμαϊκής περιόδου. Στη μεσαιωνική Ελλάδα υπάρχουν αμέτρητες φιλολογικές και εικονογραφικές πηγές (τοιχογραφίες,χειρόγραφα). Το όργανο ήταν πολύ διαδεδομένο στην Ελλάδα κατά την Τουρκοκρατία αλλά και κατά την ελληνική επανάσταση στις τάξεις των Ελλήνων αγωνι-στών. Ο αγωνιστής του '21 Γιάννης Μακρυγιάννης έπαιζε ταμπουρά (είδος σαζιού). Σύγχρονοι ΄Ελληνες οργανο-παίκτες του σαζιού είναι οι : Περικλής Παπαπετρόπουλος, Χρ. Κωνσταντίνου, Βασίλης Μπαραμπούτης (μεϊντάν σάζι) Νίκος Γράψας, ο Έλληνας της Πόλης Γιώργος Χατζηνεωφύτου και άλλοι.

Χρησιμοποιήθηκαν λαογραφικές και τεχνικές πληροφορίες από τις εκδόσεις: ¤ " Τα ελληνικά λαϊκά μουσικά όργανα" Φοίβος Ανωγιανάκης, Αθήνα 1976 - ¤" Ελληνικά μουσικά όργανα " Σταύρος Καρακάσης, Αθήνα 1970

----------------------------------------------------


ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΤΟΥ ΡΕΜΠΕΤΙΚΟΥ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΧΑΤΖΗΧΡΗΣΤΟΣ

Ο Απόστολος Χατζηχρήστος γεννήθηκε στη Σμύρνη στα 1906. Στην κατα-στροφή της Μικράς Ασίας έφυγε για τη Σάμο κι αργότερα ήρθε στο Πειραιά όπου εγκαταστήθηκε μόνιμα. Δούλευε οξυγονοκολλητής, ενώ παράλληλα μάθαινε μουσική. Το πρώτο όργανο που έπιασε ήταν μαντολίνο, μετά ακορντεόν, κιθάρα,

μπαγλαμά κι αργότερα το μπουζούκι. Στα 1935 γνωρίστηκε με τον Παπαϊωάννου κι έγιναν αχώριστοι φίλοι και συνεργάτες. Βοηθούσε ο ένας τον άλλον, παίζοντας μαζί στους δίσκους όλα σχεδόν τα τραγούδια τους και με κιθαριστή τον Γ.Κωνσταντινίδη (ή Μακα-ρόνα). Πρωτοδούλεψε στο "Δάσος" του Βλάχου στο Βοτανικό με το Βαμβακάρη, τον Στράτο, Κηρομύτη, Παπαϊωάννου, Δελιά, Μπαγιαντέρα, Καρίπη, Μπάτη, Λορέντζο. Στα 1937 γραμμοφώνησε το πρώτο του τραγούδι, την "Κοκκινιώτισσα". Μετά έγραψε το "Παραπονιάρικο", "Παλιό-παιδο", "Αλήτη με είπες μια βραδυά", "Μην είσαι ψεύτρα δίγνωμη", " Ή άμαξα μες τη βροχή", "Καημό μεγάλο απόχτησα", "Φτώχεια", "Τράβα-τράβα", "Ξενύχτης", "Μινόρε της αυγής", "Πάμε στο Φάληρο", "Ψεύτη Ντουνιά", "Γιατί να με γεννήσεις", κ.ά.

Τραγουδούσε ο ίδιος τα τραγούδια του, ενώ τραγούδησε και τραγούδια του Τσιτσάνη, του Βαμβακάρη, Παπαϊωάννου,Περιστέρη,Καπλάνη κ.ά. Πέθανε στις 5 Ιουνίου στα 1959.

Ο Απ. Χατζηχρήστος είναι μια από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες της Ιστορίας του Ρεμπέτικου και από τις πιο τραγικές μορφές του (μαζί με το Στράτο, το Τούντα, τον Παπάζογλου και το Σκαρβέλη).

Φανταστικός συνθέτης, μ' ένα εντελώς προσωπικό ύφος, μας χάρισε μεγάλα μουσικά έργα που έμειναν στην Ιστορία, ενώ ο ίδιος ως δημιουργός έμεινε στην αφάνεια!. 'Αγνωστος στο πλατύ κοινό (μ' ένα έργο χιλιοτρα-γουδημένο, τεράστιας μελωδικής αξίας) σκόπιμα τοποθετημένος κι αυτός χρόνια τώρα στο περιθώριο σκεπα-σμένος κι' από τη λήθη που σκόπιμα δημιούργησαν οι νεκροθάφτες του τραγουδιού του λαού, τα όργανα της διαβόητης "αστικοποίησής" του.

Η περίπτωσή του είναι μια απ' τις πολλές, στ' αλήθεια, αδικίες που συνοδεύουν τη Ρεμπέτικη ιστορία.

( 'Ισως θα έπρεπε κάποτε στο χιλιοβασανισμένο μουσικό είδος να μπούνε μερικά πράγματα στη θέση τους και

όχι να παρουσιάζεται η ιστορία του σύμφωνα με τις ορέξεις και τις θεωρίες του κάθε ανευθυνοϋπεύθυνου).

Συγκλονιστικός τραγουδιστής, φωνή μυθική (όμοιά της δεν ξανάκουσα, παρά μόνο πριν λίγα χρόνια από έναν άξιο διάδοχό του…) που το άκουσμά της αγγίζει την ψυχή μας και μεταφέρει όλο το μεγαλείο, την ομορφιά και την απλότητα του ρεμπέτικου. Προσπάθειά μας να παρουσιάσουμε και να διαδώσουμε στους φίλους, το έργο του Απ.Χατζηχρήστου, του αγνώστου, μα τόσο μεγάλου συνθέτη, προτείνοντας μέσα από την σειρά "ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΤΟΥ ΡΕΜΠΕΤΙΚΟΥ" τα τραγούδια του.

Αντώνης Παρταλιός

----------------------------------------------------

ΑΝΤΙ_ΘΕΣΕΙΣ - ΠΑΡΑ_ΘΕΣΕΙΣ - ΕΠΙ_ΘΕΣΕΙΣ

Έχει πολύ καιρό – πάνω απο 10 χρόνια – πού μια ομάδα ανθρώπων προβληματιζότανε και αγωνιούσε για την έκδοση ενός περιοδικού.

Νύχτες ατελείωτες με συζητήσεις, ιδεολογικούς διαπληκτισμούς και αναζητήσεις προτύπων, πόρων και μεθόδων έκδοσης. Πάνω στην αγωνία μας και τον προβληματισμό μας για την ύλη, τον στόχο, αν έχει λόγο ύπαρξης ή όχι, ήτανε και το όνομά του.

Προτάσεις πολλές και διάφορες. Εκείνη που θυμάμαι είναι του Χήστου. Μυαλό κοφτερό σ’ έναν άνθρωπο με ευαισθησία και προβληματισμό για τα κοινά. Πρότεινε σαν τίτλο τρείς λέξεις πού εκφράζανε την σκέψη μας και τον προβληματισμό μας.

ΑντιΘΕΣΕΙΣ – ΠαραΘΕΣΕΙΣ – ΕπιΘΕΣΕΙΣ

Και θυμήθηκα όλο αυτό, όταν πριν λίγο καιρό ένας φίλος με "τσίγκλησε" να γράψω κάτι γιά ένα περιοδικό που βγάζει με πολύ μεράκι και κόπο. Ένα περιοδικό λόγου και αντιλόγου, προβληματισμού, σκέψεων και ανησυχιών. Και επειδή ο γραπτός λόγος είναι κάτι που με κινητοποιεί, το μυαλό μου πήγε κατευθείαν στον τίτλο του χρήστου. Μια στήλη σ’ ένα περιοδικό με άλλο όνομα αλλά που χωράει "κουτί". Μια στήλη που θα ασχοληθεί με τα του Δήμου μας με όσο το δυνατόν περισσότερες οπτικές γωνίες. Που στή λογική "α ρε έτσι είναι", θα κάνει Αντι–ΘΕΣΕΙΣ με την διαφορετική άποψη βασισμένη στη γνώση και τα επιχειρήματα.

Στην πραγματικότητα των συμβιβασμένων και των βολεμένων θα κάνει Αντι–ΘΕΣΕΙΣ με όραμα, φαντασία και υπευθυνότητα.

Στη δύναμη της εκλεγμένης εξουσίας, θα κάνει Παρα–ΘΕΣΕΙΣ με την δύναμη της συλλογικότητας, της γνώσης και των επιχειρημάτων, με υπευθυνότητα και εντιμότητα.

Στην αδιαφάνεια, ανομία, διαπλοκή, κατάχρηση εξουσίας, θά κάνει Επι–ΘΕΣΕΙΣ που να αξιώνουν την εφαρμογή των νόμων, το ξεσκέπασμα της διαπλοκής, τη σωστή και έννομη διαχείρηση του δημόσιου χρήματος την διαφάνεια και τον σεβασμό των δικαιωμάτων του πολίτη.

Όλη αυτή η λογική λοιπόν που θα εκφράζεται μέσα απ’ αυτήν την στήλη δεν θάχει να κάνει με πρόσωπα. Δεν την ενδιαφέρει το φυσικό πρόοσωπο και η προσωπικότητά του. Έχει να κάνει με την λογική και την πολιτική που εκφράζει το δημόσιο εκλεγμένο πρόσωπο, με τις αποφάσεις του και τις πολιτικές του πράξεις, μέσα απ’ τα αρμόδια όργανα του Δήμου.

Είναι δύσκολη υπόθεση. Είναι ένα στοίχημα. Είναι ένας άλλος τρόπος επικοινωνίας μέσω προβληματισμού και απόψεων που δεν είναι ανάγκη να συμφωνούν. Είναι μια σύγκρουση με τη λογική οτι «η εκλεγμένη πλειοψηφία μπορεί να "περνάει" ότι θέλει». Είναι μια σύγκρουση με τη λογική του ψηφοσυλλεκτισμού, μέσω της διαχείρησης των κοινών πραγμάτων. Είναι μια σύγκρουση με τη λογική οτι ο εκλεγμένος ξέρει τα πάντα. Και δε μας βρίσκει σύμφωνους η έννοια του κατοίκου, του αναγνώστη των γεγονότων, ούτε θέλουμε να "νίπτουμε τας χείρας μας" μόλις τελειώσουμε την ψηφοφορία κάθε 4 χρόνια.

Γιατί θέλουμε να υπηρετούμε την έννοια του πολίτη με όλη τη σημασία της.

Είναι μια κατάθεση της άποψης οτι η μειοψηφία έχει ΛΟΓΟ και ΡΟΛΟ.

Γατί φρονούμε ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι ένας άλλος τρόπος σκέψης και πράξης για την διαχείρηση των κοινών πραγμάτων.

Και σ’ έναν Δήμο σαν τον δικό μας όπου γνωριζόμαστε, καθημερινά συναντιόμαστε, έχουμε δεσμούς αίμαμτος και φιλίας και διαλογιζόμαστε, είναι καιρός ο ΓΡΑΠΤΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ να γίνει δεξαμενή προβληματισμού και αναζητήσεων. Και ο έντυπος λόγος δεν έχει την δυνατότητα του προφορικού να ζητάει διευκρινήσεις και να παίρνει απαντήσεις. Έχει ένα καλό όμως. Μένει στη θέση του, μέχρι να τον ανακαλέσει αυτός που τον διατύπωσε.

Είναι στοίχημα λοιπόν για όλους μας. Για σας και για μας. Να απαντήσουμε στα προβλήματα με θέση, γνώση, επιχειρήματα, υπευθυνότητα και εντιμότητα.

Ας το τολμήσουμε λοιπόν.

Θανάσης Σαράγης

----------------------------------------------------

ΛΕΞΙΚΟΛΟΓΙΑ

· Forum : Ρωμαϊκή αγορά – Δικαστήριο - Τόπος διακίνησης ιδεών.

· Veto : Ενίσταμαι , αρνησικυρώ.

· Mea Culpa : Δικό μου λάθος, σφάλμα μου.

· Manifestum : Δημόσια διακύρηξη αρχών.

· Moratorium : Αναστολή εχθροπραξιών, απεργιακών κινητοποιήσεων και διαφόρων κοινωνικών εκρήξεων φυσικά μετά απο συμφωνία

· Nota : Οδηγία

· Habeas Corpus : Συνταγματικός χάρτης.

· Libido : Γεννετήσιο ένστικτο, ηδονή, ζωϊκή ορμή.

· Directiva : Κανονιστική οδηγία, διάταξη.

· Vivere Periculose : Το ζειν επικινδύνως

· Σκατό : <μσν. σκατόν <σκατά Απο το αρχ. ο σκώρ, του σκατός. - κόπρανο ανθρώπου ή ζώου, περίττωμα.

· Οίησις : η αλαζονεία, η έπαρση, η υπερηφάνεια, ο κομπασμός, η υπεροψία.

· Φενάκη : 1. περούκα για κάλυψη φαλάκρας, για στολισμό ή ως εξάρτημα επίσημης στολής

2. μτφ. ψέμα για εξαπάτηση κάποιου.

· Φλεγματικός : απαθής, ψύχραιμος, ατάραχος, ασυγκίνητος.

· Χούντα : Junta (η)

(Ισπανική λέξη)

1. ονομασία που δινόταν σε πολιτικά συμβούλια ή συνελεύσεις στη μεσαιωνική Ισπανία και Πορτογαλία

2. σήμερα, χρησιμοποιείται για στρατιωτικές ή παραστρατιωτικές ομάδες ή οργανώσεις που καταλαμβάνουν την εξουσία με πραξικοπηματικό τρόπο και την ασκούν τυραννικά, με αναστολή των δημοκρατικών ελευθεριών.

----------------------------------------------------


Ο Μάης μέσα στους χρόνους

Κι ήταν πρώτη του Μάη σαν σκοτώσαν τον

Αλέκο.

Κι ήταν τις μέρες του ’36, στου Μάη το έμπα,

"σαν μέρα Μαγιού με μίσεψες",

όταν σκοτώσαν τον Κώστα τον Τούση μπρός

στο μπεζεστένι, γιατίς ήτανε σκεπτόμενος

αγωνιστής και καπνεργάτης.

Κι ήταν 22 του Μάη, σαν σκοτώσαν

"το γελαστό παιδί".

Κι ήταν 28 του Μάη σαν "η πόλις εάλω"

----------------------------------------------------

ΙΣΤΟΡΙΑ - ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

" ΕΑΛΩ Η ΠΟΛΙΣ "

ΜΙΑ ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ ΣΕ ΓΝΩΣΤΟ ΘΕΜΑ

19.05.03 .


Ειναι και η μέρα σήμερα – ο εορτασμός της επετείου της γενοκτονίας των ποντίων και των Ελλήνων της Μ. Ασίας – και ο νούς εύκολα "παρεκτρέπεται" σε ιστορικές αναδρομές και παραλληλισμούς. 19 Μαϊου η εξόντωση εκατομμυρίων Ελλήνων. 29 Μαϊου η Άλωση της Κωνσταντινούπολης απο τον Μωάμεθ τον Πορθητή. Θέλοντας και μη, υπακούοντας θα μπορούσε να πεί κανείς, στο μυαλό έρχονται μνήμες απο το σχολείο, τα βιβλία ιστορίας, τις φθαρμένες από τα χρόνια φωτογραφίες, στα – λίγα – φίλμς που υπάρχουν απο το 1922, και όλα αυτά με καταλύτη την αγάπη για την Ελλάδα με ταξιδεύουν προς τα πίσω στις 29 Μαϊου 1453 μέρα Τρίτη κατά την Παράδοση. Μέρα αποφράδα για την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, αυτήν που οι λόγιοι του 19ου αιώνα αποκάλεσαν «Βυζαντινή» Αυτοκρατορία. Μια ιστορία που αρχίζει με τον Κωνσταντίνο τον επονομαζόμενο Μέγα και που τελειώνει με έναν άλλο Κωνσταντίνο, τον Παλαιολόγο, ηγεμώνα του Μυστρά. Μια ιστορία που απο την Δευτέρα 11 Μαϊου 330 μέχρι την Τρίτη 29 Μαϊου 1453, κράτησε συνολικά 1123 χρόνια και 18 ημέρες. Μια ιστορία που περιλαμβάνει τα πρώτα χρόνια των προσπαθειών εδραίωσης της εξουσίας σε Ευρώπη, Ασία και Αφρική (Ιουστινιανός), στην ίδρυση της αντιπάλου Δυτικής Αυτοκρατορίας, τα Χριστούγεννα του 800 στη Ρώμη απο τον Καρλομάγνο, στην εκθαμβωτική δυναστεία των Μακεδόνων ως το απόγειο της δόξας και δύναμης υπό τον τρομερό Βασίλειο Β’ τον Βουλγαροκτόνο, στην ήττα – κακό οιωνό – το 1071 στο Ματζικέρτ, την Τέταρτη Σταυροφορία, τα 50 χρόνια Λατινοκρατίας, από την οποία ποτέ δεν ανάκαμψε, και τελικά την διάλυσή της απο τους Οθωμανούς Τούρκους. Η ιστορία μιάς Αυτοκρατορίας, που γεννήθηκε Ρωμαϊκή, ανδρώθηκε Χριστιανική, και πέθανε Ελληνική. Γεννήθηκε Ρωμαϊκή διότι ο Κωνσταντίνος ο Α’ ήταν αυτοκράτορας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Γεννήθηκε γύρω στο 274 μ.χ. Πατέρας του ο Κωνστάντιος ο Χλωρός (χλωμός), στρατηγός του ρωμαϊκού στρατού. Μητέρα του η Ελένη, κόρη ταπεινού πανδοχέα απο την Βιθυνία, η οποία στα γεράματά της (πάνω απο 70 χρονών) έγινε χριστιανή και μάλιστα έκανε και το προσκύνημά της στου Άγιους Τόπους, όπου κατά την παράδοση, με θεία επέμβαση, ανακάλυψε τον Σταυρό του Μαρτυρίου του Ιησού. Ο Κωνσταντίνος διεκδικεί το προσωνύμιο Μέγας διότι πήρε δυο ιστορικές αποφάσεις : 1) την μεταφορά της έδρας της Αυτοκρατορίας απο την Ρώμη στην Κωνσταντινούπολη και 2) την αναγνώριση ως επίσημης θρησκείας του κράτους του, τον Χριστιανισμό. Δυο βαθύτατα πολιτικές πράξεις που πραγματικά δείχνουν την θέληση του Κωνσταντίνου για εξουσία. Το 306 εκστρατεύει με τον πατέρα του στη Βρετανία όπου λίγο μετά, στις 25 Ιουλίου 306, ο Κωνστάντιος πεθαίνει (μυστηριωδώς) και ο Κωνσταντίνος αναγνωρίζεται Αύγουστος της Δύσης. Το 307, παραγκωνίζει την πρώτη του γυναίκα και κάνει έναν γάμο σκοπιμότητας με την Φαύστα, την κόρη του γέρου Αυτοκράτορα Μαξιμιανού. Στις 28 Οκτωβρίου 312, στη Φλαμινία οδό, λίγο έξω απο τη Ρώμη, ο Κωνσταντίνος νικά τον Μαξέντιο αφού το προηγούμενο βράδυ είδε το περίφημο όραμα με το "Εν τούτω Νίκα" ήστα λατινικά "Hoc vince". Η ιστορία αυτού του οράματος αναφέρεται απο τον Ευσέβιο στο βιβλίο του "Βίος Κωνσταντίνου" που γράφτηκε πολύ αργότερα, όταν ο Κωνσταντίνος ήταν αυτοκράτορας. Χαρακτηριστικό είναι οτι ο ίδιος ο Ευσέβιος, στην Εκκλησιαστική του ιστορία, γραμμένη περί το 325, δεν κάνει κανένα λόγο για όραμα ή οτιδήποτε άλλο. Η άλλη αξιόπιστη πηγή της εποχής, ο χριστιανός ρήτορας και λόγιος Κρίσπος, δάσκαλος του γυιού του κωνσταντίνου, το μόνο που μας λέγει είναι ότι ο Αυτοκράτορας είδε ένα όνειρο και διέταξε να βάλλουν οι στρατιώτες του στην ασπίδα τους το γράμμα Χ πάνω στο Ρ, δηλαδή τα δυο πρώτα γράμματα της λέξης Χριστός στα Ελληνικά. Πουθενά δεν αναφέρει για όραμα ή εμφάνιση του Σωτήρος ή του Σταυρού. Ποιό συμπέρασμα μπορούμε να βγάλουμε απ’ αυτα ; Πρώτον ότι σίγουρα δεν υπήρξε όραμα. Αν υπήρχε κάποιο, θα ήταν απίστευτο να μη βρίσκουμε καμμιά αναφορά σ’ αυτό, μέχρι ο Ευσέβιος να γράψει τον "Βίο Κωνσταντίνου". Ο ίδιος ο Αυτοκράτορας δε φαίνεται να μίλησε σε κανέναν γι’ αυτό – εκτός απ’ τον Ευσέβιο -. Υπάρχει ύστερα και η ειδική δήλωση του Ευσέβιου, οτι "ολόκληρος ο στρατός . . . . έγινε μάρτυρας του θαύματος". Αν αυτό ήταν αληθινό, θα πρέπει 98.000 στρατιώτες να κράτησαν με εκπληκτικό τρόπο το μυστικό.

Απο την άλλη ο Κων/νος ήταν σε κατάσταση θρησκευτικής αβεβαιότητας που έτεινε προς τον μονοθεϊσμό. Απο το 310 και μετά, τα νομίσματά του έχουν χαραγμένο έναν θεό του Sol Invictus δηλ. του "Ακατανίκητου Ήχου" που ενισχύει το γεγονός ότι είχε τάσεις προς τον Ζωοαστρισμό. Πάντως αν ο Κων/νος προσυλητίσθηκε στον Χριστιανισμό το 312, τότε σίγουρα οι προσευχές του εισακούστηκαν, έγινε Αυτοκράτορας και έτσι εύκολα κατανοούμε την ιστορία του Ευσέβιου. Όλοι οι αυτοκράτορες – και γιατί όχι και ο Κων/νος – καλλιεργούσαν μέσα τους ένα ισχυρό αίσθημα περί της θείας τους αποστολής. Τι θα ήταν πιό φυσικό λοιπόν, απο το ότι κοιτάζοντας στο παρελθόν, επέτρεπε στη μνήμη του να προσθέτει μια λεπτή πινελιά εδώ κι εκεί : στην εποχή του η ύπαρξη των θαυμάτων και των ουράνιων μηνυμάτων, ήταν κάτι γενικά αποδεκτό. Έτσι λοιπόν αφού μπορούσε να δεί ένα όραμ κι αφού κάτω απ’ αυτές τις περιστάσεις θα ΕΠΡΕΠΕ να έχει δεί ένα όραμα, τότε ΕΙΔΕ ένα όραμα.

Στα τέλη του 323, συγκρούστηκε με τον Λινίκιο, τον νίκησε και τον θανάτωσε με συνοπτικές διαδικασίες.

Η μετέπειτα πορεία του Κων/νου, δείχνει μια συνεχή συμπόρευση με τον θεό των Χριστισνών. Για μια δεκαετία νομοθετεί υπέρ αυτών. Ο κλήρος εξαιρείται απο τα δημοτικά τέλη ενώ τα Επισκοπικά δικαστήρια είχαν το δικαίωμα να λειτουργούν ως εφετεία και για αστικές υποθέσεις. Το 321 βγάζει νόμο που ορίζει την Κυριακή, "την σεβαστή μέρα του Ήλιου", ως αργία. Αλλά σε κανέναν απο τους νόμους του δεν αναφέρεται το όνομα του Χριστού, ούτε ομολογεί την Χριστιανική του πίστη με οποιοδήποτε τρόπο. Καταλαβαίνει οτι η Εκκλησία μπορεί να παίξει το ρόλο του πνευματικού όπλου για μια ενιαία αυτοκρατορία. Γιαυτό διαλύει όλες τις αιρέσεις της εποχής : τους Μελετιανούς της Αιγύπτου, τους δονατιστές της Β. Αφρικής και τους Αρειανούς. Θεσπίζει τον θεσμό των Οικουμενικών συνόδων, δίνοντας με την παρουσία του πολιτικό κύρος και βάρος στις αποφάσεις που παίρνονταν με τη δική του επικύρωση.

Στις αρχές Ιανουαρίου του 326 ταξιδεύει για τη Ρώμη με όλη του την οικογένεια. Όταν φτάνουν στη πόλη Σαρδική, για λόγους που δε διευκρινίστηκαν ποτέ, διατάζει το θάνατο της γυναίκας του Φαύστας, της ετεροθαλής του αδερφής Κωνσταντίας, του θείου της Λικινιανού και του πρωτότοκου γυιού τού Καίσαρα, Κρίσπου. Μετά την επιστροφή του στην Κωνσταντινούπολη και μέχρι το θάνατό του, στις 22 Μαϊου 337, ο Κων/νος έκανε την πόλη που πήρε τ’ όνομάτου, κέντρο του κόσμου.

Στους αιώνες που ακολούθησαν, μέσα απο πολέμους, ίντριγκες, θρησκεευτικές μεταρρυθμίσεις και σχίσματα, διαμορφώθηκε αυτό που σήμερα είναι γνωστό ως Βυζάντιο απο πλευράς πολιτικής, ενώ απο θρησκευτικής αυτό που σήμερα λέγεται Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία ή απλά Ορθοδοξία.

Ο θάνατος της Αυτοκρατορίας ήταν υπόθεση Ελληνική. Οι υπερασπιστές της Πόλης ήταν κυρίως Έλληνες και μερικοί Ιταλοί μισθοφόροι που εγκλωβίστηκαν εκεί. Η κουλτούρα της Αυτοκρατορίας απο την εποχή του Ηρακλείου (610 – 640) άρχισε να μετουσιώνεται και να γίνεται Ελληνική. Η ευοδότρα δύναμη του Ελληνικού πνεύματος, μπόλιασε και την Χριστιανική θρησκεία. Ο άνθρωπος ως αξία και ως πρόσωπο, γίνεται το κέντρο και της θεολογικής θεώρησης στην Ανατολή. Η Ελληνική γλώσσα ομιλείται όλο και περισσότερο απ’ την Λατινική. Οι επιστήμες αναπτύσσονται, οι Ρωμαίοι εξελληνίζονται. Και αυτό το πνεύμα των Ελλήνων δείχνουν και οι τελευταίοι υπερασπιστές της πόλης. Με αυτοθυσία πέφτουν μέχρις ενός. Ως νέοι Σπαρτιάτες, στις δικές τους Θερμοπύλες. Και όταν η Πόλις Εάλω και τύποις, δεν υπήρχε κανείς μαχητής ζωντανός. Τύποις λοιπόν "εάλω η πόλις" στις 29 Μαϊου του 1453. Στην ουσία όμως η άλωση είχε γίνει νωρίτερα. Όταν ο Κων/νος Δραγάτση – Παλαιολόγος αντιλήφθηκε τη δεινή θέση στην οποία βρισκόταν το κράτος του, προσπάθησε να ζητήσει βοήθεια απο τη Δύση για να σώσει την Αυτοκρατορία. Η Δύση εκβίαζε ζητώντας και θρησκευτική μεταρρυθμιση. Ο Κων/νος λίγο νοιάζονταν για τα λεπτά θεολογικά μυνήματα και τα filioque. Προήχε η σωτηρία του κράτους. Ο ενθειωτικός κλήρος όμως τον πολέμησε λυσσαλέα. Κυκλοφορούσε ψεύτικες ειδήσεις και δεισιδαιμονίες μέσα στου κατοίκους της Κων/πολης. Προέτρεπε τους νέους να αφιερώνονται στη μοναχική ζωή. (50.00 νέοι περίπου ήταν μέσα στα μοναστήρια, όταν ο τελευταίος αυτοκράτορας αναζητούσε απεγνωσμένα βοήθεια κια στρατό απο την Δύση). Μάταια όμως. "Καλύτερα να δούμε το σαρίκι του Σαρακηνού παρά το φακιόλι της Δύσης" ήταν η απάντηση. Και η "πόλις εάλω" αφού πρώτα το φρόνημα εάλω. Αφού ο αγώνας έγινε για τον αγώνα. Έντιμα και παλληκαρίσια όπως μόνο οι Έλληνες το κάνουν. Κι όσο βαρύ και να είναι το τίμημα. Εάλω η Πόλις. Τις δύσκολες μέρες που διάγουμε, να θυμόμαστε οτι τα πάντα δύνανται να αλωθούν αν αλωθεί το φρόνημά μας. Η συλλογική εθνική μας αυτογνωσία ας λειτουργήσει σαν καταλύτης για να συνειδητοποιήσουμε τα προβλήματά μας. Γιατί έτσι και το κάνουμε, "πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά μας θάναι". Και δεν εννοώ αποκλειστικά τις αλησμόνητες πατρίδες στον Πόντο και στην Ιωνία.

Σατραζάνης Στέλιος


----------------------------------------------------

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ

Πολύ συχνα ακούμε τη λέξη λάθος. Εγώπροσωπικά αυτή τη λέξη την έχω κοινώς συνηθίσει με τον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας και με τον πόλεμο στο ΙΡΑΚ. "Συγνώμη λάθος", δεν ακούγεται λίγο περίεργα ;

Τι δουλειά έχει το συγνώμη δίπλα στο λάθος – μπορεί αυτές οι λέξεις να είναι μαλωμένες από μόνες τους – εμείς πως δηλαδή τις βάζουμε δίπλα – δίπλα.

Εντάξει η ζωή χωρίς λάθος είναι ένα σύντομο τέλος ενώ η ζωή με μια λάθος βόμβα είναι ένα σίγουρο τέλος. Όσο πιό πολλές τέτοιες στιγμές ζήσουμε, τόσο λιγότερο θα φοβόμαστε τον θάνατο.

Το σίγουρο είναι οτι μετά απο ένα λάθος υπάρχει μια καινούρια αρχή, έτσι η ζωή γίνεται πιό original κι ας πληρώνουμε πάντα αυτό με κόστος, δεν πειράζει κάναμε ένα ακόμα λάθος.

Αν φυτέψουμε ένα δέντρο, μπορεί εν μέσω καλοκαιρινού καύσωνα να ξεραθεί. Τότε σίγουρα κάναμε κάποιο λάθος. Έχω ακούσει όμως ότι ένα τέτοιο δέντρο φύτρωσε κατά λάθος μόνο του. Δεν το κατάλαβα, αφού φύτρωσε, έγινε ολόκληρο δέντρο – έστω και κατάλάθος – τότε πού βρίσκεται το λάθος ; Μήπως είναι η ίδια μας η ζωή λάθος ; ή χωρίς λάθος δεν υπάρχει ζωή ;

Αν θα ρωτούσατε εμένα, θα απαντούσα ότι χωρίς λάθος δεν υπάρχει ζωή, γιατί και το να κάνεις λάθος οφείλεται στο ότι είσαι εν ζωή.

Σ. Κ.

-----------------------------------------------------------------

Η εκτόνωση μιάς καταπιεσμένης εφηβίας.


Ένα σύννεφο απο δυνατά γέλια σπάει την πρωϊνή σιωπή της άδειας πλατείας περιμένοντας το λεωφορείο. Παράμερα, δυό πιασμένοι χέρι – χέρι κοιτάζουν στοργικά ο ένας την άλλη. Ένας με χοντρά γυαλιά, αλλάζει κασέτες στο γουόκ-μαν του. Μιά κοπελίτσα με τζήν και κορδέλα στα μαλλιά, έχει την κιθάρα της στα γόνατα και γρατσουνάει το Imagine. Δε θυμάται όλα τα λόγια και ζητάει βοήθεια από τους άλλους να σιγοντάρουν. Άλλες δυό πιό πέρα κρυφογελούν και δείχνουν μιά παρέα αγοριών που καυγαδίζουν για το ποδόσφαιρο.

Όλοι τους βιάζονται να πιούν μέχρι τελευταία σταγόνα τα πέντε εικοσιτετράωρα της πολυπόθητης εκδρομής. Τις πέντε μέρες της φυγής από τα γρανάζια των φροντιστηρίων και των εξετάσεων.

Τέτοιες μέρες του Απρίλη, τα αφανή θύματα της κάθε εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης, λύνουν το βρόγχο του άωρου άγχους. Επιστρέφουν στην εύφορη ανυπομονησία να μεθύσουν. Βγάζουν από το μυαλό τους τις υπερπροστατευτικές προτροπές των γονιών τους. Ξαναβρίσκουν την αληθινή τους φύση ξενυχτώντας χορεύοντας, πριν αρχίσουν να ξενυχτούν ξανά, αποστηθίζοντας. . . .

Αυτόν τον Απρίλη, η ιερή εκτόνωση μιάς καταπιεσμένης εφηβείας, καταπλακώθηκε από τα νοβοπάν της γενικευμένης υποκρισίας. Σ’ ένα τέτοιο φονικό δεν είναι ποτέ ένας ο δράστης. Αφήσαμε την νταλίκα της αδιαφορίας να παρασύρει τα παιδιά μας επιστρέφοντας από την εκδρομή τους.

Καταφέραμε να προστατέψουμε τους Ευρωπαίους ηγέτες!

Αποτύχαμε να προστατέψουμε τα παιδιά μας!

ΕΜΕΙΣ οδηγούσαμε την νταλίκα!

ιδεοδρόμιο

----------------------------------------------------

Λίγες ημέρες πριν, είχαμε περάσει εμείς οι 45 από ‘κεί.

Λίγες ώρες πριν, η αδελφή μου, άτομα 67.

Λίγα λεπτά πριν, η φίλη μου απ’ το διπλανό χωριό μ’ άλλα παιδιά.

Μα η μοίρα καραδοκούσε άλλα παιδιά, τα 49 παιδιά της Ημαθίας.

Έστησε καρτέρι και ‘κείνη τη στιγμή, ‘κείνη την ανείπωτη, άφραστη, τραγική στιγμή

θέρισε 21 ψυχούλες.

21 ανεκπλήρωτα όνειρα.

21 πιθανούς επιστήμονες.

21 ελπίδες για το μέλλον.

21 υποσχέσεις γι’ αυτόν τον τόπο πού αξίζει να γίνει κάποτε καλύτερος.

21 σπινθηροβόλα κι όλο ζωντάνια βλέμματα, πάγωσαν εκεί στην άκρη της ζοφερής ασφάλτου.

Θα μπορούσαν να γίνουν 21 κατάρες γιά τούς αίτιους, τους υπεύθυνους και τους ανεύθυνους.

Ας γίνουν 21 ευχές :

Ας μην ξεχαστούν τα όνειρά τους.

Ας μην λησμονηθούν τα βλέμματά τους.

Ας μείνει ανεξίτηλο το αίμα πού έβαψε εκείνον τον τόπο.

Ας θυμίζει πάντα εκείνο το πέρασμα, τον άδικο αυτόν χαμό.

Ας προσευχηθούμε νάναι τα τελευταία παιδιά που θυσιάζονται στον βωμό της ασφάλτου.

Ας βγούν με θάρρος οι υπαίτιοι κι ας ομολογήσουν.

Ας σκύψουν μέσα τους οι υπεύθυνοι κι ας δράσουν

Ας . . .

Ας . . .

Ας . . .

Δήμητρα Αντωνακούδη – μαθήτρια Β’ Λυκείου


----------------------------------------------------

ΔΟΥΛΕΙΕΣ ΤΟΥ ΠΟΔΑΡΙΟΥ


1. Τα "αργυροπανηγύρια" τέλειωσαν, τα πυροτεχνήματα έσβησαν και τώρα είναι καιρός να γίνει ένας ελάχιστος απολογισμος για τη δουλειά που έγινε και τα αποτελέσματά της, πάνω στα πολιτιστικά θέματα του δήμου μας.

Η νέα δημοτική αρχή, μετά την εκλογή της διαλαλούσε, δια στόματος εκπροσώπων της, ότι στο εξής οι εκδηλώσεις των "αργυρίων" θα γίνονται με διαφορετικό τρόπο και με τη συμμετοχή όλων των πολιτών ώστε να ενεργοποιούνται και να διασκεδάζουν όλοι. Μέχρι και τις παραμονές των εκδηλώσεων κυκλοφορούσε η φήμη, ότι ο χώρος θα άλλαζε και θα γινόταν τα φετεινά "αργύρια" στην περιοχή του πάρκου του αγίου Αργυρίου. Και ξαφνικά, ενώ ο καιρός των εκδηλώσεων πλησίαζ, στο παρά πέντε άρχισαν να στήνονται τα πρώτα "τσαρδάκια" στον καθιερωμένο μέχρι τώρα χώρο. Πλην όμως τα "τσαρδάκια" ήταν άδεια και οι "σεκιουριτάδες" φύλαγαν το γρασίδι και τον εαυτό τους.

Τελικά τα αργύρια έγιναν όπως έγιναν και ο κόσμος που επισκέφτηκε τον χώρο των εκδηλώσεων ρωτούσε δεξιά και αριστερά : –Που είναι οι εκδηλώσεις ; –Πού είναι τα περίπτερα ; –Γιατί δεν συμμετέχουν οι διάφοροι φορείς του τόπου ; –Γιατί τόση φτώχεια εκδηλώσεων φέτος ; –Τι κάνουν οι διοργανωτές ; –Μήπως γίνονται κάπου αλλού και δεν πήραμε "χαμπάρι" ; –Μήπως για όλες τις εκδηλώσεις αρκεί ο Μητσιάς για να χρυσώσει το χάπι ;

Η απάντηση στα παραπάνω ερωτήματα είναι μία : "Όποιος πατάει σε δυό βάρκες, τελικά πέφτει στο νερό". Το περιβόητο Π.Α.Κ. ταλαντευόταν ανάμεσα στο πού να κάνει τις εκδηλώσεις, πως να τις κάνει και ποιές θα είναι τελικά αυτές οι εκδηλώσεις. Οι άνθρωποί του πατούσαν σε πολλές βάρκες.

Τα ερωτήματα που μπαίνουν απ’ τους δημότες κύριοι διοργανωτές, είναι απλά. Γιατί κάνατε επιτροπές για διάφορους τομείς που αφορούν δραστηριότητες του τόπου ; Γιατί δεν καλέσατε τα μέλη των επιτροπών για τις πολιτιστικές δραστηριότητες, να πούν έστω τη γνώμη τους ; Γιατί δεν καλέσατε τους φορείς του τόπου, που αντιπροσωπεύουν ομάδες ανθρώπων στην Επανομή ; Οι επιτροπές γίνονται για να συμμετέχουν τα άτομα που τις απαρτίζουν, έστω και σαν εκφραστές απόψεων.

Πού ήταν όλοι εκείνοι οι αντιπρόσωποι των φορέων που καταθέσανε στεφάνια την 25η μαρτίου στο Ηρώον ; Μήπως διαλύθηκαν οι σύλλογοι που αντιπροσώπευαν ; Μήπως δεν έχουν άποψη για θέματα που αφορούν τον τόπο μας ; Άν ζητούνταν η άποψη όλων αυτών των ανθρώπων, για πολιτιστικές εκδηλώσεις στο χώρο της Επανομής, κάτι θα λέγανε. Κάτι θα είχαν να παρουσιάσουν απο τις δραστηριότητές τους σ’ αυτόν τον χώρο.

Δεν αμφιβάλλω ότι η νέα δημοτική αρχή έχει στους κόλπους της άτομα με όρεξη και θέληση. Δεν φτάνουν όμως μόνο αυτά τα προσόντα για να γίνουν πετυχημένα έργα που αφορούν το σύνολο του δήμου μας. Ένα έργο για να έχει επιτυχία, θέλει φαντασία και δουλειά.

Αν νομίζεται κύριοι δημοτικοί σύμβουλοι, ότι για όλα τα θέματα αρκεί και περισσεύει μόνο η δική σας άποψη, τότε γιατί δεν διαλύετε τις επιτροπές ; Γιατί κάνατε συμβούλια για να τις δημιουργήσετε ; Άν έχουν λάθος άποψη τα άτομα που τις απαρτίζουν γιατί δεν τις διαφοροποιείτε ;

Καιρός είναι να δείτε τα πράγματα πιό πλατειά γιατί ο πλουραλισμός σε τέτοιες εκδηλώσεις είναι ωφέλιμος. Πρέπει να αποβάλλετε τα πιθανά "χούγια" που έφερε στον τόπο η προηγούμενη δημοτική αρχή και να δείτε τα πράγματα απο καινούρια οπτική γωνία. Μπορείτε.

Θέλω να πιστεύω ότι το πάθημα θα γίνει μάθημα.

2. Μιά άλλη περίπτωση προχειροδουλειάς είναι η επέμβαση στον παραθαλάσσιο χώρο του "Ποταμού". Είναι αλήθεια ότι μέχρι τώρα καμμία δημοτική αρχή δεν προσπάθησε να αξιοποιήσει, όπως θάπρεπε, τις παραλίες και ειδικά την παραπάνω περιοχή.

Είναι σ’ όλους μας γνωστό ότι η πλειονότητα των επισκεπτών του "ποταμού", αφήνουν πίσω τους τα σκουπίδια τους, τη σκόνη τους, τα καυσαέριά τους, τους θορύβους τους. Έτσι ο κάθε φορολογούμενος δημότης πρέπει να πληρώνει για την καθαριότητα του χώρου μέσα απο τα δημοτικά τέλη.

Αξιοποίηση όμως μιάς περιοχής σημαίνει να ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΙ κάποιος μιά περιοχή με τέτοιον τρόπο ώστε να μην βλάψει το περιβάλλον. Ίσα – ίσα θα πρέπει οι επεμβάσεις να είναι τέτοιες ώστε να αναβαθμιστεί το περιβάλλον. Αυτό όμως προϋποθέτει ότι πρέπει να προηγηθεί η ανάλογη και

σωστή μελέτη, σύμφωνα με τον χώρο και τις δυνατότητες που δίνει ο νόμος και η οικονομία.

Τέτοιου είδους έργα εκμετάλλευσης δεν είναι έργα "αρπακολατζίδικα" (ο χαρακτηρισμός ανήκει σε δημοτικό σύμβουλο) αλλά έργα που θέλουν προσοχή, γιατί αφορούν όλους του ανθρώπους της περιοχής και όχι μόνο τη δημοτική επιχείρηση. Είναι βέβαιο ότι ο χώρος πρέπει να καθαριστεί από τις βρωμιές. Αλλά η καθαριότητα δεν γίνεται με τις μπουλντόζες. Οι μπουλντόζες μετακινούν τη βρωμιά από το ένα μέρος στο άλλο.

Με την επέμβασή σας, κύριοι της δημοτικής αρχής, δεν καθαρίσατε τον χώρο από τις βρωμιές, αλλά τις μετακινήσατε από την παραλία προς τα χωράφια. Αυτό στην απλή γλώσσα λέγεται ανακάτεμα της βρωμιάς.

Γιατί δεν προσπαθείτε να αξιοποιήσετε τον ήδη διαθέσιμο χώρο ; Γιατί δε λειτουργεί το περιφραγμένο Camping, αφού είναι σχεδόν έτοιμο με δένδρα, νερό και περίφραξη ; Οι αγελάδες που βόσκουν εκεί μήπως αξιοποιούν τον χώρο ; Δεν υπάρχει δυνατότητα ο διαθέσιμος χώρος να διαμορφωθεί έτσι ώστε να φιλοξενεί επισκέπτες ; Δεν φτάνει ο χώρος για την στάθμευση των αυτοκινήτων; Δεν έχει χώρο για τουαλέτες, ντουζιέρες, περίπτερα και οτιδήποτε άλλο θα μπορούσε να λειτουργήσει στην κατεύθυνση της "ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ" ; Δε μπορεί η δημοτική επιχείρηση να τοποθετήσει νεροτσουλήθρες ή άλλου είδους παιδικές χαρές μέσα στο νερό ; Δεν μπορεί η δημοτική επιχείρηση να οργανώσει χώρους διασκέδασης των λουομένων μέσα στο νερό ;

Υπάρχουν πάρα πολλές λύσεις για να γίνει ο χώρος από τους καλύτερους και επικερδέστερους των βαλκανίων, με ταυτόχρονη αναβάθμιση του περιβάλλοντος.

Από τη μιά μεριά ο Δήμος είναι υπερχρεωμένος λόγω κακής οικονομικής διαχείρισης της προηγούμενης δημοτικής αρχής και από την άλλη γίνονται "αρπακολατζίδικα" και αβέβαια έργα.

Ήταν ανάγκη να γίνει σύγκρουση με οικολογικές και περιβαλλοντικές οργανώσεις και να μπλοκάρουν τα όποια "έργα" ; Δε θάπρεπε πρώτα να γίνει συζήτηση στο δημοτικό συμβούλιο ; Δε θάπρεπε να ζητηθεί η άποψη των ειδικών περιβαλλοντολόγων για να γίνει ένα σωστό έργο μετά βέβαια από σχετική μελέτη ; Δε θάπρεπε να ξεκαθαριστεί πρώτα απ’ όλα, ποιά έργα πρέπει να γίνουν σε κάθε χώρο ;

"Οι γρήγορες δουλειές" σίγουρα "έχουν τη χάρη" που λέει και η λαϊκή παροιμία.

Όχι όμως οι δουλειές του ποδαριού. Η κάθε δουλειά θέλει τη σωστή μελέτη και την γρήγορη εκτέλεση.

Και επειδή κύριοι της δημοτικής επιχείρησης, έχετε τόσο μεγάλη όρεξη για "οικολογική" δραστηριότητα, μπορείτε να κόψετε μερικές λιπανήθρες που βρίσκονται στα πλάγια των δρόμων και εμποδίζουν την ορατότητα των οδηγών με το συνεπαγόμενο κίνδυνο. Αυτή τη δουλειά μπορείτε να την κάνετε και όλοι θα είναι ικανοποιημένοι χωρίς διαμαρτυρίες. Δε νομίζω να έχετε τεράστια οικολογική ευαισθησία και να θεωρείτε τη λιπανήθρα είδος για προστασία.

Επανομίτης

----------------------------------------------------


ο Αη Γιώργης - "ένα ωραίο πράγμα" - η αποκατάσταση
του Χρήστου Παπαχρήστου - ζωγράφου λαογράφου


Μέσα απο τις φιλόξενες στήλες του "Ιδεοδρομίου", που κάνει δειλά – δειλά τα πρώτα του έντυπα βήματα με μεράκι και αγάπη για το περιβάλλον, τον πολιτισμό και την παράδοση, θα ήθελα να εκφράσω ένα μεγάλο εύγε και ευχαριστώ, σ’ αυτούς που είχαν την πρωτοβουλία για ν’ αρχίσουν οι εργασίες επαναφοράς στην αρχική του μορφή η εκκλησία του Αη Γιώργη.

Όταν το 1977 έγραψα το βιβλίο "ΓΕΦΥΡΑ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΜΑΣ" είχα αφιερώσει 7 σελίδες για την ιστορία και τις παρεμβάσεις στην εκκλησία. Διαβάστε παρακάτω τι αναφέρεται, για το πώς κάθε φορά και ένας άσχετος, παραμόρφωσαν μια πανέμορφη εκκλησία που αισθητικά είχε όλη την μεγαλοπρέπεια που πήγαζε απο την πέτρινη ομορφιά της.

Εύγε λοιπόν στην απόφαση και στην προσπάθεια και νάναι βέβειοι ότι όλος ο κόσμος της Επανωμής θα στηρίξει ηθικά και υλικά αυτήν την αξιόλογη ανακαίνιση.

Τέλος εύχομαι και ελπίζω ότι μέσα στο πρόγραμμα της αναπαλαίωσης περιλαμβάνεται τόσο ο αρχικός νάρθηκας, όσο και η κατεδάφιση της "παραγκούδας" που είναι δίπλα στο πανέμορφο καμπαναριό.

. . . μιά σειρά καταστροφών για ένα "ωραίο πράγμα"

Η ιστορία της Επανωμής στα χρόνια προ των δύο πυρπολήσεών της είναι στενότατα συνδεδεμένη με την ιστορία της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου. Ίσως η εκκλησία και ιδιαίτερα ο Αη Γιώργης, που απο αιώνες τον τιμούσαν οι Επανομίτες, έγινε αιτία να διατηρηθούν οι θρύλοι και οι αφηγήσεις απο γενιά σε γενιά, να φωτίσουν άγνωστες πτυχές της ιστορίας του χωριού. . . . .

Η πρώτη δια πυρός καταστροφή της Επανωμής συνέβηκε περίπου όπως αφηγούνται (ή καλύτερα όπως αφηγούνται οι γεροντότεροι), όταν ο Ριχάρδος 14ος προσάραξε στη Γιγονίδα Άκρα, που ήταν και το μεγαλύτερο μέρος του χωριού και με κατεύθυνση προς τη Θεσσαλονίκη έκαψε και λεηλάτησε καθετί στο πέρασμά του. Και φυσικά απ’ την καταστροφή αυτήν δεν εξαιρέθηκε και ο ναός του Αγίου Γεωργίου. . . .

Μετά από αυτόν τον πυρπολισμό, το χωριό ανασυντάχτηκε και χτίστηκε στη σημερινή περιοχή της Επανωμής, στην "Επάνω γόνιμο γή" για σχετική ασφάλεια απο τους πειρατές που τότε ρήμαζαν κυριολεκτικά όλες τις παράλιες περιοχές. Το μεγαλύτερο και πολυπληθέστερο μέρος ήταν στην προαναφερόμενη περιοχή Πουρνάρα. Στην περιοχή αυτή την πανουμή, ή πλέον Απανουμή, έκτισαν και την εκκλησία του Αγίου και πάλι, στο σημείο ακριβώς όπου είναι τα Κουκμαράδικα. Ήταν μια μικρή εκκλησία η οποία καταστράφηκε, όπως άλλωστε και όλο το χωριό, για δεύτερη φορά κατά την εξέγερση του 1820 με τον Εμμανουήλ Παπά.

Το 1835 και μετά απο δύο πυρπολισμούς, ο ναός χτίστηκε στην σημερινή του θέση. Κάτω απο την Αγία Τράπεζα τοποθετήθηκαν τα λείψανα του Αγίου Χαραλάμπους έτσι ώστε, όπως λέγανε, και οι δυό μαζί Άγιοι, ο νεότερος με τον γεροντότερο, να προστατέψουν ναό και χωριό από κάθε άλλο κίνδυνο πυρκαγιάς ή καταστροφής. Σ’ αυτό λοιπόν το σημείο ο ναός χτίστηκε με πολλή ευλάβεια και μεράκι και συνεχίζεται έτσι η λατρεία των Επανωμιτών προς τον Άγιο.

Το 1924, η εκκλησία ήταν λιτή και απο αρχιτεκτονικής απόψεως θα λέγαμε ότι βρισκόταν σε μιά θαυμάσια αρμονία με το περιβάλλον και τα υπόλοιπα σπίτια της εποχής. Η ομορφιά της εκκλησίας φαίνεται να πηγάζει μέσα απο την απλότητα, την ταπεινότητα.

Κι όμως βρέθηκαν κάποιοι "νεομοντερνιστές" της εποχής, ειδήμονες και . . . εξουσιαστές του ναού, είτε ιερείς είτε εκκλησιαστικοί επίτροποι και κατέστρεψαν εκείνη την ομορφιά για να φτιάξουν "ένα ωραίο πράγμα". Το χρονικό της καταστροφής αρχίζει το 1954, ΄΄οταν αντικαταστάθηκε το χειροσκάλιστο ξύλινο τέμπλο του ναού με τις πάμπολλες εικόνες και ζωγραφικές παραστάσεις, γιατί δεν τους "άρεσε" αισθητικά κααι στην θέση του έκεναν ένα τέμπλο με τούβλα, σοβά και μαρμαροκονία. Ποιοί αποτελούσαν την εκκλησιαστική επιτροπή του 1954 ; Εάν υπάρχει έστω και ένας επιζών απο αυτούς, μπορεί αν θελήσει να διευκρινήσει τα κίνητρα εκείνης της καταστροφής και να απαντήσει στο ερώτημα : "πού βρίσκονται όλες εκείνες οι εικόνες που υπήρχαν στο παλιό τέμπλο ; ".

Το 1956 (η καταστροφή του ναού συνεχίζεται σταδιακά) γκρεμίζουν το νάρθηκα του ναού και τον κάνουν ένα με το ναό. Στήνουν παραθυράκια στις καμάρες που υπήρχαν και καταστρέφουν την ξυλόγληπτη εξώπορτα του ναού (ποιό αλήθεια ήταν το τέλος της) και το βιτρό που υπήρχε πάνω απ’ αυτήν. Στη συνέχεια κρίνουν όμορφο . . . να σκεπάσουν τις "παλιόπετρες", που ήταν πελεκημένες στο χέρι και βρισκόταν πάνω απο τα δύο παράθυρα και το κυκλικό στο μέσο παραθυράκι, με σοβά και μάλιστα για να το κάνουν πιό όμορφο έκαναν στρογγυλά σαραγλάκια στο σοβά. . . . Ποιοί ήταν άραγε οι "άγιοι" επίτροποι του ’56 ;

Αφού πέρασαν δυο χρόνια, διαπίστωσαν οτι δεν μπορεί να υπάρξει ναός χωρίς νάρθηκα, έστω και μικρό, και οι νέοι "υπεύθυνοι" που πάντα ανεξέλεγκτα βιαιοπραγούσαν στα ζητήματα αισθητικής του ναού, έστησαν τέσσερις κολώνες τσιμέντου, έριξαν μια πλακίτσα, φτιάξανε ένα τζαμωτό προναϊσκο και . . . έτοιμος ο νάρθηκας.

Το 1963, ανεξήγητα γίνεται η αντικατάσταση της καμπάνας. Ποιοί ήταν οι επίτροποι του 1963 ; γιατί και πως έγινε η αντικατάσταση ;

Το 1970 μεγαλώσανε τη σκάλα που οδηγούσε στο γυναικονίτη απο την πλαϊνή εξωτερική πλευρά. Έστησαν ορισμένες κολώνες, έριξαν μπετά, μεγάλωσαν τη σκάλα και ταυτόχρονα εξοικονόμησαν τον κάτω χώρο ώστε αργότερα να υπάρχει και το γραφείο του ιερέα.

Το καμπαναριό, λιτό και επιβλητικό, με άριστη εμφάνιση, παραμένει σύμβολο στο χωριό μας. Το άκουσμα της καμπάνας – εκείνης μέχρι το ’63, πρίν την ανεξήγητη αντικατάστασή της – χαρακτηριστικό και δοαπεραστικό, έφτανε ως την περιοχή του Λιτοχώρου και φυσικά σ’ όλη την ευρύτερη περιοχή που ήταν διασκορπισμένα τα σπίτια των κατοίκων. Σ’ αυτό λοιπόν το ιστορικό καμπαναριό, βρήκαν χώρο δίπλα, το 1986, για να χτίσουν μια μικρή αποθήκη έτσι . . . για να βάζουν το πετρέλαιο της θερμάστρας και τα κεριά.

Στη φωτογραφία δεν πρόκειται για το Σαράϊ και τον Καργκιόζμπερντέ αλλά για ένα θαυμάσιο καμπαναριό – σύμβολο της πόλης των Επανωμιτών και για το αποθηκάκι των διοικούντων, του ιερού ναού του Αγίου Γεωργίου Επανωμής, επιτρόπων. Άραγε ποιοί ήταν αυτοί οι επίτροποι ;

Πρόκειται για θλιβερές παρεμβάσεις σ’ έναν άγιο χώρο οι οποίες σε τελική ανάλυση μπορούν με την ευαισθητοποίηση Δημοτικού και μόνο φορέα και με δαπάνες μεν, να εξαλειφθούν και να επανέλθει ο ναός στην αρχική του κατάσταση, αν εξαιρέσουμε βέβαια την τέλιεα καταστροφή του τέμπλου και της καμπάνας. Δεν πρέπει να μείνουν αναπάντητα τα ερωτήματα που πλανώνται εδώ και πολλά χρόνια απο το 1968

-----------------------------------------------------

ΑΓΡΟΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΒΑΜΒΑΚΙ :


Η ΣΤΑΔΙΑΚΗ ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΕΝΟΣ ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ ΜΈΤΡΑ ΣΤΗΡΙΞΗΣ


Η καλλιέργεια του βαμβακιού και η επεξεργασία των ινών του ήταν γνωστές στην Ινδία απο το 1500 π.Χ. Σταδιακά η καλλιέργεια επεκτάθηκε σε όλους τους λαούς της Ανατολής και έφτασε στην Ελλάδα το 200 μ.Χ. όπου πρωτοκαλλιεργήθηκε στην περιοχή της Ηλείας της Πελοπονήσου, με το όνομα "βύσσος", ενώ με το σημερινό όναμα "βάμβαξ" αναφέρεται για πρώτη φορά στη νομοθεσία του Ιουστινιανού τον 6ο μ.Χ. αιώνα. Στη Βυζαντινή περίοδο σημαντικά κέντρα παραγωγής και μεταποίησης βαμβακιού, υπήρξαν η Αγυιά Θεσσαλίας, τα Αμπελάκια και η ανατ. Μακεδονία. Στην υπόλοιπη Ευρώπη η καλλιέργεια και η εκμετάλλευση των ινών του, έγιναν γνωστές τον 18ο αι. απο τους ιθαγενείς της Αμερικής, οι οποίοι όχι μόνο παρήγαγαν βαμβάκι αλλά και ύφαιναν απ’ αυτό υφάσματα.

Το 1931 ιδρύθηκαν στην Ελλάδα το Ινστιτούτο Βάμβακος και ο Οργανισμός Βάμβακος, υπηρεσίες που συστηματοποίησαν την άναρχη μέχρι τότε καλλιέργεια και συνέβαλαν καθοριστικά όχι μόνο στην ανάπτυξη και εξέλιξη του προϊόντος αλλά και στη μεταποιητική και εμπορική του πορεία. Στην Επανομή, όπως προκύπτει από τα πρακτικά του τότε Κοινοτικού Συμβουλίου, το έτος 1919 όχι μόνο καλλιεργούνταν βαμβάκι αλλά λειτουργούσε και ένα εκκοκκιστήριο βάμβακος, ενώ κατά το έτος 1966 καλλιεργούνταν 12.000 στρ. εκ των οποίων τα 4.000 στρ. ποτιστικά και λειτουργούσαν 2 εκκοκκιστικές επιχειρήσεις. Το 1994 η βαμβακοκαλλιέργεια στο χωριό μας ανήλθε στα 20.753 στρ. εκ των οποίων τα 15.953 ποτιστικά. Απο το 1997 και μετά είναι εμφανή τα σημάδια κρίσης που παρουσιάζει το προϊόν, οφειλόμενα αφ’ ενός μεν στο υψηλό κόστος παραγωγής και στα προβλήματα τιμών και εμπορίας βάμβακος διεθνώς, αφ’ ετέρου δε, σε μια σειρά δυσμενών αναθεωρήσεων του Κοινοτικού κανονισμού λόγω της διαπραγματευτικής ανικανότητας του Υπ. Γεωργίας. Σήμερα στην Επανομή καλλιεργούνται 12.850 στρ. με βαμβάκι, εκ των οποίων τα 1.000 περίπου ξηρικά, δε λειτουργεί καμμία εκκοκκιστική επιχείρηση αλλά αναπτύσσουν έντονη δραστηριότητα δυο μεσίτες. Η εξέλιξη και η πρόοδος σε όλο τους το μεγαλείο ! ! !

Με την ένταξη της χώρας μας στην τότε ΕΟΚ και σημερινή ΕΕ, δημιουργήθηκε και άρχισε να λειτουργεί η Κοινή Οργάνωση Αγοράς (ΚΟΑ) στο βαμβάκι, παρά τις έντονες αντιδράσεις των εταίρων μας, χάριν των μεγάλων προσπαθειών του τότε Πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή. Οι αντιδράσεις αυτές πήγαζαν από το γεγονός οτι βαμβάκι εκείνη την εποχή καλλιεργούνταν μόνο στην Ελλάδα και κάποια ελάχιστα στρέμματα στη Σικελία. Η ΚΟΑ είναι η καθιέρωση ενός θεσμικού πλαισίου ενίσχυσης απο την ΕΕ, που καθορίζει ένα σύστημα ελλειμματικών πληρωμών που ορίζει πρώτον, μια κοινή κατ’ έτος τιμή, "τιμή στόχο", της οποίας η διαφορά από την διεθνή τιμή καλύπτεται απο Κοινοτική ενίσχυση και δεύτερον μια μέγιστη εγγυημένη ποσότητα (ΜΕΠ) σύσπορου βαμβακιού η οποία θα ενισχύεται, ώστε ο παραγωγός να απολαμβάνει την καθορισμένη ελάχιστη τιμή (ΕΤ). Οι σημαντικοί σταθμοί στη διαπραγματευτική πορεία του προϊόντος στην ΕΕ είναι οι ακόλουθοι :

1981 : Έναρξη εφαρμογής της ΚΟΑ με μόνο μέλος την Ελλάδα και ΜΕΠ στους 567.000 τόννους.

1986 : Ένταξη της Ισπανίας στην Κοινότητα και αύξηση της ΜΕΠ στους 752.00 τ. εκ των οποίων οι

185.000 τ. δόθηκαν στην Ισπανία και οι 567.000 τ. στην Ελλάδα. Οι πραγματικές παραγωγές την εποχή εκείνη ήταν 100.000 τ. για την Ισπανία και 670.000 τ. για την Ελλάδα. Επιβάλλεται επίσης συντελεστής συνυπευθυνότητας, ίσος με 1% για κάθε πρόσθετη υπέρβαση της ΜΕΠ της τάξης του 1% . Έτσι για πρώτη φορά γίνεται ορατός ο κίνδυνος μηδενισμού της κοινοτικής ενίσχυσης για μεγάλες υπερβάσεις παραγωγής. Η ΕΤ ορίστηκε στα 91 ΕCU ανά 100 κιλά(310 δρχ/κιλό περίπου). Η δυσμενής αυτή αναθεώρηση πέρασε ευτυχώς χωρίς μεγάλες συνέπειες για τους παραγωγούς μας καθαρά και μόνο από θέμα τύχης και διεθνών συγκυριών. Ο τότε Υπουργός Γεωργίας κ. Ποττάκης, υπέγραψε αυτή τη δυσμενή αναθεώρηση, γιατί ήλπιζε σε ευνοϊκές ρυθμίσεις για τη σταφίδα (κύριο προϊόν της Κορινθίας που ήταν η εκλογική του περιφέρεια). Δυστυχώς δέν πέτυχε ούτε αυτό, αλλά γίνεται αντιληπτό με ποιά κριτήρια γίνονται οι διαπραγματεύσεις των προϊόντων μας στις Βρυξέλλες.

1992 : Η Ελλάδα κατόρθωσε να αναθεωρήσει προς όφελός της τους όρους της ΚΟΑ, αλλά μόνο για την περίοδο 1992 – 1994 : Η ΜΕΠ για την χώρα μας ανέβηκε στους 701.000 τ., η ΕΤ στις 332 δρχ., ο συντελεστής συνυπευθυνότητας μειώθηκε στο 0,50% με οριακό φραγμό συνυπευθυνότητας μέχρι 15% υπέρβαση της ΜΕΠ, έτσι ώστε να αποτραπεί ο κίνδυνος πιθανού μηδενισμού της οικονομικής ενίσχυσης απο την ΕΕ. Τα οφέλη απ’ αυτήν την αναθεώρηση μπορούσαν να ήταν – κατά γενική ομολογία – πολύ περισσότερα (ειδικά η ΕΤ θα μπορούσε να αυξηθεί τουλάχιστον κατά 20 δρχ) αλλά ο τότε Υπ. Γεωργίας κ. Κοσκινάς δυστυχώς δεν τα κατάφερε. Ο αγροτικός κόσμος του νομού μας τον τιμώρησε πολιτικά για τα πεπραγμένα του στο αρμόδιο Υπουργείο, μη εκλέγοντάς τον ξανά βουλευτή απ’ το 1993 και μετά , αλλά ούτε και Νομάρχη στις εκλογές του 1998.

1.

400 x 65 = 26.000 απο την αγορά


2.

200 x 65 = 13.000 απο την αγορά

80.000 – 26.000 = 54.000 απο επιδότηση


80.000 – 13.000 = 67.000 απο επιδότηση

= 80.000 δρχ σύνολο


= 80.000 δρχ σύνολο

Αντίστοιχα την ίδια καλλιεργητική περίοδο, ένας αδιάφορος παραγωγός βάμβακος που θα παράγει 200κ/στρ, θα εισπράξει : (πιν. 2.) Είναι φανερό λοιπόν οτι φυσικό επακόλουθο αυτής της πρότασης θα είναι η πλήρης αδιαφορία των παραγωγών για ποσότητα και ποιότητα , όχι μόνο γιατί θα εισπράτουν το ανώτερο 80.000 δρχ/στρ, αλλά και γιατί για να παράγεις ποιοτικό βαμβάκι σε ικανή ποσότητα κατά στρέμμα (π.χ. 350 κιλά), απαιτούνται υπερδιπλάσια έξοδα και εργασία, από το να παράγεις υποβαθμισμένο ποιοτικώς προϊόν με μικρή στρεμματική απόδοση. Επίσης είναι πιθανόν, πολλές φτωχές περιοχές της χώρας μας που σήμερα δεν καλλιεργούν βαμβάκι (λόγω των χαμηλών στρεμματικών αποδόσεων είναι οικονομικά ασύμφορο), να οδηγηθούν μαζικά στη βαμβακοκαλλιέργεια για να εξασφαλίσουν οι παραγωγοί το εισόδημα των 80.000 δρχ. Οι εταίροι μας τώρα στην ΕΕ

– που δεν είναι τόσο κουτόφραγκοι όσο τους νομίζουμε – βλέποντας το πλιάτσικο εις βάρος της τσέπης τους, πιθανότατα να οδηγηθούν στη χορήγηση ενός σταθερού ποσού ενίσχυσης, που με ευθύνη της Ελλ. Κυβέρνησης θα διανέμεται στους δικαιούχους ανάλογα με τα στρέμματα που καλλιεργούν.

Ότι και να γίνει το σίγουρο είναι πως η στρεμματική ενίσχυση θα οδηγήσει σε υποβάθμιση της ποιότητας του προϊόντος και σημαντική μείωση του εισοδήματος των βαμβακοκαλλιεργητών. Η έγκυρη και έγκριτη εφημ. Ελευθεροτυπία σε πρόσφατο άρθρο της, υπολογίζει τις συνολικές απώλειες εισοδήματος από την ενδιάμεση αναθεώρηση, τη σταδιακή μείωση των επιδοτήσεων από το 2007 ως το 2013 και το συνολικό πληθωρισμό αυτής της περιόδου στο 50% των σημερινών τιμών, ενώ κύκλοι της αντιπολίτευσης μιλούν για πάνω απο 70% απώλειες εισοδήματος για τους παραγωγούς μας.

Η Ελλ. Κυβέρνηση, που αυτή την περίοδο ασκεί την Προεδρία της ΕΕ, επέλεξε να μεταθέσει τη συζήτηση για την ενδιάμεση αναθεώρηση της ΚΑΠ στο επόμενο εξάμηνο και κατά τη διάρκεια της Προεδρίας της να ασχοληθεί με θέματα της λεγόμενης «υψηλής πολιτικής», πιστεύοντας ότι αυτή η επιλογή τη συμφέρει ψηφοθηρικά εν όψει των επερχόμενων εκλογών. Αυτό ακριβώς είναι και το μεγάλο πρόβλημα της αγροτικής μας πολιτικής. Την τελευταία 20ετία, το Υπ. Γεωργίας αντιμετωπίστηκε πάντα σε σχέση με την επόμενη εκλογική αναμέτρηση και ποτέ σε βάθος χρόνου, ούτε φυσικά αναλόγως της οικονομικής και κοινωνικής σημασίας που έχει. Γι αυτό το λόγο άλλωστε οι εκάστοτε Υπ.Γεωργίας διορίζονται πάντα σε συνάρτηση με τις εσωκομματικές ισορροπίες και εκλογικές ανάγκες και όχι σύμφωνα με τις δυνατότητες και τις γνώσεις που έχουν πάνω στα αγροτικά θέματα. Ποιός δε θυμάται άραγε οτι ο κ. Ανωμερίτης – εκπρόσωπος του "παραδοσιακού Παπανδρεϊκού" ΠΑΣΟΚ– τοποθετήθηκε στο αρμόδιο υπουργείο απ’ τον εκσυγχρονιστή κ. Σημίτη σε μια προσπάθεια άμβλυνσης των εσωκομματικών διαφορών και τιθάσευσης των αγροτοσυνδικαλιστών του κυβερνώντος κόμματος που εκείνη την εποχή στην πλειοψηφία τους πρωτοστατούσαν στα παναγροτικά συλλαλητήρια ; Ποιός δε θυμάται άραγε τον κ. Πρωθυπουργό, που σήμερα μας παρουσιάζεται απο τα ΜΜΕ ως ο βασικός συντελεστής της Ευρωπαϊκής διεύρυνσης και της αποκατάστασης της κλονισμένης ομοψυχίας – λόγω Ιράκ – μεταξύ των εταίρων ; ότι την περίοδο ’81 – ’84 που ήταν Υπ. Γεωργίας, την εποχή του "ζιβάγκο" και του "ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο", περιόδευε στα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα της Ευρώπης και στις διαλέξεις του εξηγούσε τους λόγους της επερχόμενης οικονομικής καταστροφής της Ελλάδας, λόγω της ένταξής της στην Κοινότητα, αντί να πληροφορεί τους παραγωγούς μας και να οργανώνει τις αναγκαίες δομές που θα επέτρεπαν την ένταξη των Ελλήνων αγροτών στα κοινοτικά προγράμματα σύγκλισης ;

Ποιός δε θυμάται άραγε τον θόρυβο που δημιουργήθηκε όταν ο τότε Υπ. Γεωργίας κ. Τζουμάκας "συνελήφθη" από το φωτογραφικό φακό να κοιμάται στα έδρανα του Ευρωκοινοβουλίου επειδή το πρηγούμενο βράδυ είχε παρεβρεθεί – μέχρι πρωϊας – στη συναυλία της Κατερίνας Κούκα στις Βρυξέλλες ; Ποιός μπορεί να παραβλέψει το γεγονός οτι η ηγεσία των διαμαρτυρομένων αγροτών σήμερα, προτιμά να συνομιλεί με τον υφυπουργό και τον γ. γραμματέα του Υπουργείου και όχι με τον κ. Δρύ που τον χαρακτηρίζει εντελώς ανεπαρκή και αφερέγγυο ; Όταν λοιπόν τα τελευταία 22 χρόνια, 7 διαφορετικοί Υπ. Γεωργίας είχαν αυτές τις επιδόσεις, γίνεται εύκολα κατανοητό, γιατί όλος ανεξαιρέτως ο αγροτικός κόσμος της πατρίδας μας βρίσκεται σε τόσο δυσχερή οικονομική θέση και γιατί ειδικότερα οι Έλληνες βαμβακοπαραγωγοί οδηγήθηκαν στο σημερινό τραγικό αδιέξοδο με τελική τιμή προϊόντος στα χαμηλότερα επίπεδα της 20ετίας, όταν μάλιστα οι τιμές λιπασμάτων, φαρμάκων, πολλαπλασιαστικού υλικού, ημερομισθίων και ενοικίων γης έχουν εκτιναχτεί στα ύψη. Όταν όλα αυτά τα χρόνια, η ηγεσία του Υπ. Γεωργίας ήταν τόσο ανίκανη, εύκολα γίνεται κατανοητό για το πως κατόρθωσε το ελληνικό βαμβάκι να υποβαθμιστεί ποιοτικά τόσο, ώστε από περιζήτητο που ήταν στη διεθνή αγορά, να πουλιέται σήμερα κυρίως στην Τουρκία και οι Έλληνες παραγωγοί να συνωστίζονται επί ώρες ή και μέρες στα εκκοκκιστήρια για να καταφέρουν να παραδώσουν, – όχι ολόκληρη – αλλά τμήμα της παραγωγής τους, η οποία εξαιτίας της γραφειοκρατικής δυσκαμψίας σαπίζει και υποβαθμίζεται ποιοτικά στα χωράφια, στις αποθήκες, στις καρότσες φορτηγών και στα εκκοκκιστήρια, με αποτέλεσμα να χάνει ακόμη περισσότερο την εμπορική της αξία.

ΜΕΤΡΑ ΣΤΗΡΙΞΗΣ

Η σημερινή ζοφερή κατάσταση στο χώρο της βαμβακοκαλλιέργειας, δυστυχώς δεν μπορεί να ανατραπεί στο σύνολό της παρά μόνο να αμβλυνθούν κάπως τα καταστροφικά αποτελέσματα της πολιτικής που ακολουθήθηκε τις δυο τελευταίες δεκαετίες. Το πρώτο και βασικότερο βήμα που πρέπει να γίνει, είναι η κατάρτιση μιας σοβαρής μελέτης και ο σχεδιασμός μιας βιώσιμης αναπτυξιακής και μακροπρόθεσμης πολιτικής που θα συνδέσει την εγχώρια παραγωγή βάμβακος με τις ποιοτικές απαιτήσεις της διεθνούς αγοράς. Πρέπει επιτέλους ν’ αρχίσουμε να καλλιεργούμε ποικιλίες οι οποίες διακρίνονται για συγκεκριμένα τεχνικά χαρακτηριστικά (όπως μήκος ίνας, αντοχή κλπ) και πού είναι περιζήτητες απο τις κλωστουφαντουργικές επιχειρήσεις, όπως επίσης πρέπει ν’ αρχίσουμε να καλλιεργούμε βαμβάκι με φιλικές τεχνικές προς το περιβάλλον (βιολογική ή ολοκληρωμένη διαχείριση). Οι Αυστραλοί αγρότες, συνδυάζοντας τα παραπάνω με την κοινή εμπορική διαπραγμάτευση της παραγωγής τους, απεκόμισαν εφέτος προστιθέμενη αξία στο προϊόν τους, ίση με 30 σεντς του $ ανά κιλό. Δηλαδή εισέπραξαν υπερδιπλάσια εμπορική τιμή ανά κιλό απ’ ότι οι Έλληνες παραγωγοί !!!

Το επόμενο βήμα που πρέπει να γίνει, είναι η ανάδειξη του προβλήματος και των τραγικών αδιεξόδων των παραγωγών, ως εθνικό θέμα στην ΕΕ και η προσπάθεια να παραταθεί η ΚΟΑ στο βαμβάκι – αλλά και σ’ άλλα μεσογειακά προϊόντα στα οποία η ΕΕ είναι ελλειμματική – πέραν του 2006. Για να το πετύχουμε αυτό πρέπει πρώτα σε εθνικό επίπεδο να αποφύγουμε την περιφερειοποίηση της καλλιέργειας δηλαδή τον περιορισμό της καλλιέργειας μόνο σε ορισμένα γεωγραφικά διαμερίσματα της χώρας (κάτι που δυστυχώς το επιθυμούν και πιέζουν προς αυτήν την κατεύθυνση κορυφαίοι Θεσσαλοί αγροτοσυνδικαλιστές) και δεύτερο σε ευρωπαϊκό επίπεδο να επιδιώξουμε τη σύναψη συνεργασιών με άλλα κράτη – μέλη στα αγροτικά θέματα. Όσο δύσκολη κι αν φαίνεται η παράταση της ΚΟΑ, υπάρχουν αρκετές πιθανότητες για επιτυχία, όχι μόνο γιατί η παραγωγή βάμβακος της Ελλάδας και της Ισπανίας καλύπτει μόλις το 25% των αναγκών της ΕΕ, αλλά κυρίως γιατί ακόμα και σήμερα στους κόλπους της ΕΕ υπερισχύει η άποψη ότι αφενός μεν μπορεί να θέλουμε καλά και ποιοτικά προϊόντα αφετέρου δε προέχει η ύπαρξη του αγρότη ως φυσικό πρόσωπο στην ύπαιθρο, γι’ αυτό και τον στηρίζουμε συνειδητά ώστε να μείνει στην περιφέρειά του, σε αντίθεση με την πέραν του Ατλαντικού επιλογή που ενδιαφέρεται κυρίως για το προϊόν. Προς αυτή την κατεύθυνση θα βοηθήσει σημαντικά και η εγκατάλειψη της πολιτικής της «άδειας καρέκλας» με την ταμπέλα ΗΕLLAS στα κοινοτικά forum, εκεί όπου στην ουσία παράγεται η πολιτική κατά προϊόν, γίνονται οι διαπραγματεύσεις, συνάπτονται οι συμμαχίες μεταξύ των κρατώνμελών και η υιοθέτηση μιας δυναμικής εκπροσώπησης της χώρας μας από στελέχη που είναι βαθειά γνώστες των αγροτικών θεμάτων. Στη στήριξη του προϊόντος θα λειτουργήσει θετικά και η αποτελεσματική αντιμετώπιση των χρόνιων διαρθρωτικών προβλημάτων της ελληνικής γεωργίας, όπως η μείωση του κόστους παραγωγής, η αύξηση του κλήρου, η εκπαίδευση των παραγωγών, η σύνδεση της επιστημονικής έρευνας με την παραγωγή, η ενίσχυση της αγροτικής επιχειρηματικότητας. Η εκπόνηση και εφαρμογή μιας σοβαρής επιστημονικής μελέτης για την οικονομία ύδατος και την προστασία από τη ρύπανση με νιτρικά του υδροφόρου ορίζοντος δεν θα φέρει μόνο στους παραγωγούς μας εισροές από αντίστοιχους πόρους της Ε.Ε. που σήμερα μένουν ανεκμετάλλευτοι αλλά θα προσφέρει ακόμη περισσότερα οφέλη στο κοινωνικό σύνολο. Επιβάλλεται η απλοποίηση της διαδικασίας παράδοσης βάμβακος στα εκκοκκκιστήρια η οποία είναι γραφειοκρατική και χρονοβόρα, ποιοτικώς υποβαθμίζει σημαντικά το προϊόν (φέτος παραδώσαμε βαμβάκι στα τέλη Μαρτίου) αλλά κυρίως : ΠΡΟΣΒΑΛΛΕΙ ΒΑΝΑΥΣΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ. Όποιος πήγε να παραδώσει βαμβάκι καταλαβαίνει πολύ καλά το γιατί. Στην ποιοτική αναβάθμιση του προϊόντος θα συμβάλλει σημαντικά επίσης η αποθήκευση και εκκόκκιση βάμβακος κατά ποικιλίες ανάλογα με τα τεχνικά τους χαρακτηριστικά. Απαιτείται η πάταξη του βρώμικου κυκλώματος μεσιτών κρατικών υπαλλήλων εκκοκκιστών οι οποίοι ευθύνονται κυρίως για την παράδοση του γνωστού «αέρα», δηλαδή ανύπαρκτων ποσοτήτων βάμβακος, με αποτέλεσμα αυτοί να αποκομίζουν τεράστια κέρδη από παράνομα εισπραχθείσα επιδότηση ενώ παράλληλα συσσωρεύουν σημαντικές ζημιές στο εισόδημα των παραγωγών εξ ’ αιτίας της πλασματικής διόγκωσης της συνολικής παραγωγής. Επειδή τον τελευταίο καιρό έγινε πολύ συζήτηση για μαρμαρόσκονη και απατεώνες παραγωγούς, πρέπει να τονίσουμε ότι η μεν παράδοση μαρμαρόσκονης αφορούσε έναν και μόνο παραγωγό, ο οποίος πολύ σωστά συνελήφθηκε και παραπέμφθηκε στη δικαιοσύνη, όσον αφορά δε τους απατεώνες παραγωγούς που βρέθηκαν βάση αεροφωτογραφιών και θα δινόταν τα ονόματά τους στη δημοσιότητα, αποδείχθηκε οτι κατά λάθος ο δορυφόρος φωτογράφισε αγροτικές περιοχές της γειτονικής Βουλγαρίας γιαυτό και προέκυψε η αναντιστοιχία μεταξύ αεροφωτογραφιών και δηλώσεων καλλιέργειας Ελλήνων παραγωγών. Αντί λοιπόν ο κ. Δρυς να ψάχνει για κλέφτες αγρότες, θα ήταν καλύτερα να μας δώσει απάντηση για το πως είναι δυνατόν ο νομός Αττικής να εισπράττει πολλαπλάσιες επιδοτήσεις στο βαμβάκι απ’ ότι όλοι οι νομοί της Θεσσαλίας και ο νομός της Θεσσαλονίκης μαζί !!!

Τέλος ένα πολύ σημαντικό μέτρο για την στήριξη του προϊόντος είναι η απόκατάσταση της εμπιστοσύνης και της αξιοπιστίας μεταξύ πολιτείας και βαμβακοκαλλιεργητών. Σήμερα η ρήξη μεταξύ κράτους και παραγωγών έχει φτάσει σε τέτοιο βαθμό που κάθε προσπάθεια και πρωτοβουλία για έξοδο από την κρίση, απόρρίπτεται εκ των προτέρων από την άλλη πλευρά. Γλαφυρό παράδειγμα της παραπάνω κατάστασης είναι η εν "κρυπτώ" προώθηση νόμου από το Υπ. Γεωργίας, με το οποίο δίνεται η δυνατότητα σε ομάδες παραγωγών των 50 ατόμων και με παραγωγή τουλάχιστον 1.000 τ., να πληρώνουν τα έξοδα εκκόκκισης, να εισπράττουν από ευθείας την επιδότηση από την ΕΕ δίχως τη μεσολάβηση του εκκοκκιστή και να διαπραγματεύονται ακολούθως μόνοι τους την πώληση του εκκοκκισμένου προϊόντος. Ο νόμος αυτός κινείται στη σωστή κατεύθυνση και θα συσσωρεύσει προστιθέμενη αξία στο εισόδημα των παραγωγών, αφού θα εισπράττουν επιπλέον της τιμής πώλησης του βάμβακος, τα κέρδη του μεσίτη και του εκκοκκιστή.

Με τη μυστικοπάθεια όμως που προωθείται ο νόμος αυτός και την παντελή έλλειψη ενημέρωσης και προετοιμασίας των παραγωγών, δυστυχώς υποσκάπτεται από το ίδιο το Υπουργείο και στο τέλος θα οδηγηθούμε σ’ ένα νέο κύκλο έντασης και διαμαρτυριών , σφοδρότερο από ποτέ. Επειδή αυτός ο νόμος αργά ή γρήγορα θα ψηφιστεί από τη Βουλή, ανεξάρτητα από το ποιός θα κυβερνά αυτόν τον τόπο, αφού είναι επιταγή της ΕΕ καλό θα ήταν τουλάχιστον σε τοπικό επίιπεδο να προετοιμαστούμε κατάλληλα από τώρα. Γίνεται λοιπόν αμέσως αντιληπτή η μεγάλη σημασία της απόκτησης της "μεταλλικής" απόθήκης από το Δήμο Επανομής, η οποία θα βγεί σε πλειστηριασμό από την ΑΤΕ – στην τιμή των 48.000.000 δρχ – αν δεν απόκτηθεί από τον Δήμο μας. Η απόκτηση της "μεταλλικής" και η παραχώρησή της για αγροτική χρήση (εκτός από τόπο συγκέντρωσης βάμβακος μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως κέντρο διακίνησης κηπευτικών) θα δώσει πνοή σ’ ολόκληρη την τοπική οικονομία, θα αυξήσει κατά πολύ τη Δημοτική περιουσία (αφού μόνο το οικόπεδο αξίζει περισσότερο από την τιμή αγοράς), θα αυξήσει τα Δημοτικά έσοδα λόγω των εισφορών που θα πληρώνουν οι αγρότες που θα την χρησιμοποιούν, θα δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας και θα συμβάλλει απόφασιστικά στο να μείνουν οι αγρότες του χωριού μας στα χωράφια τους. Εύχομαι ο κ. Δήμαρχος – αν όντως το ενδιαφέρον του για τον αγροτικό κόσμο του τόπου είναι πραγματικό κι όχι μόνο λεκτικό – να αγνοήσει την αντίθετη εισήγηση του «μεγάλου Συνεταιρισμού», που επιτέλους πρέπει να πετάξει τον «κομματικό μανδύα», όπως και αυτές των προέδρων των δυο αγροτικών συλλόγων που δεν εκπροσωπούν κανέναν και τίποτα εκτός από τους ίδιους τους τούς εαυτούς (αφού έχουν να διεξαγάγουν εκλογές στους συλλόγους τους από "αμνημονεύτων χρόνων") και να συμπαραταχθεί με την εισήγηση του προέδρου του Γ΄ συνεταιρισμού για την απόκτηση και απόδοση για αγροτική χρήση της "μεταλλικής".

Ακόμα και αν υλοποιηθούν όλα τα παραπάνω μέτρα, η περίοδος των παχέων αγελάδων για το βαμβάκι έχει περάσει δυστυχώς ανεπιστρεπτί. Οι Έλληνες βαμβακοπαραγωγοί, κάτω από την καθοδήγηση του Υπουργείου Γεωργίας, πρέπει να περάσουν σιγά – σιγά και μεθοδικά όχι μόνο στην καλλιέργεια άλλων προϊόντων, αλλά και στην εμπορική διακίνηση αυτών, ώστε να απόσυμφορηθεί η καλλιέργεια βάμβακος και να τονωθεί παράλληλα το αγροτικό εισόδημα. Η θέσπιση ενός πληρέστερου νομοθετικού πλαισίου από την πολιτεία, η αλλαγή νοοτροπίας απο πλευράς αγροτών, η τυποποίηση των προϊόντων μας και η πιστοποίησή τους ότι παράγονται με φιλικές προς το περιβάλλον τεχνικές, η εξυγίανση των συνεταιρισμών, η απόφασιστική στήριξη της αγροτικής επιχειρηματικότητας από την Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι μονόδρομος όχι μόνο για το βαμβάκι αλλά και για όλα τα αγροτικά μας προϊόντα. Λόγω των μεγάλων καθυστερήσεων που σημειώθηκαν, ο δρόμος αυτός γίνεται ακόμα δυσκολότερος αλλά όχι αδύνατος. Προσωπικά πιστεύω πως θα πετύχουμε γιατί απλούστατα :

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΤΥΧΟΥΜΕ. Το χρωστάμε στα παιδιά μας.

Μαυροσκάς Βασίλης

Σ.Σ. ευχαριστώ τον κ. Ι. Λιάμη, γεωπόνο οικονομολόγο, πρόεδρο του Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου Κ. Μακεδονίας, πρώην διευθυντή του Οργανισμού Βάμβακος Ν. Θεσ/νίκης, για τα πολύτιμα στοιχεία που μου διέθεσε για την συγγραφή αυτού του άρθρου.


---------------------------------------------------

ΠΡΟΤΑΣΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

ΤΟΥ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΟΜΗ



Κάνοντας μιά μικρή έρευνα γιά να ετοιμάσω το μικρό άρθρο που μόλις αρχίσατε να διαβάζετε, ένα είναι το συμπέρασμα που αβίαστα προκύπτει σε σχέση με την τουριστική βιομηχανία : οτι υπάρχει κρίση. Σχεδόν όλα τα βιβλία και τα άρθρα στο διαδίκτυο που σχετίζονται με τον τουρισμό, συμφωνούν σ’ αυτό. Φυσικά δε χρειάζεται να είναι κανείς θεωρητικός του τουρισμού ή "ψημένος" για δεκαετίες σε διάφορα πόστα σε ξενοδοχεία ανά τον κόσμο για να καταλάβει.

Τα πράγματα είναι απλά, το πρόβλημα ολοφάνερο σε όλους. Η περίοδος οικονομικής ύφεσης που διέρχεται ο πλανήτης ολόκληρος, δεν έχει αφήσει ούτε μια δραστηριότητα της καθημερινότητας ανεπηρέαστη, ούτε έναν επιχειρηματικό κλάδο ανέγγιχτο. Και ο τουρισμός βέβαια δε θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση.

Πόσο μάλλον ο τουρισμός στην Επανωμή που παρουσίαζε προβλήματα πολύ πριν η οικονομική κρίση της τελευταίας τριετίας κάνει την εμφάνισή της. Στο Δήμο μας, η ζημιά που έκανε ο εμφύλιος της Γιουγκοσλαβίας στον τουρισμό μας (χιλιάδες επισκέπτες απο κεντρική και βόρεια Ευρώπη, ερχόντουσαν οδικώς στο Camping του ΕΟΤ και οχι μόνο. Στη διάρκεια του εμφυλίου, η διέλευση με αυτοκίνητο της γείτονος χώρας, ήταν εξαιρετικά επικίνδυνη με φυσικό επακόλουθο ολόκληρη η Β. Ελλάδα να υποστεί φοβερή μείωση στον αριθμό των αφίξεων. Το Camping του ΕΟΤ, το μεγαλύτερο σε έκταση στη Μακεδονία, με δυνατότητα να φιλοξενεί 3000 άτομα, φυτοζωεί, ενώ καμμιά άλλη προσπάθεια (κρατική, δημοτική ή ιδιωτική) δεν κατάφερε να "αναστήσει" την τουριστική βιομηχανία της Επανωμής.

Βέβαια θα μπορούσε να αντιστραφεί η ροή των πραγμάτων αν το ζήτημα προβληματίσει σοβαρά όλους μας κι αν επιτέλους γίνει γνωστή και στους ιθύνοντες η λέξη κλειδί : Marketing.

Παντού η τουριστική βιομηχανία, ξοδεύει σημαντικά ποσά στην ανάπτυξη νέων πόλων τουρισμού, στη βελτίωση των προϊόντων, στην ανέγερση ξενοδοχείων και στις νέες τεχνολογίες. Το ρίσκο είναι αναπόφευφκτο και ο μόνος τρόπος για να κρατηθεί σε ένα χαμηλό επίπεδο, είναι μέσω της υιοθέτησης μιας φιλοσοφίας marketing η οποία θα στοχεύει στην παροχή προϊόντων και υπηρεσιών, σύμφωνες με τις ανάγκες του καταναλωτή. Η υιοθέτηση στρατηγικής marketing, σημαίνει οτι η έμφαση δίνεται στην κατανόηση της δυναμικής της συμπεριφοράς του καταναλωτή.

Οι επιχειρήσεις και οι ΟΤΑ (οργανισμοί τουριστικής ανάπτυξης) πρέπει :

1. Να αναπροσανατολίσουν τις προσπάθειες της διοίκησης στην απόκτηση πληροφοριών για την αγορά και τις τάσεις των καταναλωτών, με τη διενέργεια ερευνών.

2. Να βελτιώσουν τα κανάλια διανομής του προϊόντος τους.

3. Να εμπλακούν σε επικοινωνιακές καμπάνιες.

Το marketing προκύπτει ως αναγκαιότητα, σε περιπτώσεις όπου υπάρχει υπερπροσφορά και η αγορά εμφανίζεται κορεσμένη, όπως είναι και η κατάσταση στον διεθνή τουρισμό. Νέοι προρισμοί διεκδικούν μερίδιο απο την αγορά, ενώ οι διεθνείς αφίξεις, εμφανίζουν σημάδια μείωσης των ρυθμών ανάπτυξής τους, ειδικά μετά την 11η Σεπτεμβρίου και την ύφεση της παγκόσμιας οικονομίας.

Σε τοπικό επίπεδο και παρά τα μέτρα ανά

σχεσης της τουριστικής προσφοράς σε κλίνες με τον καθορισμό των κορεσμένων περιοχών απο το κράτος, η ανέγερση νέων ξενοδοχείων σε γνωστούς προρισμούς συνεχίζεται και ο ανταγωνισμός ως επακόλουθο, αυξάνεται. Παρ’ όλα αυτά οι ευκαιρίες για τις επιχειρήσεις είναι υπαρκτές καθώς η αγορά έχει διασπαστεί και τμηματοποιηθεί με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε μια προσεκτικά σχεδιασμένη και σωστά στοχευμένη στρατηγική να μπορεί να αυξήσει το μερίδιο αγοράς σε ειδικές ομάδες καταναλωτών.

Μαζί με τη συνεχιζόμενη αύξηση του παγκόσμιου όγκου της τουριστικής ζήτησης, έρχεται και το γεγονός οτι οι τουρίστες γίνονται όλο και πιο απαιτητικοί στις προσδοκίες τους. Έτσι στο μέλλον η επιτυχία στην ανταγωνιστική τουριστική αγορά θα καθοριστεί απο την ικανότητα ενός οργανισμού / επιχείρησης, να προσφέρει προϊόντα και πακέτα "κατά παραγγελία", οι πληροφορίες και οι λεπτομέρειες των οποίων θα είναι διαθέσιμες ανά πάσα στιγμή μέσω των νέων τεχνολογιών. Συνεπώς το marketing του τουρισμού, συνεχίζει και θα συνεχίζει να επηρεάζεται απο τις νέες τεχνολογίες, οι οποίες διεισδύουν σε όλες τις πτυχές των διαδικασιών σχεδιασμού και διανομής του τουριστικού προϊόντος. Σε απλά ελληνικά αυτό σημαίνει πως ο Δήμος μας για παράδειγμα, θα μπορούσε να βοηθήσει και κυρίως να βοηθήσει απο το Internet και τα ΜΜΕ σε θέματα όπως :

1. Η συλλογή και η χρησιμοποίηση δεδομένων που προέρχονται απο έρευνες.

2. Η οργάνωση εκθέσεων, γεγονότων και

shows.

3. Η εκπροσώπηση με γραφεία στο εξωτερικό σε σχετικές εκθέσεις.

4. Έρευνα

Ακόμη ορισμένες προτεινόμενες κατευθύνσεις της τουριστικής ανάπτυξης, είναι οι ακόλουθες :

Α. Πολιτιστικός τουρισμός

Β. Δραστηριότητες που βασίζονται στο τρίπτυχο

Φύση – Άθληση – Υγεία (π.χ. ποδηλασία,

ιστιοπλοϊα, περίπατοι)

Γ. Γαστρονομία – Οινογνωσία – Τοπικά προϊ

όντα

Δ. Διευκόληνση της γνωριμίας των επισκεπτών

με τον τοπικό πληθυσμό, την καθημερινή του

ζωή, τα ήθη και τα έθιμά του.

Πρέπει κάπου εδώ να τονιστεί οτι σε συνθήκες παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης, η σχέση μεταξύ της εμπειρίας που βιώνει ο τουρίστας και του κόστους των διακοπών είναι σημαντική και η οποία αναμένεται να παίζει όλο και σημαντικότερο ρόλο στη διαδικασία επιλογής προορισμού διακοπών.

Λαμβάνοντας λοιπόν υπ’ όψιν όλα τα παραπάνω και κυρίως την τελευταία παράγραφο, κάποιες μελλοντικές ενέργειες κρίνονται παραπάνω απο απαραίτητες απο τις Δημοτικές αρχές, έτσι ώστε ο τουρισμός να διαγράψει ανοδική πορεία στην Επανωμή. Τέτοιες ενέργειες είναι :

§ Αξιολόγηση και αποτίμηση του μεγέθους του τουριστικού τομέα στην Επανωμή, καθώς και των αλληλεπιδράσεων με τους άλλους τομείς της τοπικής οικονομίας.

§ Διερεύνηση των χαρακτηριστικών (profile) των τουριστών που επισκέπτονται την Επανωμή.

§ Αξιολόγηση του ανταγωνισμού (πού υπερτερούσε και πού όχι σε σύγκριση με άλλες γειτονικές περιοχές).

§ Χρησιμοποίηση νέων τεχνολογιών στην πληροφόρηση του καταναλωτή / στόχου, στη διάθεση και διανομή των προϊόντων και στην οργάνωση των τουριστικών επιχειρήσεων.

§ Βελτίωση των υποδομών (οδικό δίκτυο, parking, υποδομές περιβάλλοντος, αναπλάσεις κοινόχρηστων χώρων κ.ά. οι οποίες βελτιώνουν την ποιότητα ζωής των κατοίκων όσο και την εμπειρία που αποκομίζει ο επισκέπτης / τουρίστας.

§ Συμμετοχή Δήμου Επανωμής σε φορείς Τουριστικής ανάπτυξης (π.χ. ΕΟΤ Κεντρικής Μακεδονίας)

Η λίστα με τις προτάσεις δεν τελειώνει εδώ. Υπάρχουν πολλές ακόμη ενέργειες που αν

γίνουν απο τους αρμόδιους μπορούν να αποδείξουν την Επανωμή σε τουριστικό επίκεντρο του νομού (εξαιρείται φυσικά η Θεσσαλονίκη). Ωστόσο, ακόμη κι αν όλα τα παραπάνω λάβουν χώρα, ακόμη κι αν οι φορείς δείξουν αξιομνημόνευτο ζήλο για τον τουρισμό του τόπου μας, τίποτα δεν θα αλλαξει

εντυπωσιακά, εκτός αν όλοι οι δημότες συνειδητοποιήσουν την χρησιμότητα της τουριστική ανάπτυξης και πολύ περισσότερο αναπτύξουν τουριστική συνείδηση. Που σημαίνει να γίνουμε περισσότερο φιλόξενοι και εξυπηρετικοί με τους τουρίστες. Στο κάτω κάτω όπως είπε και κάποιος Γερμανός λογοτέχνης (ο Χάϊνριχ Μπόλ),

"ο ξένος είναι απλώς ένας φίλος που δεν έχεις γνωρίσει ακόμη".

Χριστοφόρης Αθανάσιος

Απόφοιτος Ανωτ. Σχολής Τουριστ. Επαγγελμάτων Ρόδου
Master στην ξενοδοχειακή Διοίκηση (University of Birmingham)


--------------------------------------------------

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ


ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ



Φέτος οι ζεστές μέρες ήρθαν νωρίς και απ’ ότι φαίνεται νωρίς θ’ αρχίσουμε τα μπάνια. Σύντομα θα αρχίσει το «χαζοκούτι» (τηλεόραση) να «μοιράζει» συμβουλές προς τους τηλεθεατές για το πως θα πρέπει να απολαμβάνουν το θαλασσινό τους μπάνιο, ποιές ώρες είναι οι πιό κατάλληλες για ηλιοθεραπεία, ποιά άτομα πρέπει ή δεν πρέπει να εκτίθενται στον ήλιο – πόσες ώρες – και ποιές. Αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί υπάρχουν όλες αυτές οι «απαγορευτικές» συμβουλές όταν απο επιστημονικά χείλη λέγεται οτι ο ήλιος είναι πηγή ζωής ;

Απ’ τα πανάρχαια χρόνια ο ήλιος λατρεύονταν σαν θεός και υπάρχουν και σήμερα λαοί που λατρεύουν τον ήλιο σαν θεό. Σήμερα οι επιστήμονες λένε ότι ο ήλιος είναι η πηγή της χωής και χωρίς τον ήλιο δεν υπάρχει ζωή πάνω στον πλανήτη Γη. Ο ήλιος είναι μιά τεράστια πύρινη μάζα που καίει υδρογόνο και απο την καύση αυτή παράγονται τεράστια ποσά ενέργειας τα οποία φεύγουν προς όλες τις κατευθύνσεις.

Εμείς διαπιστώνουμε ότι ο ήλιος μας στέλνει θερμότητα και φως. Εκτός όμως απο τις δύο αυτές μορφές ενέργειας, ο ήλιος μας στέλνει και άλλα είδη ενέργειας, είτε με τη μορφή ακτινοβολίας είτε με τη μορφή κυμάτων. Ανάμεσα στα είδη των ακτινοβολιών που μας στέλνει, είναι και ένα είδος αόρατης ακτινοβολίας που λέγεται «υπεριώδης ακτινοβολία». Όλες όμως οι ακτινοβολίες που μας στέλνει ο ήλιος, για να φτάσουν στη γη πρέπει να περάσουν μέσα απο το «παχύ» στρώμα της ατμόσφαιρας που περιβάλλει τον πλανήτη μας. Το πάχος της αέριας αυτής μάζας είναι περίπου 700 χιλιόμετρα και αρχίζοντας απο την επιφάνεια της γής, όσο πάμε προς τα πάνω αραιώνει. Έτσι λοιπόν οι «ηλιακές ακτινοβολίες» για να φτάσουν στη γη πρώτον «φιλτράρονται» απο τα διάφορα στρώματα της ατμόσφαιρας κια μετά φτάνουν στην επιφάνεια του πλανήτη.

Σε ύψος περίπου 65 – 70 χλμ βρίσκεται ένα στρώμα της ατμόσφαιρας, πάχους περίπου 10 χλμ, που λέγεται οζονόσφαιρα. Η οζονόσφαιρα είναι αέρας που περιέχει σε μεγάλη ποσότητα 92 – 95% μια μορφή απο το οξυγόνο που λέγεται όζον. Το όζον συμβολίζεται στη γλώσσα της χημείας 03. Αυτή η μορφή οξυγόνου είναι σε ισορροπία με το κανονικό οξυγόνο (Ο2) που υπάρχει στην ατμόσφαιρα της γης. Το στρώμα αυτό του όζοντος, το οποίο λέγετα και στρατοσφαιρικό όζον, είναι το μεγαλύτερο φίλτρο για την «υπεριώδη ακτινοβολία». Έτσι λοιπόν ο πλανήτης έχει έναν φυσικό προστάτη που τον προστατεύει απο την επιπλέον «υπεριώδη ακτινοβολία». Η ακτινοβολία αυτή σε κανονική δόση είναι ζωογόνος, όταν όμως υπερβεί το κανονικό όριο τότε γίνεται πολύ επικίνδυνο για τους οργανισμούς και στον άνθρωπο προκαλεί σοβαρές βλάβες στην υγεία όπως είναι ο καρκίνος του δέρματος. Στην ακτινοβολία αυτήν οφείλουμε και το μαύρο χρώμα του δέρματος το καλοκαίρι.

Οι άνθρωποι με την τεχνολογία και τις δραστηριότητές τους δημιούργησαν και δημιουργούν τις απαραίτητες συνθήκες για την καταστροφή του στρατοσφαιρικού όζοντος. Απο τα διάφορα πετροχημικά προϊόντα που χρησιμοποιούμε σήμερα, υπάρχουν και κάποιες ουσίες που λέγονται χλωροφθοράνθρακες (CFC5) και κυκλοφορούν στο εμπόριο με την ονομασία Freon (φρέον). Τέτοιες χημικές ουσίες υπάρχουν στα σπιτικά ψυγεία, στα κλιματιστικά, στα διάφορα αυτοπροωθητικά σπρέϋ (αρώματα, κολώνιες, αφροί ξυρίσματος, λάκες, μπογιές κτλ). Όταν εμείς πετάμε τα παλιά ψυγεία, τα κλιματιστικά και τα άδεια μεταλλικά κουτιά των σπρέϋ, τότε τα freon απελευθερώνονται και φεύγουν στην ατμόσφαιρα.

Επειδή όμως είναι ουσίες ελαφρύτερες του αέρα, ανεβαίνουν ψηλά στη στρατόσφαιρα εκεί που υπάρχει το όζον. Με τη βοήθεια και της ηλιακής ακτινοβολίας, τα σωματίδια (μόρια) απο τα freon ενώνονται με τα σωματίδια (μόρια) απο το όζον κι έτσι το όζον καταστρέφεται. Η καταστροφή για το όζον είναι μεγάλη γιατί ένα σωματίδιο απο freon μπορεί να καταστρέψει 150.000200.000 σωματίδια απο το πολύτιμο όζον. Έτσι λοιπόν στην περιοχή αυτή που γίνεται η ζημιά, το πάχος του όζοντος μικραίνει, το όζον λιγοστεύει και τότε λέμε ότι στην περιοχή αυτή δημιουργείται «τρύπα του όζοντος».

Οι ηλιακές ακτίνες όταν περάσουν απ’ αυτά τα αραιωμένα στρώματα του όζοντος, δεν «φιλτράρονται» κανονικά και καταλήγουν στη γη με μεγάλη δόση υπεριώδους ακτινοβολίας που είναι όπως είπαμε πιό πάνω καρκινογόνος. Άρα η ανθρώπινη δραστηριότητα του «πολιτισμένου» κόσμου καταστρέφει τις «φυσικές ασπίδες» που έχει ο άνθρωπος χωρίς να γίνεται αντιληπτό οτι αυτό αποτελεί έμμεση αυτοκτονία για το ανθρώπινο είδος.

Έχουν υπολογίσει οι επιστήμονες οτι αν οι άνθρωποι

σταματήσουν να χρησιμοποιούν προϊόντα που περι-έχουν ουσίες που καταστρέφουν το στρατοσφαιρικό όζον, τότε ο πλανήτης θα επανέλθει στη φυσιολογική του κατάσταση μετά απο 60 – 70 χρόνια. Είναι λοι-πόν στο χέρι μας να προστατέψουμε τον πλανήτη τουλάχιστον για τους απογόνους μας, γιατί εμείς το περιβάλλον το παραλάβαμε απο τους προγόνους μας καθαρό και το μολύναμε με τις δραστηριότητές μας. Υπάρχουν οικολογικά προϊόντα που μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε χωρίς να μολύνουμε το πε-ριβάλλον. Κάποιες βιομηχανίες «συγκινήθηκαν» και κυκλοφορούν στο εμπόριο προϊόντα που δεν περι-έχουν ουσίες που καταστρέφουν το όζον.

Εμείς επειδή δημιουργήσαμε την «τρύπα του όζοντος» είμαστε υποχρεωμένοι να ζούμε με τις παραπανήσιες υπεριώδεις ακτινοβολίες και να ακού-με τις συμβουλές απο τους ειδικούς γιατί μπορεί ο ήλιος να είναι πηγή ζωής, αλλά έτσι που φερόμαστε και σ’ αυτόν, δίνουμε την ευκαιρία σε κάποιους να λένε οτι η «φύση μας εκδικείται». Η φύση δεν έχει διαφορές να λύσει μαζί μας, ούτε εκδικητικές τάσεις, απλά ισχύει εδώ η παροιμία που λέει :

«όπως έστρωσες θα κοιμηθείς». Καλό καλοκαίρι.

Επανομίτης


------------------------------------------------

Φίλες και φίλοι επισκέπτες

της περιοχής του "Ποταμού"

και του ΥΔΡΟΒΙΟΤΟΠΟΥ ειδικότερα.


Σας πληροφορούμε ότι θα επισκεφτείτε μια περιοχή η οποία έχει χαρακτηριστεί πολύτιμος υδροβιότοπος και προστατεύεται αυστηρά απο την Ευρωπαϊκή νομοθεσία (Natura 2000).

Η φροντίδα διατήρησης της άγριας ζωής της περιοχής – φυτικής, ζωϊκής, θαλάσσιας – συνδέεται άμεσα με τη δικιά μας ποιότητα ζωής.

Για το λόγο αυτό και ώσπου να υλοποιηθεί με τις ενέργειες του Δήμου, ένα πρόγραμμα ολοκληρωμένης διαχείρησης προστασίας αλλά και ταυτόχρονης ανάδειξης, αξιοποίησης της περιοχής, θα πρέπει :

· Να αποφεύγουμε διαδρομές με το αυτοκίνητο, σε σημεία που η παρουσία μας διαταράσσει τους κύκλους ζωής και κυρίως αναπαραγωγής των πουλιών.

· Να μην εγκαταλείπουμε πουθενά σκουπίδια, μερικά από τα οποία είναι και τοξικά, μπορούν να προκαλέσουν διαταραχή στην αναπαραγωγή, γενετικές μεταλλάξεις, θάνατο, αλλά και μέσω των τροφικών αλυσίδων επιπτώσεεις και σε μας τους ίδιους.

· Να μην ενεργούμε κατά τρόπο αλλοίωσης της αισθητικής του τοπίου.

· Να μην ξεχνάμε ότι πολύτιμη ζωή υπάρχει και εκεί όπου δεν φαίνεται και δεν το υποψιαζό-

μαστε.

· Να μην μας διαφεύγει επίσης ότι παράβαση των πιό πάνω μπορεί να αποτελέσει ποινικό αδί-

κημα.

Ας προσπαθήσουμε να νοιώσουμε την ομορφιά αυτής της άγριας φύσης, σπάνια περίπτωση δίπλα

σε μιά μεγαλούπολη.

Να σεβαστούμε την ομορφιά της και αυτή θα μας ανταμείψει με μια ευχάριστη αναζωογονητική διαμονή δίπλα στη θάλλασσα.

Βασιλειάδου Σοφία


------------------------------------------------

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ & ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
της ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ
"ΚΡΟΥΣΙΔΑ ΓΗ"

1. ΔΟΜΗΣΗ

Η περιοχή, ειδικά των Δήμων Θερμαικού, Μίκρας αναπτύσσεται ραγδαία, κατά τρόπο καταστροφικό αισθητικά και περιβαλλοντικά, υποβαθμίζοντας όλο και περισσότερο την ποιότητα ζωής των κατοίκων.

H δημιουργία υποδομών δεν προηγείται από την οικιστική ανάπτυξη, με συνέπεια να εμφανίζονται τεράστια προβλήματα από την έλλειψη αποχετευτικού συστήματος, την ανεπάρκεια των σχολικών αιθουσών, την υγειονομική πρόληψη και περίθαλψη των κατοίκων . Προβληματική είναι συχνά και η ασφαλής κίνηση των πεζών λόγω της έλλειψης πεζοδρομίων και η κυκλοφορία των μέσων μεταφοράς λόγω της προχειρότητας στην κατασκευή των δρόμων.

Η άνευ όρων ανάπτυξη οδηγεί σε εξαφάνιση του πρασίνου, παράνομο μπάζωμα των ρεμάτων, καταστρατήγηση του πολεοδομικού κανονισμού όπου ο έλεγχος είναι ανύπαρκτος.. Η πλήρης τσιμεντοποίηση θα προκαλέσει επιπλέον την αλλαγή του μικροκλίματος της περιοχής , προς το χειρότερο, την εξαφάνιση της ήδη μειωμένης βιοποικιλότητας, την ακόμη μεγαλύτερη μείωση των αποθεμάτων νερού.

Ζητούμε:

Οι Δημοτικές και Νομαρχιακές αρχές επιτέλους να επιδείξουν στην πράξη, όχι μόνο στα λόγια, πολιτική αειφόρου διαχείρισης

Σε συνεργασία και με άλλους τοπικούς φορείς και ειδικούς να καταγράφουν τα πολεοδομικά προβλήματα , ώστε να εκφράζουν εποικοδομητική και υπεύθυνη άποψη κατά την εκπόνηση του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδιασμού της περιοχής..

Να ελέγχουν αυστηρά την τήρηση του πολεοδομικού κανονισμού.

Να ενημερώνουν επαρκώς και έγκαιρα τους πολίτες για οποιαδήποτε δημόσια έργα προγραμματίζονται να γίνουν στην περιοχή και να ζητείται η συναίνεση. Να επιβλέπουν την πορεία υλοποίησης και αποπεράτωσης των έργων. Η ανακοίνωση κατάθεσης περιβαλλοντικών μελετών που αφορούν το Δήμο, να έχει ουσιαστικό και όχι τυπικό χαρακτήρα . .

Έγγραφες καταγγελίες πολιτών να λαμβάνονται σοβαρά υπόψη.

Να μην συναινέσουν, σε καμία περίπτωση, στην πώληση δημοτικής γης, για οποιοδήποτε λόγο. Να σκεφτούμε ότι αυτή τη γη τη δανειστήκαμε από τα παιδιά και τα εγγόνια μας.

2. ΔΙΑΧΕΊΡΙΣΗ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ

Στην Κεντρική Μακεδονία η διαχείριση στερεών αποβλήτων πρέπει να αποτελεί το κρισιμότερο περιβαλλοντικό πρόβλημα. Παρατηρείται σημαντική καθυστέρηση σε θέματα θεσμικού πλαισίου, στην υλοποίηση έργων και στην ενσωμάτωση της τεχνογνωσίας από τη διοίκηση και την αυτοδιοίκηση.

Παρά την ύπαρξη Νομαρχιακού σχεδίου, ενταγμένου στον περιφερειακό σχεδιασμό ήδη από το 1999, στο νομό Θεσσαλονίκης παρουσιάζονται σοβαρές καθυστερήσεις στην ολοκληρωμένη διαχείριση, μείωση παραγωγής, διαλογή στη πηγή, επεξεργασία και ανάκτηση υλικών και ενέργειας και αφού δεν ικανοποιείται η Ευρωπαϊκή νομοθεσία μπορεί να υπάρξουν δυσκολίες στη χρηματοδότηση.

Όλες οι προσπάθειες περιορίστηκαν στη μετεγκατάσταση του ΧΥΤΑ ενώ συνεχίζει να λειτουργεί ακόμη ο χώρος των Ταγαράδων. Έργα που σχετίζονται με τη μεταφόρτωση, ανακύκλωση, ενεργειακή αξιοποίηση, επεξεργασία και διάθεση των ειδικών αποβλήτων, και τα οποία υπερβαίνουν σε κόστος το 60% του προϋπολογισμού, βρίσκονται ακόμη περίπου στο σημείο μηδέν.

Είναι επιτακτική ανάγκη οι Νομαρχιακές και Δημοτικές αρχές ( ΟΤΑ) να ενεργοποιηθούν σοβαρά σε κατευθύνσεις όπως:

Εντατικοποίηση της εφαρμογής σύγχρονων τεχνικών διαχείρισης με κύριο στόχο την πρόληψη, τη μείωση στην πηγή, διαλογή στην πηγή και αύξηση ποσοστών ανακύκλωσης.

Αποκατάσταση παλαιών χώρων απόθεσης απορριμμάτων ( Ταγαράδες ) που ρυπαίνουν και υποβαθμίζουν το περιβάλλον, δημιουργώντας κινδύνους για τη δημόσια υγεία.

Περιορισμό των ανεξέλεγκτων χωματερών που μόνο στο Ν. Θεσσαλονίκης ξεπερνούν τις 80.

Εφαρμογή της οδηγίας για την υγειονομική ταφή

με διαχωρισμό των στερεών αποβλήτων , συλλογής και δημιουργίας χωριστών ΧΥΤΑ για αδρανή, επικίνδυνα, αστικά, με υποχρέωση εκτροπής από την ταφή των βιοαποικοδομήσιμων ( κομποστοποίηση).

Ενημέρωση και ευαισθητοποίηση πολιτών και μαθητών με ενίσχυση των περιβαλλοντικών μαθημάτων.

Κατά τον νόμο 2939 προβλέπεται χρηματοδότηση των προγραμμάτων από τις υπόχρεες εταιρείες που παράγουν συσκευασμένα προϊόντα. Άρα μπορεί, με κατάλληλους χειρισμούς να προκύψει ακόμη και οικονομικό όφελος για τους Δήμους.

3. ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΥΔΑΤΙΚΩΝ ΠΟΡΩΝ

Η κρισιμότητα διαχείρισης των υδατικών πόρων εντείνεται από τις επιλογές χωρίς σχεδιασμό και πρόβλεψη, την υποτίμηση των προβλημάτων ποιότητας και ποσότητας των υδατικών πόρων και την καθυστέρηση εισαγωγής του περιβαλλοντικού παράγοντα στον αναπτυξιακό σχεδιασμό, ειδικά στη γεωργία όπου καταναλώνεται κατά μέσο όρο το70% του νερού.

Η πολυδιάσπαση και η ανταγωνιστικότητα των σχετικών με τους υδατικούς πόρους αρμοδιοτήτων σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο, η απουσία προσωπικού και υλικοτεχνικής υποδομής, η έλλειψη σχεδιασμού και προγραμματισμού έχουν το προφανές αποτέλεσμα μιας περιστασιακής και μη ορθολογικής ούτε ολοκληρωμένης διαχείρισης.

Συνέπεια όλων αυτών είναι η διαταραχή του υδατικού ισοζυγίου με ιδιαίτερα μεγάλες πτώσεις στάθμης του υδροφόρου ορίζοντα, η επέκταση του φαινομένου της υφαλμύρωσης στις παράκτιες περιοχές και η ρύπανση των υπόγειων και επιφανειακών νερών από λιπάσματα, φυτοφάρμακα, βιομηχανικά και αστικά απόβλητα.

Επί πλέον για να εναρμονιστούμε με τη νέα Ευρωπαϊκή οδηγία πλαίσιο για το νερό (2000/60) θα πρέπει οι δημοτικές και νομαρχιακές μας αρχές να φροντίσουν ώστε :

να γίνει ολοκληρωμένη και ενιαία αντιμετώπιση των αναπτυξιακών, οικονομικών, αλλά και των περιβαλλοντικών και κοινωνικών παραμέτρων του νερού από ένα ενιαίο φορέα διαχείρισης των υδατικών πόρων με αποφασιστικές αρμοδιότητες.

Ένα σχέδιο ορθολογικής διαχείρισης για την ευρύτερη περιοχή θα πρέπει να περιλαμβάνει:

  • την εκπόνηση μελετών υδατικού ισοζυγίου
  • την εγκατάσταση δικτύου αξιόπιστης μέτρησης ποσότητας και ποιότητας νερού (ήδη σε αρκετές περιοχές του νομού υπάρχει πρόβλημα ποιότητας νερού αλλά και αισθητή μείωση των αποθεμάτων).
  • την ανακύκλωση, και υλοποίηση έργων αξιοποίησης επιφανειακών νερών,και ειδικά την επιλογή τρόπων ποτίσματος με στόχο τον περιορισμό της

σπατάλης στην άρδευση.

  • τη δημιουργία διαχειριστικών αρχών για την προστασία , συνεχή ενημέρωση, ευαισθητοποίηση κατοίκων και σε καμιά περίπτωση απόκρυψη της αλήθειας όταν πρόκειται για ποιότητα πόσιμου νερού και μείωση αποθεμάτων.

4. ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΗ ΚΑΙ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ

ΥΓΡΩΝ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ

Το θεσμικό πλαίσιο που ισχύει για τη διαχείριση των υγρών αποβλήτων καθορίζεται με την οδηγία 91/291 της Ε.Ε και την ΚΥΑ 5673/400/97. Σύμφωνα με αυτή οι οικισμοί με ισοδύναμο πληθυσμό άνω των 15000 κατοίκων θα πρέπει να διαθέτουν δίκτυα αποχέτευσης, ενώ μέχρι 31/12/2005 οι οικισμοί με 2000 ως 15000 κατοίκους θα πρέπει να διαθέτουν αποχετευτικό δίκτυο και δευτεροβάθμια επεξεργασία. Προβλέπεται επίσης ειδική αντιμετώπιση για μικρότερους πληθυσμιακά οικισμούς όταν βρίσκονται σε ζώνες προστατευόμενες, ειδικού ενδιαφέροντος.

Στην περιοχή μας υπάρχουν Δήμοι όπου ακόμη δεν ξεκίνησε η κατασκευή του αποχετευτικού συστήματος και αλλού δεν ολοκληρώθηκε.

Η καθυστέρηση υλοποίησης των Νομαρχιακών σχεδίων διαχείρισης υγρών αποβλήτων και η ανεπάρκεια πόρων ιδιαίτερα στο Εθνικό και στο Περιφερειακό Επιχειρησιακό Σχέδιο του Γ’ ΚΠΣ δημιουργούν σοβαρές ανησυχίες.

Η συνεχιζόμενη χρήση βόθρων σε συνδυασμό με την αλματώδη αύξηση του πληθυσμού, η τάση μερικών κατοίκων να διοχετεύουν τα απόνερα σε ελεύθερους χώρους για να μη γεμίσει ο βόθρος, εγκυμονεί κινδύνους υγείας και επιβάλει την επίσπευση των διαδικασιών.

5. ΘΕΡΜΑΪΚΟΣ ΚΟΛΠΟΣ

Τα αστικά λύματα, που επί σειρά ετών χύνονταν ανεπεξέργαστα στο Θερμαϊκό κόλπο, έχουν επιβαρύνει σημαντικά την ποιότητα του νερού. Παρά τις καθυστερήσεις, η λειτουργία του βιολογικού καθαρισμού έχει βελτιώσει σε σημαντικό βαθμό την κατάσταση του κόλπου. Εκφράζονται όμως ήδη αμφιβολίες για τη δυνατότητα των εγκαταστάσεων να αντεπεξέλθουν σε ραγδαία ανάπτυξη του πληθυσμού για τα επόμενα χρόνια.

Τη ρύπανση συμπληρώνουν τα βιομηχανικά απόβλητα, που φτάνουν στον κόλπο από τις βιομηχανίες που βρίσκονται κοντά στην πόλη. Εκκρεμεί ακόμη η ολοκλήρωση κατασκευής του αγωγού διοχέτευσης τους στις ΕΕΛΘ(εγκαταστάσεις επεξεργασίας λυμάτων Θεσσαλονίκης). Η αγροτική ρύπανση από την ευρύτερη γεωργική περιοχή, καθώς και οι αλιευτικές, λιμενικές δραστηριότητες συντελούν επίσης στην υποβάθμιση του κόλπου..

Προτείνουμε:

· ανάπτυξη και εφαρμογή προγράμματος για την παρακολούθηση του οικοσυστήματος του κόλπου.

  • σχεδιασμό για την ανάπτυξη συστημάτων και προγραμμάτων καθαρισμού του κόλπου.
  • ανάπτυξη ορθολογικού αγροτικού σχεδιασμού.
  • έναρξη κοινωνικού διαλόγου για το μοντέλο βιώσιμης ανάπτυξης με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς και εκπροσώπους των κοινωνικών και παραγωγικών ομάδων ( βιομηχανία, αλιείς, οστρακαλιείς, μυδοκαλλιεργητές, τουριστικές επιχειρήσεις, αγρότες, περιβαλλοντικές μη κερδοσκοπικές οργανώσεις, κ.λ.π) ανάπτυξη προγράμματος ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης των πολιτών.

Γενικά χρειάζεται ένας μηχανισμός που θα παρακολουθεί, θα ελέγχει, θα θεραπεύει αλλά κυρίως θα προβλέπει και θα αποτρέπει την επιβάρυνση του συστήματος και θα αξιολογεί την αποτελεσματικότητά του.

6. ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΗ ΡΥΠΑΝΣΗ

Η προστασία της υγείας των πολιτών και ιδιαίτερα των πιο ευπαθών στην ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία ατόμων όπως είναι τα παιδιά και οι έφηβοι, επιβάλλει την υιοθέτηση της αρχής της πρόληψης από τους κινδύνους που προκαλούν πηγές μεγάλης ηλεκτρομαγνητικής έντασης, όπως οι κεραίες κινητής τηλεφωνίας, οι πυλώνες μεταφοράς ηλεκτρικού ρεύματος, και φυσικά τα ραντάρ. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει η δημοτική αρχή να φροντίζει ώστε να τηρούνται επαρκείς αποστάσεις ασφαλείας αυτών των πηγών από σχολεία, χώρους άθλησης αλλά και από ζώνες κατοικίας.

7. ΝΑ ΦΡΟΝΤΙΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΤΕΤΡΑΠΟ

ΔΟΥΣ ΑΣΤΕΓΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΑΣ

Η ύπαρξη αδέσποτων ζώων είναι αποτέλεσμα της έλλειψης υπευθυνότητας συμπολιτών μας που πήραν κάποτε ένα ζώο αλλά δεν είχαν ούτε την υπομονή ούτε την αγάπη να το φροντίσουν και το πέταξαν στο δρόμο. Eίναι επομένως ευθύνη όλων μας ο περιορισμός του αριθμού των αδέσποτων ζώων, αλλά και η φροντίδα όσο υπάρχουν αδέσποτα, να μην βασανίζονται, να μην πεινούν, να μην γίνονται θύματα της ασφάλτου.

O κάθε δήμος σε συνεργασία με τους φιλοζωϊκούς και κτηνιατρικούς φορείς οφείλει να σχεδιάσει και υλοποιήσει σειρά μέτρων που να αποβλέπουν:

Στην καταγραφή όλων των κατοικίδιων ζώων σε ειδικά μητρώα με βάση τα στοιχεία του ιδιοκτήτη και αποτύπωση σε κάθε ζώο με ανεξίτηλη μελάνη του αριθμού μητρώου του.

Στη στείρωση, τον εμβολιασμό και την προσωρινή περίθαλψη, φροντίδα των αδέσποτων

Στην ενημέρωση για την καλύτερη φροντίδα και εκπαίδευση των ζώων, την καλλιέργεια υπευθυνότητας γι' αυτά. Δημιουργία κατάλληλου χώρου όπου εθελοντές κτηνίατροι θα εμβολιάζουν και θα στειρώνουν τα αδέσποτα ζώα.

8. ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑ

Η λειτουργία συστήματος αστικής συγκοινωνίας για την κάλυψη και ουσιαστική εξυπηρέτηση της περιαστικής περιοχής καθυστερεί, μέχρι στιγμής, απαράδεκτα.. Οι τοπικές αρχές θα πρέπει να μπουν δυναμικά , αποφασιστικά και απαιτητικά σε αυτή την υπόθεση αφήνοντας επι τέλους τα κούφια λόγια. Με την αναμενόμενη αύξηση του πληθυσμού και συνεπώς των χρηστών Ι.Χ., θα επιδεινωθούν δραματικά τα προβλήματα της: κυκλοφοριακής συμφόρησης στους άξονες προς και από τη Θεσσαλονίκη, θα αυξηθεί το άγχος για το χρόνο μετακίνησης και την έγκαιρη άφιξη στον προορισμό και θα δυσχερανθεί σε μεγάλο βαθμό η αναζήτηση χώρου στάθμευσης μέσα στην πόλη.. Σε αυτά θα πρέπει να συνυπολογιστεί η αύξηση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, η ενεργειακή σπατάλη, το αυξημένο οικονομικό κόστος.

Βασικό κίνητρο για να προτιμηθεί η δημόσια συγκοινωνία από το ΙΧ είναι:

να είναι συμφέρουσα οικονομικά, ανταγωνίσιμη του ΙΧ σε χρονική διάρκεια μετακίνησης, να μην ταλαιπωρεί, και να είναι ευχάριστη.

Προτείνουμε:

Δημιουργία περιαστικού μέσου σταθερής τροχιάς (τράμ) στον κεντρικό άξονα Θεσσαλονίκης Μηχανιώνας με πυκνά δρομολόγια ή τουλάχιστον αυστηρά καθορισμένα.

· Σύνδεση με τους παράκτιους σταθμούς της πόλης (καραβάκια)

  • Επικουρικές Δημοτικές γραμμές τοπικών λεωφορείων για τις κάθετες μετακινήσεις.

9. AΓΡΟΤΙΚΑ

Η μέχρι τώρα προώθηση πολιτικών συμβατικής καλλιέργειας οδήγησε σε αδιέξοδα κοινωνικά, οικονομικά, περιβαλλοντικά.

Εξαντλούνται οι υδροφόροι ορίζοντες ( οι γεωργοί βρίσκουν όλο και λιγότερο νερό) κινδυνεύουμε όλοι εξ’ αιτίας της κακής ποιότητας διατροφής (σύμφωνα με διεθνή στατιστικά δεδομένα 70% των καρκίνων στον αναπτυγμένο κόσμο οφείλονται στην διατροφή) Οι νέοι εγκαταλείπουν τη γεωργία. Τα αγροτικά εισοδήματα μειώνονται συνεχώς και γενικά τα προϊόντα μας δεν αντέχουν στο διεθνή ανταγωνισμό. Επί πλέον εμφανίζονται από τη Διεύθυνση Γεωργίας της Ε.Ε συγκεκριμένα τον επίτροπο Fishler, δηλώσεις ότι στο εξής θα στηρίζονται μόνο τα εισοδήματα των αγροτών που τηρούν όρους περιβαλλοντικής προστασίας και ποιότητας των τροφίμων.

Σύμφωνα με έρευνα του FAO ( Διεθνούς οργανισμού τροφίμων) φάνηκε ότι αν στο άμεσο κόστος των συμβατικών καλλιεργειών προστεθεί και το έμμεσο( εξ’ αιτίας π.χ διάβρωσης των εδαφών, της μείωσης των νερών και της υποβάθμισής τους , των ασθενειών που προκαλούνται και στους ίδιους τους αγρότες από τη χρήση φυτοφαρμάκων)τελικά είναι πολύ υψηλότερο από αυτό της Βιολογικής καλλιέργειας.

Με τις βιολογικές καλλιέργειες όλα τα πιο πάνω περιορίζονται, επιτυγχάνεται σταθερότητα στο εισόδημα των αγροτών, συγκράτηση των αγροτικών πληθυσμών, ενίσχυση των μικροκαλλιεργητών. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τώρα οι βιοκαλλιεργητές έχουν να κάνουν με τη διακίνηση και την πιστοποίηση.

Θεωρούμε ότι θα είχε επιτυχία μία λαϊκή αγορά βιολογικών προϊόντων, στην περιοχή μας ακόμη και τώρα που αυτά δεν είναι ανταγωνίσιμα. Η προώθηση βιολογικών προϊόντων θα μπορούσε μάλιστα να συνδυαστεί με προγράμματα οικοτουρισμού.

Οι τοπικές αρχές θα μπορούσαν να προωθήσουν ένα τέτοιο μοντέλο αγροτικής ανάπτυξης ξεκινώντας με προγράμματα ενημέρωσης των αγροτών ή νέων υποψήφιων αγροτών.

10. ΓΡΑΦΕΊΟ ΕΝΗΜΈΡΩΣΗΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΠΟΛΙΤΩΝ

Α) Ο Δήμος μπορεί να συμβάλλει στο μέτρο των δυνάμεών του, και στην αντιμετώπιση της ανεργίας. Ένα αξιόπιστο γραφείο απασχόλησης, σε συνεργασία με τον ΟΑΕΔ, θα μπορούσε να διαδραματίσει κρίσιμο ρόλο, αρκεί να λειτουργήσει πέρα από παραταξιακά κριτήρια και με συναλλακτική εντιμότητα.

Β) Οι πολίτες να έχουν πρόσβαση σε οποιαδήποτε πληροφορία αφορά τα του Δήμου με μία απλή αίτηση. Ο Δήμος να εξετάζει με προσοχή κάθε έγγραφη καταγγελία και να ενεργεί αναλόγως.

Γ) Να υπάρχουν ουσιαστικές ανοιχτές διαδικασίες ενεργής συμμετοχής των πολιτών στη λήψη αποφάσεων για προβλήματα του Δήμου.

----------------------------------------------------

"ΙΔΕΟΔΡΟΜΙΟ"
Δίμηνη κατάθεση
λόγου, αντιλόγου, σκέψεων, ανησυχιών και προβληματισμών.
Θέματα : περιβάλλον, παιδεία, πολιτισμός, ιστορία, τέχνη,
Ελληνισμός…. και όχι μόνο.
Η παρούσα εκδοτική προσπάθεια είναι μια απο τις δραστηριότητες
του υπό ίδρυση Σωματείου :"Ιδεοδρόμιον"
Υπεύθυνος έκδοσης : Γιώργος Σφυρής
ηλεκτρονική διεύθυνση : sfiris1@otenet.gr
Τηλέφωνο και τηλεoμοιότυπο (Fax) : 23920 44287 για άρθρα, προτάσεις, παρατηρήσεις, κακίες, συνδρομές και διαφημίσεις (σημ.: Δε δεχόμαστε μυνήσεις)
Σημείωση : τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν
μόνο την άποψη του υπογράφοντα.
Συνεργάτες :

1) Γιάννης Μπονοβόλιας 2) Αντώνης Παρταλιός 3) Στέλιος Σατραζάνης
5) Χρήστος Χριστοφόρης 6) Γιώργος Μαρδάς 7) Χρήστος Παπαχρήστος 8) Επανομίτης 9) Βασίλης Μαυροσκάς
-----------------------------------------------------

Εξώφυλλο :

Η χάρη θαυμάζει τη χάρη

Photo :

Karen Kuen

Ν. Υόρκη 1977